யோவான் 12

12 ¹பஸ்காவுக்கு ஆறு நாட்களுக்கு முன்னே, இயேசு பெத்தானியாவுக்கு வந்தார்; அங்கே இயேசு மரணத்திலிருந்து எழுப்பின லாசரு வாழ்ந்துவந்தான். ²அங்கே அவருக்கு விருந்து செய்தார்கள்; மார்த்தாள் பணிவிடை செய்தாள், லாசருவும் அவரோடே பந்தியில் உட்கார்ந்திருந்தவர்களில் ஒருவனாயிருந்தான். ³மரியாள் விலையேறப்பெற்ற சுத்தமான நளதம் என்னும் வாசனைத் தைலத்தில் ஏறக்குறைய ஒரு படி எடுத்து, இயேசுவின் பாதங்களில் பூசி, தன் தலைமுடியால் அவருடைய பாதங்களைத் துடைத்தாள். அந்த வீடு முழுவதும் தைலத்தின் வாசனையால் நிறைந்தது.

⁴ஆனால் அவருடைய சீஷர்களில் ஒருவனும், அவரைக் காட்டிக்கொடுக்கப்போகிறவனுமான யூதாஸ்காரியோத்து சொன்னதாவது: ⁵“இந்த வாசனைத் தைலத்தை ஏறக்குறைய ஒரு வருஷ கூலிக்கு விற்று, தரித்திரருக்குக் கொடாமற்போனதென்ன?” ⁶அவன் தரித்திரரைக்குறித்துக் கவலைப்பட்டதினால் அல்ல, தானே திருடனாயிருந்து, பணப்பையை வைத்திருந்து, அதில் போடப்பட்டதை எடுத்துக்கொண்டதினாலேயே இப்படிச் சொன்னான்.

⁷அப்பொழுது இயேசு: “இவளை விட்டுவிடுங்கள்; என் அடக்கத்தின் நாளுக்காக இவள் இதைப் பத்திரப்படுத்தி வைத்திருக்கிறாள். ⁸தரித்திரர் எப்பொழுதும் உங்களோடே இருக்கிறார்கள்; நானோ எப்பொழுதும் உங்களோடே இரேன்” என்றார்.

⁹இயேசு அங்கே இருக்கிறாரென்று யூதரில் திரளான ஜனங்கள் அறிந்து, அவருக்காக மாத்திரமல்ல, அவர் மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பின லாசருவைக் காணும்படியாகவும் வந்தார்கள். ¹⁰அப்பொழுது பிரதான ஆசாரியர்கள் லாசருவையும் கொலைசெய்யும்படி ஆலோசனைபண்ணினார்கள்; ¹¹ஏனெனில் அவனிமித்தம் யூதரில் அநேகர் போய், இயேசுவின்மேல் விசுவாசம் வைத்தார்கள்.

ராஜா வாகனமேறி வருகிறார்

¹²மறுநாளில், பண்டிகைக்கு வந்திருந்த திரளான ஜனங்கள் இயேசு எருசலேமுக்கு வருகிறாரென்று கேள்விப்பட்டு, ¹³குருத்தோலைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு, அவரைச் சந்திக்கும்படி புறப்பட்டு: “ஓசன்னா! எங்கள் பிதாவின் நாமத்தினாலே வருகிற இஸ்ரவேலின் ராஜா ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர்!” என்று ஆர்ப்பரித்தார்கள். ^a a v13 ஓசன்னா என்பதற்கு “இப்பொழுது இரட்சியும்!” என்று அர்த்தம் — நெடுநாளாய் எதிர்பார்க்கப்பட்ட ராஜாவாக இயேசுவை வரவேற்கையில் ஜனங்கள் சங்கீதம் 118-ல் இருந்து எடுத்துக் கூறிய ஆர்ப்பரிப்பு இதுவே.

¹⁴இயேசு ஒரு கழுதைக்குட்டியைக் கண்டு, அதின்மேல் ஏறினார்; எழுதியிருக்கிறபடியே: ¹⁵“சீயோன் குமாரத்தியே, பயப்படாதே; இதோ, உன் ராஜா கழுதைக்குட்டியின்மேல் ஏறி வருகிறார்.” ¹⁶அவருடைய சீஷர்கள் இவைகளை முதலில் அறியவில்லை; ஆனால் இயேசு மகிமைப்படுத்தப்பட்டபோது, இவைகள் அவரைக்குறித்து எழுதியிருந்ததென்றும், தாங்கள் இவைகளை அவருக்குச் செய்தோமென்றும் நினைவுகூர்ந்தார்கள். ¹⁷அவர் லாசருவைக் கல்லறையிலிருந்து வரவழைத்து, அவனை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினபோது அவரோடிருந்த ஜனங்கள் சாட்சி கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ¹⁸அவர் இந்த அற்புத அடையாளத்தைச் செய்தாரென்று ஜனங்கள் கேள்விப்பட்டதினால், அவரைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டுப் போனார்கள். ¹⁹அப்பொழுது பரிசேயர் ஒருவரையொருவர் நோக்கி: “பாருங்கள், நீங்கள் ஒன்றும் சாதிக்கவில்லை; இதோ, உலகமே அவரைப் பின்பற்றிப் போய்விட்டது” என்றார்கள்.

கிரேக்கர் இயேசுவைத் தேடுகிறார்கள்

²⁰பண்டிகையில் ஆராதனை செய்யும்படி வந்தவர்களில் சில கிரேக்கரும் இருந்தார்கள். ²¹இவர்கள் கலிலேயா நாட்டிலுள்ள பெத்சாயிதா ஊரானாகிய பிலிப்புவினிடத்தில் வந்து: “ஐயா, நாங்கள் இயேசுவைக் காண விரும்புகிறோம்” என்று அவனைக் கேட்டுக்கொண்டார்கள். ²²பிலிப்பு வந்து அந்திரேயாவுக்கு அறிவித்தான்; பின்பு அந்திரேயாவும் பிலிப்புவும் போய் இயேசுவுக்கு அறிவித்தார்கள்.

²³இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “மனுஷகுமாரன் மகிமைப்படும் வேளை வந்தது. ²⁴மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், கோதுமை மணி நிலத்தில் விழுந்து சாகாவிட்டால் தனித்திருக்கும்; செத்ததேயாகில் மிகுந்த பலனைக் கொடுக்கும். ²⁵தன் ஜீவனைச் சிநேகிக்கிறவன் அதை இழந்துபோவான்; இந்த உலகத்தில் தன் ஜீவனை வெறுக்கிறவன் அதை நித்தியஜீவனுக்கென்று காத்துக்கொள்ளுவான். ²⁶என்னைச் சேவிக்கிறவன் என்னைப் பின்பற்றக்கடவன்; அப்பொழுது நான் எங்கே இருக்கிறேனோ அங்கே என் ஊழியக்காரனும் இருப்பான். என்னைச் சேவிக்கிறவனை என் பிதா கனம்பண்ணுவார்” என்றார்.

²⁷“இப்பொழுது என் ஆத்துமா கலங்குகிறது. நான் என்ன சொல்லுவேன்? ‘பிதாவே, இந்த வேளையினின்று என்னை இரட்சியும்’ என்பேனோ? ஆனாலும் இதற்காகவே இந்த வேளைக்கு நான் வந்தேன். பிதாவே, உம்முடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்தும்” என்றார்.

²⁸அப்பொழுது வானத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாயிற்று: “நான் அதை மகிமைப்படுத்தினேன், மறுபடியும் அதை மகிமைப்படுத்துவேன்.”

²⁹அங்கே நின்று அதைக் கேட்ட ஜனங்கள்: இடிமுழக்கம் உண்டாயிற்று என்றார்கள்; வேறு சிலர்: ஒரு தூதன் அவரோடே பேசினான் என்றார்கள்.

³⁰இயேசு அவர்களை நோக்கி: “இந்தச் சத்தம் என்னிமித்தம் அல்ல, உங்கள் நிமித்தமே உண்டாயிற்று. ³¹இப்பொழுது இந்த உலகத்துக்கு நியாயத்தீர்ப்பு வருகிறது; இப்பொழுது இந்த உலகத்தின் அதிபதி புறம்பாகத் தள்ளப்படுவான். ³²நான் பூமியிலிருந்து உயர்த்தப்படும்போது, எல்லா மனுஷரையும் என்னிடத்தில் இழுத்துக்கொள்ளுவேன்” என்றார்.

³³தாம் இன்ன விதமான மரணமாய் மரிக்கப்போகிறாரென்பதைக் குறிக்கும்படி இப்படிச் சொன்னார்.

³⁴அதற்கு ஜனங்கள்: “கிறிஸ்து என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கிறார் என்று நியாயப்பிரமாணத்தில் நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்; அப்படியிருக்க, மனுஷகுமாரன் உயர்த்தப்படவேண்டும் என்று நீர் எப்படிச் சொல்லுகிறீர்? இந்த மனுஷகுமாரன் யார்?” என்று அவரிடத்தில் கேட்டார்கள்.

³⁵அப்பொழுது இயேசு அவர்களை நோக்கி: “இன்னும் கொஞ்சக்காலம் ஒளி உங்களோடே இருக்கும். இருள் உங்களை மூடிக்கொள்ளாதபடி, உங்களுக்கு ஒளி இருக்கையில் நடவுங்கள். இருளிலே நடக்கிறவன் தான் போகிற இடம் இன்னதென்று அறியான். ³⁶நீங்கள் ஒளியின் பிள்ளைகளாகும்படி, உங்களுக்கு ஒளி இருக்கையில் ஒளியின்மேல் விசுவாசமாயிருங்கள்” என்றார். இவைகளைச் சொன்னபின்பு, இயேசு அவர்களைவிட்டுப் போய், மறைந்துகொண்டார்.

ஒளி உங்களோடு இருக்கையில் நடவுங்கள்

³⁷அவர் அத்தனை அற்புத அடையாளங்களை அவர்களுக்கு முன்பாகச் செய்திருந்தும், அவர்கள் அவரை விசுவாசிக்கவில்லை;

³⁸ஏசாயா தீர்க்கதரிசி சொன்ன வசனம் நிறைவேறும்படி இப்படி நடந்தது; அவன் சொன்னதாவது: “பிதாவே, எங்கள் செய்தியை விசுவாசித்தவன் யார்? எங்கள் பிதாவின் புயம் யாருக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டது?”

³⁹ஆகையால் அவர்கள் விசுவாசிக்கமாட்டாதிருந்தார்கள்; ஏனெனில் ஏசாயா மறுபடியும் சொன்னதாவது: ⁴⁰“அவர் அவர்களுடைய கண்களைக் குருடாக்கி, அவர்களுடைய இருதயத்தைக் கடினப்படுத்தினார்; அவர்கள் கண்களினால் காணாமலும், இருதயத்தினால் உணராமலும், மனந்திரும்பாமலும், நான் அவர்களைக் குணமாக்காமலும் இருக்கும்படிக்கே இப்படிச் செய்தார்.”

⁴¹ஏசாயா இயேசுவின் மகிமையைக் கண்டு, அவரைக்குறித்துப் பேசினபடியால் இவைகளைச் சொன்னான். ^b b v41 யோவான் தெளிவாய்ச் சொல்லுகிறார்: ஏசாயா தேவாலயத்தில் சிங்காசனத்தைக் கண்டு, சேராபீன்கள் “பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர்” என்று ஆர்ப்பரித்தபோது, அவன் இயேசுவின் மகிமையையே தரிசித்துக்கொண்டிருந்தான். ⁴²அப்படியிருந்தும், அதிகாரிகளிலும் அநேகர் அவரை விசுவாசித்தார்கள்; ஆனாலும் தாங்கள் ஜெப ஆலயத்தைவிட்டு விலக்கப்படாதபடிக்கு, பரிசேயருக்குப் பயந்து அதை அறிக்கையிடவில்லை; ⁴³ஏனெனில் அவர்கள் எங்கள் பிதாவினிடத்திலிருந்து வருகிற மகிமையைப்பார்க்கிலும், மனுஷரிடத்திலிருந்து வருகிற மகிமையை அதிகமாய் விரும்பினார்கள்.

⁴⁴இயேசு சத்தமிட்டு: “என்னை விசுவாசிக்கிறவன் என்னைமாத்திரம் விசுவாசியாமல், என்னை அனுப்பினவரையே விசுவாசிக்கிறான். ⁴⁵என்னைக் காண்கிறவன் என்னை அனுப்பினவரைக் காண்கிறான். ⁴⁶என்னை விசுவாசிக்கிற எவனும் இருளிலே தங்காதபடிக்கு, நான் ஒளியாக உலகத்தில் வந்தேன். ⁴⁷ஒருவன் என் வார்த்தைகளைக் கேட்டும் அவைகளைக் கைக்கொள்ளாமற்போனால், நான் அவனை நியாயந்தீர்க்கிறதில்லை; ஏனெனில் உலகத்தை நியாயந்தீர்க்க அல்ல, உலகத்தை இரட்சிக்கவே நான் வந்தேன். ⁴⁸என்னைத் தள்ளி, என் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொள்ளாதவனை நியாயந்தீர்க்கிறதொன்று இருக்கிறது; நான் சொன்ன வார்த்தையே கடைசிநாளில் அவனை நியாயந்தீர்க்கும். ⁴⁹நான் என் சுயமாய்ப் பேசவில்லை; நான் இன்னதைச் சொல்லவேண்டும், இன்னவிதமாய்ப் பேசவேண்டும் என்று என்னை அனுப்பின பிதாதாமே எனக்குக் கட்டளையிட்டார். ⁵⁰அவருடைய கட்டளை நித்தியஜீவனாயிருக்கிறதென்று அறிவேன்; ஆகையால் பிதாவானவர் எனக்குச் சொன்னபடியே நான் பேசுகிறேன்” என்றார்.