சங்கீதம் 38

38 ¹என் பிதாவே, உம்முடைய கோபத்தில் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்தில் என்னைத் தண்டியாதேயும். ²ஏனெனில் உம்முடைய அம்புகள் என்னில் ஆழமாய் உருவியிருக்கின்றன, உம்முடைய கை என்மேல் கடினமாய் இறங்கியிருக்கிறது. ³உம்முடைய கோபத்தினால் என் சரீரத்தில் ஆரோக்கியம் இல்லை; என் பாவத்தினால் என் எலும்புகளில் உறுதி இல்லை.

⁴ஏனெனில் என் பாவங்கள் என் தலைக்கு மேலாய் எழும்பியிருக்கின்றன; பாரமான சுமையைப்போல் அவை என்னால் தாங்கமுடியாத பாரமாயிருக்கின்றன. ⁵என் மதிகேட்டினால் என் காயங்கள் நாற்றமெடுத்து அழுகிப்போயின. ⁶நான் கூனிக் குனிந்து மிகவும் தாழ்ந்திருக்கிறேன்; நாள்முழுவதும் துக்கத்தோடே திரிகிறேன். ⁷ஏனெனில் என் விலாக்கள் எரிபந்தமாய் இருக்கின்றன, என் மாம்சத்தில் உறுதி இல்லை.

⁸நான் உணர்வற்று முற்றிலும் நொறுங்குண்டேன்; என் இருதயத்தின் வேதனையினால் கதறுகிறேன். ⁹என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, என் ஏக்கமெல்லாம் உமக்கு முன்பாக இருக்கிறது, என் பெருமூச்சு உமக்கு மறைவாயில்லை. ¹⁰என் இருதயம் படபடக்கிறது, என் பெலன் என்னைவிட்டு நீங்குகிறது; என் கண்களின் ஒளியும் என்னைவிட்டுப் போய்விட்டது. ¹¹என் நண்பரும் தோழரும் என் வேதனையைக் கண்டு விலகி நிற்கிறார்கள், என் நெருங்கிய இனத்தாரும் தூரத்திலே நிற்கிறார்கள்.

¹²என் உயிரை வாங்கத் தேடுகிறவர்கள் கண்ணிகளை வைக்கிறார்கள்; எனக்குத் தீங்கு தேடுகிறவர்கள் கேட்டைப்பற்றிப் பேசி, நாள்முழுவதும் வஞ்சனையைச் சூழ்ச்சிசெய்கிறார்கள். ¹³ஆனாலும் நான் கேளாத செவிடனைப்போலவும், தன் வாயைத் திறவாத, பேசமாட்டாத ஒருவனைப்போலவும் இருக்கிறேன். ¹⁴நான் கேளாத மனிதனைப்போலவும், தன் வாயில் மறுஉத்தரவு இல்லாதவனைப்போலவும் ஆனேன். ¹⁵ஆனாலும் என் பிதாவே, உமக்காகவே நான் காத்திருக்கிறேன்; என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, நீரே பதிலளிப்பீர்.

¹⁶ஏனெனில் நான், “என் கால் தள்ளாடும்போது என்மேல் பெருமைபாராட்டுகிறவர்கள், என்னைக்குறித்து ஒருபோதும் மகிழ்ந்துகொள்ளாதிருக்கட்டும்” என்று சொன்னேன். ¹⁷ஏனெனில் நான் விழுந்துவிடத்தக்கவனாய் இருக்கிறேன், என் வேதனை எப்போதும் என் முன்பாக இருக்கிறது. ¹⁸நான் என் அக்கிரமத்தை அறிக்கையிடுகிறேன்; என் பாவத்தைக்குறித்து விசனப்படுகிறேன். ¹⁹என் சத்துருக்களோ வலிமையும் பலமும் உள்ளவர்கள், முகாந்தரமில்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் அநேகராயிருக்கிறார்கள்.

²⁰நன்மைக்குப் பதிலாகத் தீமையைச் சரிக்கட்டுகிறவர்கள், நான் நன்மையைப் பின்பற்றுவதால் என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள். ²¹என் பிதாவே, என்னைக் கைவிடாதேயும்; என் பிதாவே, என்னைவிட்டுத் தூரமாய் நிற்காதேயும். ²²என் இரட்சிப்பாகிய, ஆண்டவராகிய பிதாவே, எனக்கு உதவிசெய்ய விரைந்துவாரும்.