யோவான் 11

அதிகாரம் 11.

11 ¹மரியாளும் அவளுடைய சகோதரி மார்த்தாளும் வாழ்ந்த ஊராகிய பெத்தானியாவைச் சேர்ந்த லாசரு என்னும் பேருள்ள ஒருவன் வியாதிப்பட்டிருந்தான். ²இந்த மரியாளே கர்த்தருக்கு நறுமணத் தைலம் பூசி, தன் தலைமயிரால் அவருடைய பாதங்களைத் துடைத்தவள்; அவளுடைய சகோதரனாகிய லாசருதான் வியாதிப்பட்டிருந்தான். ³ஆகவே அந்தச் சகோதரிகள் அவரிடத்தில் ஆள் அனுப்பி, "கர்த்தாவே, நீர் அன்பாய் நேசிக்கிறவன் வியாதிப்பட்டிருக்கிறான்" என்று சொல்லச் சொன்னார்கள்.

⁴இயேசு அதைக் கேட்டபோது, "இந்த வியாதி மரணத்தில் முடியாது; எங்கள் பிதாவின் மகிமைக்காகவும், அதன்மூலம் எங்கள் பிதாவின் குமாரன் மகிமைப்படும்படிக்குமே இது நேரிட்டது" என்றார்.

⁵இயேசு மார்த்தாளையும் அவளுடைய சகோதரியையும் லாசருவையும் நேசித்தார். ⁶ஆகையால் லாசரு வியாதிப்பட்டிருக்கிறான் என்று அவர் கேள்விப்பட்டபோதும், தாம் இருந்த இடத்திலேயே இன்னும் இரண்டு நாள் தங்கியிருந்தார்.

⁷அதன்பின்பு அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி, "நாம் திரும்ப யூதேயாவுக்குப் போவோம்" என்றார்.

⁸அதற்குச் சீஷர்கள், "ரபீ, இப்போதுதான் யூதர்கள் உம்மைக் கல்லெறியப் பார்த்தார்களே; மறுபடியும் நீர் அங்கே போகிறீரா?" என்றார்கள்.

⁹இயேசு பிரதியுத்தரமாக, "பகலில் பன்னிரண்டு மணிநேரம் இல்லையா? ஒருவன் பகலில் நடந்தால் இடறமாட்டான்; ஏனெனில் அவன் இந்த உலகத்தின் ஒளியைக் காண்கிறான். ¹⁰ஆனால் ஒருவன் இரவில் நடந்தால் இடறுகிறான்; ஏனெனில் அவனில் ஒளி இல்லை" என்றார். ¹¹இவைகளைச் சொன்னபின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி, "நம்முடைய சிநேகிதனாகிய லாசரு நித்திரையடைந்திருக்கிறான்; ஆனாலும் அவனை எழுப்பும்படி நான் போகிறேன்" என்றார்.

¹²அப்பொழுது அவருடைய சீஷர்கள், "கர்த்தாவே, அவன் நித்திரையடைந்திருந்தால் சொஸ்தமடைவான்" என்றார்கள். ¹³இயேசுவோ அவனுடைய மரணத்தைக்குறித்துப் பேசியிருந்தார்; அவர்களோ அவர் சாதாரண நித்திரையைக் குறித்துச் சொன்னதாக நினைத்தார்கள்.

¹⁴ஆகவே இயேசு அவர்களிடம் தெளிவாக, "லாசரு மரித்துப்போனான்; ¹⁵நான் அங்கே இராதிருந்ததற்காக உங்கள் நிமித்தம் சந்தோஷப்படுகிறேன்; ஏனெனில் நீங்கள் விசுவாசிப்பீர்கள். ஆயினும் நாம் அவனிடத்திற்குப் போவோம்" என்றார்.

¹⁶அப்பொழுது இரட்டையர் என்று அழைக்கப்பட்ட தோமா மற்ற சீஷர்களை நோக்கி, "அவரோடேகூட மரிக்கும்படி நாமும் போவோம்" என்றான்.

¹⁷இயேசு வந்தபோது, லாசரு ஏற்கெனவே நான்கு நாளாய்க் கல்லறையில் வைக்கப்பட்டிருந்ததைக் கண்டார். ¹⁸பெத்தானியா எருசலேமுக்கு அருகில், ஏறக்குறைய இரண்டு மைல் தூரத்தில் இருந்தது. ^a a v18 பதினைந்து ஸ்தாதி என்பது ஏறக்குறைய இரண்டு மைல் (சுமார் 3 கி.மீ.) தூரமாகும். ¹⁹யூதரில் அநேகர் மார்த்தாளையும் மரியாளையும் அவர்களுடைய சகோதரனைக்குறித்து ஆற்றித் தேற்றும்படி அவர்களிடம் வந்திருந்தார்கள். ²⁰இயேசு வருகிறார் என்று மார்த்தாள் கேள்விப்பட்டபோது, அவரைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுப் போனாள்; மரியாளோ வீட்டில் உட்கார்ந்திருந்தாள். ²¹மார்த்தாள் இயேசுவை நோக்கி, "கர்த்தாவே, நீர் இங்கே இருந்திருந்தால் என் சகோதரன் மரித்திருக்கமாட்டான். ²²ஆனாலும் நீர் எங்கள் பிதாவினிடத்தில் எதைக் கேட்டாலும், அதை அவர் உமக்குத் தந்தருளுவார் என்று இப்பொழுதும் நான் அறிந்திருக்கிறேன்" என்றாள்.

²³இயேசு அவளை நோக்கி, "உன் சகோதரன் உயிர்த்தெழுந்திருப்பான்" என்றார்.

²⁴மார்த்தாள் அவரை நோக்கி, "கடைசி நாளில் நடக்கும் உயிர்த்தெழுதலில் அவன் உயிர்த்தெழுந்திருப்பான் என்று அறிவேன்" என்றாள்.

²⁵இயேசு அவளிடம், "நானே உயிர்த்தெழுதலும் ஜீவனுமாயிருக்கிறேன்; என்னில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் மரித்தாலும் பிழைப்பான்; ²⁶உயிரோடிருந்து என்னில் விசுவாசமாயிருக்கிற எவனும் ஒருபோதும் மரிப்பதில்லை. இதை நீ விசுவாசிக்கிறாயா?" என்றார்.

²⁷அதற்கு அவள், "ஆம் கர்த்தாவே, உலகத்தில் வருகிறவரும், எங்கள் பிதாவின் குமாரனுமாகிய கிறிஸ்து நீரே என்று நான் விசுவாசிக்கிறேன்" என்றாள்.

²⁸இதைச் சொன்னபின்பு, அவள் போய்த் தன் சகோதரி மரியாளை இரகசியமாய் அழைத்து, "போதகர் வந்திருக்கிறார், உன்னை அழைக்கிறார்" என்றாள். ²⁹அவள் அதைக் கேட்டவுடனே, சீக்கிரமாய் எழுந்திருந்து அவரிடத்திற்குப் போனாள். ³⁰இயேசு இன்னும் ஊருக்குள் வந்திருக்கவில்லை; மார்த்தாள் அவரைச் சந்தித்த இடத்திலேயே அவர் இருந்தார். ³¹வீட்டில் அவளோடிருந்து அவளை ஆற்றித் தேற்றிக்கொண்டிருந்த யூதர்கள், மரியாள் சீக்கிரமாய் எழுந்து வெளியே போவதைக் கண்டு, அவள் கல்லறையினிடத்தில் அழப்போகிறாள் என்று நினைத்து அவளைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். ³²மரியாள் இயேசு இருந்த இடத்தில் வந்து, அவரைக் கண்டு, அவருடைய பாதத்தில் விழுந்து, "கர்த்தாவே, நீர் இங்கே இருந்திருந்தால் என் சகோதரன் மரித்திருக்கமாட்டான்" என்றாள்.

³³அவள் அழுகிறதையும், அவளோடேகூட வந்த யூதர்கள் அழுகிறதையும் இயேசு கண்டபோது, ஆவியில் கலங்கி, தம்முள் துக்கமடைந்து,

³⁴"அவனை எங்கே வைத்தீர்கள்?" என்றார். அவர்கள் அவரை நோக்கி, "கர்த்தாவே, வந்து பாரும்" என்றார்கள்.

³⁵இயேசு கண்ணீர் விட்டார்.

³⁶அப்பொழுது யூதர்கள், "இதோ, இவர் அவனை எவ்வளவாய் நேசித்தார் பாருங்கள்" என்றார்கள். ³⁷அவர்களில் சிலரோ, "குருடனுடைய கண்களைத் திறந்த இவர், இவன் மரியாதபடி செய்யக்கூடாதா?" என்றார்கள்.

³⁸ஆகவே இயேசு மறுபடியும் தமக்குள் துக்கமடைந்து, கல்லறையினிடத்திற்கு வந்தார்; அது ஒரு குகையாயிருந்தது, அதின்மேல் ஒரு கல் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

³⁹இயேசு, "கல்லை எடுத்துப்போடுங்கள்" என்றார். மரித்தவனுடைய சகோதரியாகிய மார்த்தாள் அவரை நோக்கி, "கர்த்தாவே, இப்பொழுது நாற்றமெடுத்திருக்குமே; நான்கு நாளாயிற்றே" என்றாள்.

⁴⁰இயேசு அவளை நோக்கி, "நீ விசுவாசித்தால் எங்கள் பிதாவின் மகிமையைக் காண்பாய் என்று நான் உனக்குச் சொல்லவில்லையா?" என்றார்.

⁴¹அப்பொழுது அவர்கள் கல்லை எடுத்துப்போட்டார்கள். இயேசு கண்களை ஏறெடுத்து, "பிதாவே, நீர் என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்டதற்காக உமக்கு ஸ்தோத்திரம் செய்கிறேன். ⁴²நீர் எப்பொழுதும் என் விண்ணப்பத்தைக் கேட்கிறீர் என்று நான் அறிவேன்; ஆயினும் நீர் என்னை அனுப்பினீர் என்று சுற்றி நிற்கிற ஜனங்கள் விசுவாசிக்கும்படி அவர்கள் நிமித்தம் இதைச் சொன்னேன்" என்றார். ⁴³இவைகளைச் சொன்னபின்பு, அவர் மிகுந்த சத்தமிட்டு, "லாசருவே, வெளியே வா!" என்று கூப்பிட்டார்.

⁴⁴அப்பொழுது மரித்தவன் வெளியே வந்தான்; அவனுடைய கால்களும் கைகளும் சீலைகளால் கட்டப்பட்டிருந்தன, அவனுடைய முகம் ஒரு துணியால் சுற்றப்பட்டிருந்தது. இயேசு அவர்களை நோக்கி, "இவனை அவிழ்த்துவிடுங்கள், போகட்டும்" என்றார்.

ஆலோசனைச் சங்கம் கூடுகிறது

⁴⁵அப்பொழுது மரியாளிடத்தில் வந்திருந்து இயேசு செய்ததைக் கண்ட யூதரில் அநேகர் அவரை விசுவாசித்தார்கள். ⁴⁶அவர்களில் சிலரோ பரிசேயரிடத்திற்குப் போய், இயேசு செய்தவைகளை அவர்களுக்கு அறிவித்தார்கள். ⁴⁷அப்பொழுது பிரதான ஆசாரியரும் பரிசேயரும் ஆலோசனைச் சங்கத்தைக் கூட்டி, "நாம் என்ன செய்கிறோம்? இந்த மனுஷன் அநேக அற்புத அடையாளங்களைச் செய்கிறானே. ⁴⁸நாம் இவனை இப்படியே விட்டுவிட்டால், எல்லாரும் இவனை விசுவாசிப்பார்கள்; அப்பொழுது ரோமர் வந்து நம்முடைய ஸ்தானத்தையும் நம்முடைய ஜாதியையும் அழித்துப்போடுவார்களே" என்றார்கள்.

⁴⁹அவர்களில் ஒருவனாகிய காய்பா என்பவன், அந்த வருஷத்துப் பிரதான ஆசாரியனாயிருந்து, அவர்களை நோக்கி, "உங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது; ⁵⁰ஜனங்கள் அனைவரும் அழிந்துபோகாதபடிக்கு, ஒரே மனுஷன் ஜனங்களுக்காக மரிக்கிறது நமக்கு நலமாயிருக்கும் என்று நீங்கள் சிந்திக்கிறதில்லையா?" என்றான். ⁵¹இதை அவன் தானாய்ச் சொல்லவில்லை; அந்த வருஷத்துப் பிரதான ஆசாரியனாயிருந்தபடியால், இயேசு அந்த ஜாதிக்காக மரிக்கப்போகிறார் என்று தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொன்னான்; ⁵²அந்த ஜாதிக்காக மாத்திரமல்ல, சிதறியிருக்கிற எங்கள் பிதாவின் பிள்ளைகளை ஒன்றாகச் சேர்க்கும்படிக்கும் மரிக்கப்போகிறார் என்றே சொன்னான். ^b b v52 காய்பா தான் அறிந்ததைவிட மேலானதைச் சொன்னான். இயேசு யூத ஜாதிக்காக மாத்திரமல்ல, சிதறியிருக்கிற எங்கள் பிதாவின் ஒவ்வொரு பிள்ளையையும் ஒரே குடும்பமாகச் சேர்க்கும்படிக்குமே மரிக்கப்போகிறார். ⁵³அந்த நாள்முதல் அவரைக் கொலைசெய்யும்படி அவர்கள் ஆலோசனை பண்ணிக்கொண்டார்கள். ⁵⁴ஆகையால் இயேசு அதன்பின்பு யூதருக்குள்ளே வெளிப்படையாய்ச் சஞ்சரிக்காமல், அங்கிருந்து வனாந்தரத்திற்கு அருகிலுள்ள எப்பிராயீம் என்னும் ஊருக்குப் போய், அங்கே தம்முடைய சீஷரோடே தங்கியிருந்தார்.

⁵⁵யூதருடைய பஸ்கா பண்டிகை சமீபமாயிருந்தது; அதற்கு முன்பு தங்களைச் சுத்திகரித்துக்கொள்ளும்படி நாட்டுப்புறங்களிலிருந்து அநேகர் எருசலேமுக்குப் போனார்கள். ⁵⁶அவர்கள் இயேசுவைத் தேடி, தேவாலயத்தில் நிற்கையில் ஒருவரையொருவர் நோக்கி, "உங்களுக்கு எப்படித் தோன்றுகிறது? அவர் பண்டிகைக்கு வரவேமாட்டாரோ?" என்று விசாரித்தார்கள். ⁵⁷அவரைப் பிடிக்கும்படிக்கு, அவர் இருக்கும் இடத்தை அறிந்த எவனும் தெரிவிக்கவேண்டும் என்று பிரதான ஆசாரியரும் பரிசேயரும் கட்டளையிட்டிருந்தார்கள்.