Beytanyalı Lazar
İsa iki gün bekler, dört gün geç varır ve dostunun mezarı başında ağlar. Marta'ya diriliş ve yaşam olduğunu söyler, kendisini işittiği için Babası'na yüksek sesle şükreder ve Lazar'ı dışarı çağırır. Kurul işte o zaman O'nu öldürmeye karar verir.
11 1Meryem ile kızkardeşi Marta'nın köyü olan Beytanya'dan Lazar adında bir adam hastaydı. 2Kardeşi Lazar'ın hastalandığı Meryem, Rab'bi güzel kokulu yağla meshetmiş ve O'nun ayaklarını saçlarıyla silmişti. 3Bunun üzerine iki kızkardeş İsa'ya haber gönderip, «Rab, sevdiğin kişi hasta» dediler.
4İsa bunu duyunca, «Bu hastalık ölümle sonuçlanmayacak; Babamız'ın yüceliği için, Babamız'ın Oğlu bununla yüceltilsin diyedir» dedi.
5İsa Marta'yı, kızkardeşini ve Lazar'ı severdi. 6Bu yüzden Lazar'ın hasta olduğunu duyduğunda, bulunduğu yerde iki gün daha kaldı.
7Sonra öğrencilerine, «Yahudiye'ye geri dönelim» dedi.
8Öğrencileri O'na, «Rabbî, Yahudiler daha demin seni taşlamaya kalkıştılar; yine oraya mı dönüyorsun?» dediler.
9İsa şu karşılığı verdi: «Günün on iki saati yok mu? Gündüz yürüyen sendelemez, çünkü bu dünyanın ışığını görür.» 10Oysa gece yürüyen sendeler, çünkü ışık onda yoktur. 11Bunları söyledikten sonra onlara, «Dostumuz Lazar uyudu; ama onu uyandırmaya gidiyorum» dedi.
12Öğrenciler O'na, «Rab, uyuduysa iyileşecektir» dediler. 13İsa Lazar'ın ölümünden söz etmişti, onlarsa olağan uykudan söz ettiğini sanmışlardı.
14Bunun üzerine İsa onlara açıkça, «Lazar öldü» dedi. 15«Orada bulunmadığıma sizin için seviniyorum; öyle ki iman edesiniz. Şimdi ona gidelim.»
16İkiz diye anılan Tomas öbür öğrencilere, «Biz de gidelim, O'nunla birlikte ölelim» dedi.
17İsa geldiğinde Lazar'ın dört gündür mezarda olduğunu öğrendi. 18Beytanya Yeruşalim'e yakındı; aralarında yaklaşık iki millik bir uzaklık vardı. a a v18 On beş ok atımı (stadia) yaklaşık iki mil, aşağı yukarı üç kilometreydi. 19Birçok Yahudi de kardeşleri için Marta ile Meryem'i avutmaya gelmişti. 20Marta, İsa'nın geldiğini duyunca O'nu karşılamaya çıktı; Meryem ise evde oturmaya devam etti. 21Marta İsa'ya, «Rab, burada olsaydın kardeşim ölmezdi» dedi. 22«Ama şimdi bile, Babamız'dan ne dilersen O'nun sana vereceğini biliyorum.»
23İsa ona, «Kardeşin dirilecek» dedi.
24Marta O'na, «Son gün, diriliş günü onun dirileceğini biliyorum» dedi.
25İsa ona, «Diriliş ve yaşam Ben'im. Bana iman eden kişi ölse de yaşayacaktır. 26Yaşayan ve bana iman eden hiç ölmeyecek. Buna iman ediyor musun?» dedi.
27Marta O'na, «Evet, Rab, senin dünyaya gelecek olan Mesih, Babamız'ın Oğlu olduğuna iman ettim» dedi.
28Bunu söyledikten sonra gidip kızkardeşi Meryem'i gizlice çağırdı: «Öğretmen burada, seni çağırıyor» dedi. 29Meryem bunu duyunca hemen kalkıp O'nun yanına gitti. 30İsa henüz köye girmemişti; hâlâ Marta'nın O'nu karşıladığı yerdeydi. 31Meryem'le birlikte evde olup onu avutan Yahudiler, onun hemen kalkıp dışarı çıktığını görünce, ağlamak için mezara gittiğini sanarak ardından gittiler. 32Meryem İsa'nın bulunduğu yere varıp O'nu görünce ayaklarına kapandı ve, «Rab, burada olsaydın kardeşim ölmezdi» dedi.
33İsa, Meryem'in ve onunla gelen Yahudilerin ağladığını görünce ruhunda inledi ve yüreği sızladı.
34«Onu nereye koydunuz?» diye sordu. O'na, «Rab, gel gör» dediler.
35İsa ağladı.
36Bunun üzerine Yahudiler, «Bakın, onu ne kadar seviyormuş!» dediler. 37Ama içlerinden bazıları, «Körün gözlerini açan bu adam, Lazar'ın ölmesini de önleyemez miydi?» dediler.
38İsa yine içten içe derinden sarsılarak mezara geldi. Mezar bir mağaraydı, girişine bir taş yerleştirilmişti.
39İsa, «Taşı çıkarın» dedi. Ölenin kızkardeşi Marta, «Rab, artık kokmuştur; öleli dört gün oldu» dedi.
40İsa ona, «Ben sana, iman edersen Babamız'ın yüceliğini göreceksin demedim mi?» dedi.
41Bunun üzerine taşı çıkardılar. İsa gözlerini gökyüzüne kaldırıp, «Baba, beni işittiğin için sana şükrederim» dedi. 42«Beni her zaman işittiğini biliyordum; ama bunu, çevrede duran halk için, beni senin gönderdiğine iman etsinler diye söyledim.» 43Bunu söyledikten sonra yüksek sesle, «Lazar, dışarı çık!» diye bağırdı.
44Ölü, elleri ayakları sargı bezleriyle bağlı, yüzü bir peşkirle sarılı olarak dışarı çıktı. İsa onlara, «Onu çözün, bırakın gitsin» dedi.
Yüksek Kurul Toplanıyor
45Meryem'e gelen ve İsa'nın yaptığını gören Yahudilerin birçoğu O'na iman etti. 46Ama bazıları Ferisiler'e giderek İsa'nın yaptıklarını onlara bildirdi. 47Bunun üzerine başkâhinler ve Ferisiler Yüksek Kurul'u toplayıp, «Ne yapıyoruz? Bu adam birçok mucizeli belirti gerçekleştiriyor» dediler. 48«Böyle devam etmesine izin verirsek, herkes O'na iman edecek. Romalılar da gelip hem kutsal yerimizi hem de ulusumuzu ortadan kaldıracaklar.»
49İçlerinden biri, o yıl başkâhin olan Kayafa, onlara, «Hiçbir şey bilmiyorsunuz» dedi. 50«Bütün ulusun yok olması yerine, halk için bir tek adamın ölmesinin sizin yararınıza olduğunu görmüyor musunuz?» 51Bunu kendiliğinden söylemedi; o yılın başkâhini olarak, İsa'nın ulus uğruna öleceğine ilişkin peygamberlikte bulundu. 52Yalnız o ulus için değil, Babamız'ın dağılmış çocuklarını da toplayıp bir araya getirmek için öleceğine dair. b b v52 Kayafa, farkında olduğundan daha doğru konuştu. İsa yalnızca Yahudi ulusu için değil, Babamız'ın dağılmış her çocuğunu tek bir ailede toplamak için ölecekti. 53İşte o günden itibaren İsa'yı öldürmek için düzen kurmaya başladılar. 54Bu yüzden İsa artık Yahudiler arasında açıkça dolaşmaz oldu. Oradan ayrılıp çöle yakın bir yere, Efrayim adlı kente gitti ve öğrencileriyle birlikte orada kaldı.
55Yahudiler'in Fısıh Bayramı yaklaşmıştı. Birçok kişi bayramdan önce arınmak için taşradan Yeruşalim'e gitti. 56Orada İsa'yı arıyorlardı. Tapınakta durup birbirlerine, «Ne dersiniz, bayrama hiç gelmez mi?» diye soruyorlardı. 57Başkâhinlerle Ferisiler ise, İsa'yı yakalayabilmek için, O'nun nerede olduğunu bilen varsa haber vermesini buyurmuşlardı.
