வெளிப்படுத்துதல் 13

13 ¹வலுசர்ப்பம் கடலின் மணலில் நின்றது. அப்பொழுது கடலிலிருந்து ஒரு மிருகம் எழும்பி வருவதைக் கண்டேன்; அதற்குப் பத்துக் கொம்புகளும் ஏழு தலைகளும் இருந்தன, அதின் கொம்புகளில் பத்து முடிகளும், அதின் தலைகளில் தேவனை நிந்திக்கும் நாமங்களும் இருந்தன. ²நான் கண்ட மிருகம் சிறுத்தையைப் போலிருந்தது; அதின் கால்கள் கரடியின் கால்களைப் போலவும், அதின் வாய் சிங்கத்தின் வாயைப் போலவும் இருந்தன. வலுசர்ப்பம் தன் வல்லமையையும், தன் சிங்காசனத்தையும், மிகுந்த அதிகாரத்தையும் அதற்குக் கொடுத்தது. ³அதின் தலைகளில் ஒன்று மரணத்திற்கேதுவாய்க் காயப்பட்டதுபோலிருந்தது, ஆனால் அந்தக் காயம் ஆறிப்போயிற்று. பூமி முழுவதும் ஆச்சரியப்பட்டு அந்த மிருகத்தைப் பின்பற்றியது. ⁴மிருகத்திற்குத் தன் அதிகாரத்தைக் கொடுத்த வலுசர்ப்பத்தை அவர்கள் வணங்கினார்கள்; மிருகத்தையும் வணங்கி, “இந்த மிருகத்திற்கு நிகரானவன் யார்? இதனோடு யுத்தம்பண்ண யாரால் முடியும்?” என்று சொன்னார்கள்.

⁵பெருமையான வார்த்தைகளையும் தேவனுக்கு விரோதமான நிந்தைகளையும் பேசும்படியான வாய் அந்த மிருகத்திற்குக் கொடுக்கப்பட்டது; நாற்பத்திரண்டு மாதம் செயல்படுவதற்கு அதற்கு அதிகாரமும் கொடுக்கப்பட்டது. ⁶எங்கள் பிதாவை நிந்திக்கும்படி அது தன் வாயைத் திறந்தது—அவருடைய நாமத்தையும், அவருடைய வாசஸ்தலத்தையும், பரலோகத்தில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களையும் நிந்திக்கும்படி திறந்தது. ⁷பரிசுத்தவான்களோடு யுத்தம்பண்ணி அவர்களை ஜெயிக்கும்படி அதற்கு இடங்கொடுக்கப்பட்டது; எல்லாக் கோத்திரத்தின்மேலும், ஜனத்தின்மேலும், பாஷைக்காரர்மேலும், ஜாதியின்மேலும் அதற்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டது. ⁸உலகத்தோற்றத்திற்கு முன்னே அடிக்கப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியானவருடைய ஜீவபுஸ்தகத்தில் யாருடைய நாமங்கள் எழுதப்பட்டிருக்கிறதோ அவர்களைத் தவிர, பூமியில் வாசம்பண்ணுகிற யாவரும் அந்த மிருகத்தை வணங்குவார்கள். ⁹காதுள்ளவன் எவனோ, அவன் கேட்கக்கடவன். ¹⁰சிறையிருப்பிற்குக் குறிக்கப்பட்டவன் எவனும் சிறையிருப்பிற்குப் போவான்; பட்டயத்தால் கொல்லப்பட வேண்டியவன் எவனும் பட்டயத்தால் கொல்லப்படவேண்டும். பரிசுத்தவான்களுடைய பொறுமையும் விசுவாசமும் இதிலே தெரிகிறது.

பூமியிலிருந்து இரண்டாம் மிருகம்

¹¹பின்பு, வேறொரு மிருகம் பூமியிலிருந்து எழும்புவதைக் கண்டேன். அதற்கு ஆட்டுக்குட்டியின் கொம்புகளுக்கு ஒப்பான இரண்டு கொம்புகள் இருந்தன, ஆனால் அது வலுசர்ப்பத்தைப்போலப் பேசிற்று. ¹²அது முந்தின மிருகத்தினுடைய எல்லா அதிகாரத்தையும் அதின் சார்பாய் நடத்தி, மரணத்திற்கேதுவான காயம் ஆறிப்போன அந்த முந்தின மிருகத்தைப் பூமியும் அதில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களும் வணங்கும்படி செய்கிறது. ¹³அது பெரிய அற்புதங்களைச் செய்கிறது; மனுஷர் கண்களுக்கு முன்பாக வானத்திலிருந்து பூமியில் அக்கினி இறங்கும்படியும் செய்கிறது. ¹⁴மிருகத்தின் சார்பாய்ச் செய்யும்படி தனக்கு இடங்கொடுக்கப்பட்ட அற்புதங்களால், பூமியில் வாசம்பண்ணுகிறவர்களை அது வஞ்சித்து, பட்டயத்தால் காயப்பட்டும் உயிரோடிருந்த மிருகத்திற்கு ஒரு உருவச்சிலையை உண்டாக்கும்படி அவர்களுக்குச் சொல்லுகிறது. ¹⁵மிருகத்தின் உருவச்சிலை பேசவும், தன்னை வணங்க மறுக்கிற யாவரும் கொல்லப்படவும் செய்யத்தக்கதாக, அந்த உருவச்சிலைக்கு ஜீவசுவாசம் கொடுக்கும்படி அதற்கு இடங்கொடுக்கப்பட்டது.

¹⁶சிறியோரையும் பெரியோரையும், ஐசுவரியவான்களையும் தரித்திரரையும், சுயாதீனரையும் அடிமைகளையும், எல்லாரையும் அவர்களுடைய வலதுகைகளிலாவது நெற்றிகளிலாவது ஒரு முத்திரையைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி அது கட்டாயப்படுத்துகிறது; ¹⁷அந்த முத்திரையாகிய மிருகத்தின் நாமமாவது அதின் நாமத்தின் தொகையாவது இல்லாத எவனும் விற்கவும் கொள்ளவும் கூடாதபடிக்கே அப்படிச் செய்கிறது. ¹⁸இதிலே ஞானம் தேவை: புத்தியுள்ளவன் அந்த மிருகத்தின் தொகையைக் கணக்கிடக்கடவன்; அது ஒரு மனுஷனுடைய தொகையாயிருக்கிறது—அது அறுநூற்று அறுபத்தாறு. ^a a v18 இந்தத் தொகை “ஒரு மனுஷனுடைய தொகை” என்று சொல்லப்படுகிறது—இது மனுஷ கலகத்தை சுட்டிக்காட்டும் ஒரு அடையாளக் குறியீடேயன்றி, சாதாரண கணிதத்தால் விடுவிக்கப்படவேண்டிய ஒரு மறைக்குறியீடு அல்ல.