இருளில் ஆசாப் கூப்பிடுகிறான்
பாடகர் தலைவனுக்கு; எதுத்தூனுடைய முறைப்படி. ஆசாபின் சங்கீதம்.
ஆசாபால் தூங்கவும் பேசவும் முடியவில்லை; மனுஷர் வழக்கமாகக் கேட்கப் பயப்படுவதை அவன் கேட்கிறான்: தன் பிதாவின் அன்பு ஒழிந்துபோயிற்றோ, இரங்குவதை அவர் மறந்துவிட்டாரோ? அவன் நினைவைத் தவிர ஒன்றும் மாறுவதில்லை. அவன் வேண்டுமென்றே சமுத்திரத்தை நினைவுகூருகிறான் — அங்கே பாதை உண்மையாயிருந்தது, காலடிச்சுவடுகளோ காணப்படவில்லை.
77 1நான் எங்கள் பிதாவை நோக்கி உரத்த சத்தமிட்டுக் கூப்பிடுகிறேன்; அவர் எனக்குச் செவிகொடுக்கும்படி என் சத்தம் எங்கள் பிதாவை நோக்கி எழும்புகிறது. 2என் இக்கட்டு நாளிலே ஆண்டவராகிய பிதாவைத் தேடினேன்; இரவிலே என் கை சோர்ந்துபோகாமல் விரிக்கப்பட்டிருந்தது; என் ஆத்துமா ஆறுதலடைய மறுத்தது. 3நான் எங்கள் பிதாவை நினைத்துப் புலம்புகிறேன்; தியானம் செய்கிறேன், என் ஆவி தளர்ந்துபோகிறது.
4என் கண்ணிமைகளைத் திறந்திருக்கச் செய்தீர்; நான் கலங்கினேன், பேசக் கூடாதிருந்தேன். 5பூர்வநாட்களையும், முந்தின வருடங்களையும் சிந்தித்தேன். 6இரவிலே என் பாட்டை நினைவுகூர்ந்தேன்; என் இருதயத்தில் தியானம் செய்தேன், என் ஆவி ஆராய்ந்து விசாரித்தது: 7“ஆண்டவராகிய பிதா என்றென்றைக்கும் தள்ளிவிடுவாரோ, இனி ஒருபோதும் தயவு காட்டமாட்டாரோ? 8அவருடைய உடன்படிக்கை அன்பு என்றென்றைக்கும் ஒழிந்துபோயிற்றோ? அவருடைய வாக்குத்தத்தம் தலைமுறை தலைமுறையாக முடிந்துபோயிற்றோ? 9எங்கள் பிதா கிருபை செய்ய மறந்துவிட்டாரோ? கோபத்தினால் தமது இரக்கத்தை அடக்கிக்கொண்டாரோ?”
10அப்பொழுது நான்: “இதுவே என் விண்ணப்பம்: உன்னதமானவருடைய வலதுகரத்தின் வருடங்களே” என்றேன். a a v10 உன்னதமானவருடைய வல்லமையுள்ள கரம் தமது ஜனத்திற்காக வல்லமையாய்க் கிரியை செய்த கடந்த வருடங்களை நோக்கியே இந்த விண்ணப்பம். 11எங்கள் பிதாவின் செய்கைகளை நினைவுகூருவேன்; ஆம், பூர்வகாலத்தில் நீர் செய்த அற்புதங்களை நினைவுகூருவேன். 12உம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் தியானித்து, உம்முடைய வல்லமையுள்ள செய்கைகளைச் சிந்திப்பேன். 13எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய வழி பரிசுத்தமானது. எங்கள் பிதாவைப்போல் மகத்துவமுள்ள தேவன் யார்? 14அற்புதங்களைச் செய்கிற எங்கள் பிதா நீரே; ஜனங்களுக்குள்ளே உம்முடைய வல்லமையை அறியப்பண்ணினீர். 15உம்முடைய புயத்தினால் உம்முடைய ஜனத்தை, யாக்கோபு யோசேப்பு என்பவர்களின் பிள்ளைகளை மீட்டுக்கொண்டீர்.
16எங்கள் பிதாவே, தண்ணீர்கள் உம்மைக் கண்டன; தண்ணீர்கள் உம்மைக் கண்டு அதிர்ந்தன; ஆழங்களும் நடுங்கின. 17மேகங்கள் தண்ணீரைப் பொழிந்தன; ஆகாயங்கள் முழக்கமிட்டன; உம்முடைய அம்புகள் நாற்புறமும் பறந்தன. 18உம்முடைய இடிமுழக்கம் சுழல்காற்றில் கடகடத்தது; உம்முடைய மின்னல்கள் உலகத்தை பிரகாசிப்பித்தன; பூமி அதிர்ந்து அசைந்தது. 19உம்முடைய வழி கடலைக் கடந்தும், உம்முடைய பாதை பெருவெள்ளங்களைக் கடந்தும் சென்றது; ஆயினும் உம்முடைய அடிச்சுவடுகள் காணப்படவில்லை. 20மோசே ஆரோன் என்பவர்களின் கையால் உம்முடைய ஜனத்தை ஒரு மந்தையைப்போல் நடத்திச் சென்றீர்.
