சங்கீதம் 73

73 ¹மெய்யாகவே இஸ்ரவேலுக்கும், சுத்த இருதயமுள்ளவர்களுக்கும் எங்கள் பிதா நல்லவர்.

²நானோ, என் கால்கள் இடறிவிடும் தருவாயில் இருந்தன; என் அடிகள் சறுக்கிவிடும் நிலையில் இருந்தன. ³ஏனெனில், துன்மார்க்கருடைய செழிப்பைக் கண்டபோது, அகந்தையுள்ளவர்கள்மேல் நான் பொறாமைகொண்டேன். ⁴அவர்கள் மரணத்தில் வேதனை உணர்வதில்லை; அவர்களுடைய சரீரம் ஆரோக்கியமாகவும் பலமாகவும் இருக்கிறது. ⁵மற்றவர்களைப்போல அவர்கள் இக்கட்டில் இல்லை; மற்ற மனிதரைப்போல அவர்கள் வாதிக்கப்படுவதில்லை. ⁶ஆகையால் அகந்தை அவர்களுக்கு மாலையாயிருக்கிறது; கொடுமை அவர்களை வஸ்திரமாய் மூடுகிறது. ⁷கொழுப்பினால் அவர்களுடைய கண்கள் எடுப்பாய் நிற்கின்றன; அவர்களுடைய இருதயத்தின் கற்பனைகள் அளவற்றுப் பெருகுகின்றன. ⁸அவர்கள் பரியாசம்பண்ணி, தீங்குடன் பேசுகிறார்கள்; உயரத்திலிருந்து ஒடுக்குதலை மிரட்டுகிறார்கள். ⁹அவர்கள் தங்கள் வாயை வானத்துக்கு விரோதமாய் வைக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய நாவு பூமியெங்கும் ஆணவமாய்த் திரிகிறது. ¹⁰ஆகையால் அவருடைய ஜனங்கள் அவர்களிடமாய்த் திரும்பி, மிகுதியான தண்ணீரைக் குடிக்கிறார்கள். ¹¹அவர்கள்: “தேவன் எப்படி அறிவார்? உன்னதமானவரிடத்தில் அறிவு உண்டோ?” என்கிறார்கள். ¹²இதோ, இவர்களே துன்மார்க்கர்; எப்போதும் சுகமாய் இருந்து, செல்வத்தில் பெருகுகிறார்கள்.

¹³மெய்யாகவே நான் என் இருதயத்தை வீணாய்ச் சுத்தமாய்க் காத்து, குற்றமின்மையில் என் கைகளைக் கழுவினேன். ¹⁴ஏனெனில் நாள்முழுவதும் நான் வாதிக்கப்பட்டேன், காலைதோறும் கடிந்துகொள்ளப்பட்டேன்.

¹⁵“நான் இப்படிப் பேசுவேன்” என்று சொல்லியிருந்தால், உம்முடைய பிள்ளைகளின் சந்ததிக்கு நான் துரோகம்பண்ணியிருப்பேன். ¹⁶இவைகளையெல்லாம் அறிந்துகொள்ள முயன்றபோது, அது என் பார்வையில் வருத்தமான காரியமாயிருந்தது, ¹⁷எங்கள் பிதாவின் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நான் பிரவேசிக்கும்வரையில் அப்படியே இருந்தது; அப்பொழுது அவர்களுடைய முடிவை உணர்ந்துகொண்டேன். ¹⁸மெய்யாகவே நீர் அவர்களை சறுக்கலான இடங்களில் நிறுத்துகிறீர்; அவர்களை அழிவில் விழப்பண்ணுகிறீர். ¹⁹அவர்கள் ஒரு நிமிடத்தில் எப்படி அழிக்கப்படுகிறார்கள்! பயங்கரங்களால் முற்றிலும் வாரிக்கொள்ளப்படுகிறார்கள்! ²⁰ஒரு கனவைப்போல, ஒருவன் நித்திரை தெளிந்து விழிக்கும்போது அது மறைவதுபோல், ஆண்டவராகிய பிதாவே, நீர் எழும்பும்போது, அவர்களை வீண் நிழல்களாய் அசட்டைபண்ணுவீர்.

²¹என் இருதயம் கசந்துபோய், என் உள்ளத்தில் நான் குத்தப்பட்டபோது, ²²நான் அறிவற்றவனும் மூடனுமாய் இருந்தேன்; உமக்கு முன்பாக ஒரு மிருகத்தைப்போல் இருந்தேன். ²³ஆயினும் நான் எப்போதும் உம்முடனே இருக்கிறேன்; நீர் என் வலதுகையைப் பிடித்திருக்கிறீர். ²⁴உம்முடைய ஆலோசனையால் நீர் என்னை நடத்துகிறீர், பின்பு மகிமையில் என்னை ஏற்றுக்கொள்வீர். ²⁵பரலோகத்தில் உம்மைத் தவிர எனக்கு யார் உண்டு? பூமியிலும் உம்மைத்தவிர நான் விரும்புவது ஒன்றுமில்லை. ²⁶என் மாம்சமும் என் இருதயமும் மாண்டுபோனாலும், எங்கள் பிதா என் இருதயத்தின் பெலனும், என்றென்றைக்கும் என் பங்குமாய் இருக்கிறார்.

²⁷உம்மைவிட்டுத் தூரமாய்ப் போகிறவர்கள் அழிந்துபோவார்கள்; உமக்கு உண்மையற்றவர்கள் யாவரையும் நீர் அழித்துப்போடுகிறீர். ²⁸எனக்கோ, எங்கள் பிதாவை அண்டியிருப்பது நல்லது; ஆண்டவராகிய பிதாவை நான் என் அடைக்கலமாக்கிக்கொண்டேன், அப்படியே உம்முடைய எல்லாக் கிரியைகளையும் நான் விவரிப்பேன்.