சங்கீதம் 59

59 ¹என் பிதாவே, என் பகைவரிடமிருந்து என்னை விடுவியும்; என்னை எதிர்த்து எழும்புகிறவர்களுக்கு மேலாக என்னை உயரத்தில் பத்திரமாய் நிறுத்தும். ²தீமை செய்கிறவர்களிடமிருந்து என்னை விடுவித்து, இரத்தப்பிரியரான மனிதரிடமிருந்து என்னை இரட்சியும். ³இதோ, என் பிராணனுக்காக அவர்கள் பதிவிருக்கிறார்கள்; என் பிதாவே, நான் ஒரு குற்றமும் செய்யாமல், ஒரு பாவமும் செய்யாதிருந்தும், கொடியவர்கள் எனக்கு விரோதமாய்த் தாக்குதலைத் தூண்டுகிறார்கள். ⁴என் குற்றமொன்றுமில்லாதிருந்தும், அவர்கள் ஓடிவந்து தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்கிறார்கள். எழுந்து எனக்கு உதவிசெய்யும்—இதோ பாரும்!

⁵பரலோகச் சேனைகளின் பிதாவும், இஸ்ரவேலின் பிதாவுமாகிய என் பிதாவே, நீரே எழுந்து சகல ஜாதிகளையும் தண்டியும்; துரோகமாய்த் தீமையைச் சூழ்கிற ஒருவருக்கும் இரக்கம் காட்டாதேயும். ⁶அவர்கள் மாலைநேரத்தில் திரும்பிவந்து, நாய்களைப்போல் உறுமி, நகரத்தைச் சுற்றித் திரிகிறார்கள். ⁷இதோ, அவர்கள் தங்கள் வாயினால் விஷத்தைக் கக்குகிறார்கள்; ‘எங்கள் சொல்லைக் கேட்கிறவர் யார்?’ என்று அவர்கள் நினைப்பதால், அவர்கள் உதடுகளில் பட்டயங்கள் இருக்கின்றன. ⁸ஆனால், என் பிதாவே, நீர் அவர்களைப் பார்த்து நகைக்கிறீர்; சகல ஜாதிகளையும் இகழ்ந்து சிரிக்கிறீர். ⁹என் பெலனே, நான் உமக்காகக் காத்திருக்கிறேன்; என் பிதா என் அரணே. ¹⁰என் பிதா, தம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பினால், என்னைச் சந்திக்க வருவார்; என்னைத் தூஷிக்கிறவர்களை நான் ஜெயமாய்ப் பார்க்கும்படி என் பிதா செய்வார். ¹¹அவர்களைக் கொன்றுபோடாதேயும், இல்லாவிட்டால் என் ஜனம் மறந்துவிடும்; எங்கள் கேடகமாகிய சர்வாதிகாரியான பிதாவே, உம்முடைய வல்லமையால் அவர்களை அலைந்துதிரியப்பண்ணி, அவர்களைத் தாழ்த்திவிடும். ¹²அவர்கள் வாயின் பாவத்தினிமித்தமும், அவர்கள் உதடுகளின் வார்த்தைகளினிமித்தமும், அவர்கள் பேசுகிற சாபங்களுக்காகவும் பொய்களுக்காகவும், அவர்கள் தங்கள் அகந்தையிலே அகப்படக்கடவர்கள்.

¹³உக்கிரத்தில் அவர்களை நிர்மூலமாக்கும், அவர்கள் இல்லாமல்போகுமட்டும் அவர்களை நிர்மூலமாக்கும்; அப்பொழுது எங்கள் பிதா யாக்கோபிலே பூமியின் கடையாந்தரங்கள்மட்டும் ஆளுகிறார் என்பதை ஜனங்கள் அறிந்துகொள்வார்கள். ¹⁴அவர்கள் மாலைநேரத்தில் திரும்பிவந்து, நாய்களைப்போல் உறுமி, நகரத்தைச் சுற்றித் திரிகிறார்கள். ¹⁵அவர்கள் ஆகாரத்திற்காக அலைந்துதிரிந்து, திருப்தியடையாவிட்டால் உறுமுகிறார்கள். ¹⁶நானோ உம்முடைய பெலனைப் பாடுவேன்; காலையில் உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பை உரத்த சத்தமாய்ப் பாடுவேன். ஏனெனில் நீர் என் அரணும், என் இக்கட்டுக்காலத்தில் அடைக்கலமுமாயிருந்தீர். ¹⁷என் பெலனே, நான் உம்மைத் துதித்துப் பாடுவேன்; ஏனெனில் என் பிதா என் அரணே, எனக்கு உடன்படிக்கை அன்பைக் காண்பிக்கிற எங்கள் பிதாவே.