சங்கீதம் 104

104 ¹என் ஆத்துமாவே, எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரி. என் பிதாவே, நீர் மிகவும் மகத்துவமுள்ளவர்; மகிமையையும் மகத்துவத்தையும் அணிந்திருக்கிறீர்.

²வஸ்திரத்தைப்போல் ஒளியைத் தம்மைச் சுற்றிப் போர்த்துக்கொள்கிறார்; கூடாரத்தைப்போல் வானங்களை விரிக்கிறார். ³தமது மேல்வீடுகளின் உத்திரங்களைத் தண்ணீர்களின்மேல் அமைக்கிறார்; மேகங்களைத் தமது இரதமாக்குகிறார்; காற்றின் செட்டைகளின்மேல் நடந்துசெல்கிறார். ⁴காற்றுகளைத் தமது தூதர்களாகவும், அக்கினிஜுவாலைகளைத் தமது ஊழியக்காரராகவும் ஆக்குகிறார். ^a a v4 எபிரெயர் புத்தகம் இந்த வரியை மேற்கோள் காட்டி, எங்கள் பிதா காற்றையும் அக்கினியையும்கூட தமது ஊழியக்காரராக்குகிறார் என்று காண்பிக்கிறது — ஆனால் குமாரனோ ஊழியக்காரராக அல்ல, அரசராகவே ஆளுகை செய்கிறார்.

⁵பூமியை என்றென்றைக்கும் அசையாதபடி அதின் அஸ்திபாரங்களின்மேல் நிலைநிறுத்தினார். ⁶வஸ்திரத்தைப்போல் ஆழத்தால் அதை மூடினீர்; தண்ணீர்கள் மலைகளுக்கு மேலாக நின்றன. ⁷உமது கண்டிதத்தினால் அவைகள் ஓடிப்போயின; உமது இடிமுழக்கத்தின் சத்தத்தினால் அவைகள் விரைந்து அகன்றன. ⁸மலைகள் எழும்பின, பள்ளத்தாக்குகள் தாழ்ந்தன, நீர் அவைகளுக்கு நியமித்த இடத்திற்கே இறங்கின. ⁹அவைகள் கடந்துபோகாதபடிக்கு ஒரு எல்லையை நியமித்தீர்; அவைகள் திரும்பவும் பூமியை மூடுவதில்லை.

¹⁰பள்ளத்தாக்குகளில் ஊற்றுகளைப் பாய்ந்தோடச் செய்கிறீர்; அவைகள் மலைகளின் நடுவே பெருகி ஓடுகின்றன. ¹¹அவைகள் காட்டு மிருகங்கள் யாவுக்கும் தண்ணீர் கொடுக்கின்றன; காட்டுக் கழுதைகள் தங்கள் தாகத்தைத் தணிக்கின்றன. ¹²அவைகளண்டையில் ஆகாயத்துப் பறவைகள் தங்கள் வாசஸ்தலத்தை அமைக்கின்றன; அவைகள் கிளைகளின் நடுவே பாடுகின்றன. ¹³தமது மேல்வீடுகளிலிருந்து மலைகளுக்குத் தண்ணீர் பாய்ச்சுகிறார்; உமது கிரியைகளின் பலனால் பூமி திருப்தியாகின்றது. ¹⁴மிருகஜீவன்களுக்காகப் புல்லையும், மனுஷர் பயிரிடுவதற்காகச் செடிகளையும் முளைக்கச் செய்கிறார், பூமியிலிருந்து ஆகாரத்தை விளைவிக்கிறார், ¹⁵மனுஷனுடைய இருதயத்தை மகிழ்ச்சியாக்கும் திராட்சரசத்தையும், அவனுடைய முகத்தைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும் எண்ணெயையும், மனுஷ இருதயத்தைப் பலப்படுத்தும் அப்பத்தையும் விளைவிக்கிறார். ¹⁶எங்கள் பிதாவின் விருட்சங்கள், அவர் நாட்டின லீபனோனின் கேதுரு மரங்கள், சம்பூரணமாய் நீர்பாய்ச்சப்படுகின்றன. ¹⁷அவைகளில் பறவைகள் தங்கள் கூடுகளைக் கட்டுகின்றன; கொக்கு தேவதாரு மரங்களில் தன் வாசஸ்தலத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. ¹⁸உயர்ந்த மலைகள் காட்டு வெள்ளாடுகளுக்கானவை; கன்மலைகள் குழிமுசல்களுக்கு அடைக்கலமாயிருக்கின்றன.

¹⁹காலங்களைக் குறிக்கும்படி சந்திரனை உண்டாக்கினார்; சூரியன் தான் அஸ்தமிக்கும் வேளையை அறியும். ²⁰நீர் இருளைக் கட்டளையிட, இரவாகின்றது, அப்பொழுது காட்டு மிருகங்களெல்லாம் நடமாடுகின்றன. ²¹பாலசிங்கங்கள் தங்கள் இரைக்காக கெர்ச்சிக்கின்றன, எங்கள் பிதாவினிடத்தில் தங்கள் ஆகாரத்தைத் தேடுகின்றன. ²²சூரியன் உதிக்கும்போது, அவைகள் திரும்பிப்போய், தங்கள் கெபிகளில் படுத்துக்கொள்கின்றன. ²³மனுஷன் தன் வேலைக்குப் புறப்பட்டு, சாயங்காலமட்டும் தன் பிரயாசத்தில் ஈடுபடுகிறான்.

²⁴எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய கிரியைகள் எத்தனை மிகுதியாயிருக்கிறது! அவைகளையெல்லாம் ஞானத்தோடே உண்டாக்கினீர்; பூமி உம்முடைய படைப்புகளால் நிறைந்திருக்கிறது. ²⁵இதோ, பெரிதும் விஸ்தாரமுமான சமுத்திரம், அதில் எண்ணிறந்த ஜந்துக்களும், சிறியதும் பெரியதுமான உயிரினங்களும் நிறைந்திருக்கின்றன. ²⁶அங்கே கப்பல்கள் அங்குமிங்கும் ஓடுகின்றன, அதிலே விளையாடும்படி நீர் உண்டாக்கின லிவியாதானும் இருக்கிறது. ^b b v26 லிவியாதான்: பூர்வ எபிரெய மரபில் காணப்படும் ஒரு பயங்கரமான கடல் மிருகம், இங்கே தேவனுடைய சொந்தப் படைப்பாக, சமுத்திரத்தில் விளையாடுவதாகச் சித்திரிக்கப்படுகிறது.

²⁷இவைகளெல்லாம், ஏற்ற வேளையில் தங்களுக்கு ஆகாரம் கொடுக்கும்படி உம்மையே நோக்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. ²⁸நீர் அவைகளுக்குக் கொடுக்கும்போது, அவைகள் சேர்த்துக்கொள்கின்றன; நீர் உம்முடைய கையைத் திறக்கும்போது, அவைகள் நன்மையால் திருப்தியாகின்றன. ²⁹நீர் உம்முடைய முகத்தை மறைக்கும்போது, அவைகள் கலங்குகின்றன; நீர் அவைகளின் சுவாசத்தை எடுத்துக்கொள்ளும்போது, அவைகள் மாண்டு, தங்கள் மண்ணுக்குத் திரும்புகின்றன. ³⁰நீர் உம்முடைய ஆவியை அனுப்பும்போது, அவைகள் சிருஷ்டிக்கப்படுகின்றன; நிலத்தின் முகத்தையும் புதிதாக்குகிறீர்.

³¹எங்கள் பிதாவின் மகிமை என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருப்பதாக; எங்கள் பிதா தமது கிரியைகளில் மகிழ்வாராக. ³²அவர் பூமியைப் பார்க்க, அது நடுங்குகிறது; அவர் மலைகளைத் தொட, அவைகள் புகைகின்றன.

³³நான் உயிரோடிருக்குமளவும் எங்கள் பிதாவைப் பாடுவேன்; நான் சுவாசிக்கும்வரையில் எங்கள் பிதாவைத் துதித்துப் பாடுவேன். ³⁴என் தியானம் அவருக்கு இனிதாயிருப்பதாக, ஏனெனில் நான் எங்கள் பிதாவில் மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறேன். ³⁵பாவிகள் பூமியிலிருந்து அழிந்துபோவார்களாக, துன்மார்க்கர் இனி இராதிருப்பார்களாக. என் ஆத்துமாவே, எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரி. அல்லேலூயா!