ஆதியாகமம் 48

48 ¹இவைகளுக்குப்பின்பு, “இதோ, உம்முடைய தகப்பன் வியாதியாயிருக்கிறார்” என்று யோசேப்புக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது அவன் தன் இரண்டு குமாரராகிய மனாசேயையும் எப்பிராயீமையும் தன்னோடே அழைத்துக்கொண்டு போனான். ²“இதோ, உம்முடைய குமாரனாகிய யோசேப்பு உம்மிடத்தில் வந்திருக்கிறான்” என்று யாக்கோபுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. அப்பொழுது இஸ்ரவேல் தன் பலத்தைத் திரட்டிக்கொண்டு கட்டிலின்மேல் உட்கார்ந்தான். ³யாக்கோபு யோசேப்பை நோக்கி: “எல்ஷடாய்—சர்வவல்லமையுள்ள எங்கள் பிதா—கானான் தேசத்திலுள்ள லூஸ் என்னும் இடத்தில் எனக்குத் தரிசனமாகி, என்னை ஆசீர்வதித்து, ⁴‘இதோ, நான் உன்னைப் பலுகவும் பெருகவும் செய்து, உன்னை ஜனக்கூட்டமாக்குவேன்; உனக்குப்பின் உன் சந்ததிக்கு இந்தத் தேசத்தை நித்திய உடைமையாகக் கொடுப்பேன்’ என்று என்னோடே சொன்னார். ⁵இப்பொழுது, நான் உன்னிடத்தில் எகிப்துக்கு வருமுன்னே உனக்கு எகிப்து தேசத்திலே பிறந்த உன் இரண்டு குமாரரும் என்னுடையவர்கள்; ரூபன், சிமியோன் என்பவர்களைப்போல எப்பிராயீமும் மனாசேயும் என்னுடையவர்களாயிருப்பார்கள். ⁶இவர்களுக்குப்பின் நீ பெறும் பிள்ளைகளோ உன்னுடையவர்கள்; அவர்கள் தங்கள் சுதந்தரத்திலே தங்கள் சகோதரருடைய நாமத்தின்படி அழைக்கப்படுவார்கள். ⁷நானோ, பதான்பட்டணத்திலிருந்து வரும்போது, கானான் தேசத்தில் வழியிலே எப்பிராத்திற்குச் சேரும் தூரத்திற்குள் ராகேல் என் அருகிலே மரித்தாள்; எப்பிராத்திற்குப் போகும் வழியிலே அவளை அங்கே அடக்கம்பண்ணினேன்” என்றான் (அதுவே பெத்லகேம்).

⁸இஸ்ரவேல் யோசேப்பின் குமாரரைப் பார்த்து: “இவர்கள் யார்?” என்றான்.

⁹அதற்கு யோசேப்பு தன் தகப்பனை நோக்கி: “இவர்கள் இந்த இடத்தில் எங்கள் பிதா எனக்குக் கொடுத்த என் குமாரர்” என்றான். அப்பொழுது அவன்: “அவர்களை என்னிடத்தில் கொண்டுவா; நான் அவர்களை ஆசீர்வதிப்பேன்” என்றான்.

¹⁰இஸ்ரவேலின் கண்கள் முதிர்வயதினால் மங்கலாகி நன்றாய்க் காணக்கூடாதிருந்தது. அப்பொழுது யோசேப்பு அவர்களை அவனண்டையில் சேர்த்தான்; அவன் அவர்களை முத்தமிட்டு அணைத்துக்கொண்டான். ¹¹இஸ்ரவேல் யோசேப்பை நோக்கி: “உன் முகத்தை நான் காண்பேன் என்று நான் நினைக்கவேயில்லை; இதோ, உன் சந்ததியையும் எங்கள் பிதா எனக்குக் காண்பித்தார்” என்றான். ¹²பின்பு யோசேப்பு அவர்களைத் தன் தகப்பனுடைய முழங்கால்களின் நடுவிலிருந்து அப்பால் அழைத்துக்கொண்டுவந்து, தன் முகம் தரையிலே படும்படி பணிந்துகொண்டான். ^a a v12 பிள்ளைகளை முழங்கால்களின் நடுவிலே வைப்பது, முறைப்படி சுவீகாரம்பண்ணுவதை அர்த்தப்படுத்திய பூர்வகால அடையாளச் செய்கையாயிருந்தது. ¹³பின்பு யோசேப்பு அவர்கள் இருவரையும்—எப்பிராயீமை இஸ்ரவேலின் இடதுபுறத்திற்கு நேராகத் தன் வலதுகையிலும், மனாசேயை இஸ்ரவேலின் வலதுபுறத்திற்கு நேராகத் தன் இடதுகையிலும் பிடித்து—அவனண்டையில் சேர்த்தான். ¹⁴அப்பொழுது இஸ்ரவேல் தன் வலதுகையை நீட்டி, இளையவனாகிய எப்பிராயீமின் தலைமேலும், தன் இடதுகையை மனாசேயின் தலைமேலும் வைத்தான்; மனாசே தலைப்பேறானவனாயிருந்தும், அவன் தன் கைகளைக் குறுக்காக மாற்றி வைத்தான். ¹⁵பின்பு அவன் யோசேப்பை ஆசீர்வதித்து: “என் பிதாக்களாகிய ஆபிரகாமும் ஈசாக்கும் எவருக்கு முன்பாக நடந்துகொண்டார்களோ, அந்த எங்கள் பிதா— இந்நாள்வரைக்கும் என் ஜீவகாலமெல்லாம் என்னை மேய்த்துவந்த எங்கள் பிதா, ^b b v15 யாக்கோபு எங்கள் பிதாவைத் தம்முடைய மேய்ப்பராகப் பெயரிடுகிறான்—வேதத்திலே எங்கள் பிதாவுக்கு இந்தப் பட்டம் கொடுக்கப்படுகிற முதல் தடவை இதுவே. மேய்ப்பர் என்னும் கருத்து முன்னோக்கிச் சங்கீதம் 23-ஐயும், ஏசாயா, எசேக்கியேல் புத்தகங்களிலுள்ள இஸ்ரவேலின் மேய்ப்பரையும் எட்டுகிறது; தம்மை நல்ல மேய்ப்பர் என்று அழைத்துக்கொள்கிற இயேசுவிலே அது தன் நிறைவை அடைகிறது. ¹⁶எல்லாத் தீங்குக்கும் என்னை நீங்கலாக்கி மீட்ட தூதனானவர்—இந்தப் பிள்ளைகளை ஆசீர்வதிப்பாராக. என் நாமமும், என் பிதாக்களாகிய ஆபிரகாம், ஈசாக்கு என்பவர்களின் நாமமும் இவர்களிடத்தில் நிலைத்திருப்பதாக; இவர்கள் பூமியின் மத்தியிலே திரளான கூட்டமாய்ப் பெருகுவார்களாக” என்றான். ^c c v16 யாக்கோபை மீட்கிற தூதன் எங்கள் பிதா தாமே—அவனுடைய ஜீவகாலமெல்லாம் அவனுக்குத் தரிசனமாகி, மற்போராடி, அவனோடே நடந்துவந்தவர் அவரே.

¹⁷தன் தகப்பன் தன் வலதுகையை எப்பிராயீமின் தலைமேல் வைத்ததை யோசேப்பு கண்டபோது, அது அவனுக்கு விசனமாயிருந்தது; ஆகையால் தன் தகப்பனுடைய கையை எப்பிராயீமின் தலைமேலிருந்து மனாசேயின் தலைமேல் மாற்றும்படி அதைப் பிடித்தான். ¹⁸யோசேப்பு தன் தகப்பனை நோக்கி: “அப்படியல்ல, என் தகப்பனே, இவனே தலைப்பேறானவன்; உம்முடைய வலதுகையை இவன் தலைமேல் வையும்” என்றான்.

¹⁹அவனுடைய தகப்பனோ மறுத்து: “எனக்குத் தெரியும், என் மகனே, எனக்குத் தெரியும்; இவனும் ஒரு ஜனமாவான், இவனும் பெரியவனாவான்; ஆகிலும் இவனுடைய இளைய சகோதரன் இவனிலும் பெரியவனாயிருப்பான், அவனுடைய சந்ததி அநேக ஜாதிகளாய்ப் பெருகும்” என்றான். ²⁰அந்நாளிலே அவன் அவர்களை ஆசீர்வதித்து: “இஸ்ரவேலர் உன்னைச் சொல்லி, ‘எங்கள் பிதா உன்னை எப்பிராயீமைப்போலவும் மனாசேயைப்போலவும் ஆக்குவாராக’ என்று ஆசீர்வதிப்பார்கள்” என்றான். இவ்விதமாய் அவன் எப்பிராயீமை மனாசேக்கு முன்பாக வைத்தான். ²¹பின்பு இஸ்ரவேல் யோசேப்பை நோக்கி: “இதோ, நான் மரிக்கப்போகிறேன்; ஆனாலும் எங்கள் பிதா உங்களோடேகூட இருந்து, உங்களை உங்கள் பிதாக்களின் தேசத்துக்குத் திரும்பக் கொண்டுபோய்ச் சேர்ப்பார். ²²மேலும், நான் என் பட்டயத்தினாலும் என் வில்லினாலும் எமோரியர் கையிலிருந்து பிடித்துக்கொண்ட ஒரு மலைச்சரிவை உன் சகோதரரைப் பார்க்கிலும் உனக்கு அதிகமாய்க் கொடுத்திருக்கிறேன்” என்றான். ^d d v22 இந்த “மலைச்சரிவு” என்பது சீகேம் பிராந்தியத்தையே குறிக்கக்கூடும்; அது எப்பிராயீம், மனாசே கோத்திரங்களுக்கு மையப்பகுதியாக மாறியது.