Yuhanna 8

Bölüm 8.

8 ¹İsa ise Zeytin Dağı'na gitti.

²Sabah erkenden yine tapınağa geldi. Bütün halk O'nun yanına geldi. O da oturup onlara öğretmeye başladı. ³Din bilginleri ve Ferisiler, zina ederken yakalanmış bir kadın getirip ortaya çıkardılar. ⁴İsa'ya, «Öğretmen, bu kadın tam zina ederken yakalandı. ⁵Musa, Yasa'da bize böyle kadınların taşlanmasını buyurdu. Peki sen ne dersin?» dediler. ⁶Bunu, O'nu denemek ve suçlayacak bir neden bulmak amacıyla söylüyorlardı. İsa ise eğilmiş, parmağıyla yere yazı yazıyordu.

⁷Onlar durmadan aynı soruyu sorunca, doğrulup onlara, «İçinizden günahsız olan, ilk taşı o kadına atsın» dedi.

⁸Sonra yine eğilip yere yazmaya devam etti.

⁹Bunu işitince, en yaşlısından başlayarak birer birer oradan ayrıldılar. Sonunda İsa, orta yerde duran kadınla yalnız kaldı.

¹⁰İsa doğrulup kadına, «Kadın, neredeler? Hiç kimse seni yargılamadı mı?» dedi.

¹¹Kadın, «Hiç kimse, Efendim» dedi. İsa, «Ben de seni yargılamıyorum» dedi. «Git, bundan böyle bir daha günah işleme.»

Dünyanın Işığı Benim

¹²İsa yine onlara seslenerek, «Ben dünyanın ışığıyım» dedi. «Beni izleyen asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.»

¹³Bunun üzerine Ferisiler O'na, «Sen kendin için tanıklık ediyorsun, tanıklığın geçerli değil» dediler.

¹⁴İsa onlara şu karşılığı verdi: «Kendim için tanıklık etsem bile tanıklığım geçerlidir. Çünkü nereden geldiğimi ve nereye gideceğimi biliyorum. Oysa siz nereden geldiğimi, nereye gideceğimi bilmiyorsunuz. ¹⁵Siz benliğe göre yargılıyorsunuz. Ben kimseyi yargılamam. ¹⁶Yargılasam bile benim yargım doğrudur. Çünkü ben tek başıma değilim; ben ve beni gönderen Baba birlikteyiz. ¹⁷Yasanızda da, iki kişinin tanıklığının geçerli olduğu yazılıdır. ¹⁸Kendim için tanıklık eden benim, beni gönderen Baba da benim için tanıklık ediyor.»

¹⁹O'na, «Baban nerede?» diye sordular. İsa şu karşılığı verdi: «Siz ne beni tanıyorsunuz, ne de Babamı. Beni tanısaydınız, Babamı da tanırdınız.»

²⁰İsa bu sözleri tapınakta öğretirken, bağış toplanan yerde söyledi. Kimse O'nu yakalamadı; çünkü saati henüz gelmemişti.

²¹İsa yine onlara, «Ben gidiyorum» dedi. «Beni arayacaksınız ve günahınızın içinde öleceksiniz. Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz.»

Aşağıdan, Yukarıdan

²²Bunun üzerine Yahudiler, «Yoksa kendini mi öldürecek?» dediler. «Çünkü, ‹Benim gideceğim yere siz gelemezsiniz› diyor.»

²³İsa onlara, «Siz aşağıdansınız, ben yukarıdanım» dedi. «Siz bu dünyadansınız, ben bu dünyadan değilim. ²⁴İşte bu yüzden size, günahlarınızın içinde öleceksiniz, dedim. Ben O olduğuma iman etmezseniz, günahlarınızın içinde öleceksiniz.» ^a a v24 İsa burada Tanrısal adı sahipleniyor. «BEN'İM», Babamız'ın yanan çalıda Musa'ya kendini tanıttığı addır (Mısır'dan Çıkış 3:14). Kalabalık, bu bölümün ilerleyen kısmında bu iddiayı anladı ve küfür ettiği gerekçesiyle O'nu taşlamaya kalkıştı (ayet 59).

²⁵O'na, «Sen kimsin?» diye sordular. İsa onlara, «Başından beri size ne söylüyorsam, O'yum» dedi.

²⁶Sizinle ilgili söyleyecek ve yargılayacak çok şeyim var. Ama beni gönderen gerçektir ve ben O'ndan işittiklerimi dünyaya bildiriyorum.»

²⁷İsa'nın kendilerine Baba'dan söz ettiğini anlamadılar.

²⁸Bu nedenle İsa şöyle dedi: «İnsanoğlu'nu yukarı kaldırdığınız zaman, benim O olduğumu, kendiliğimden hiçbir şey yapmadığımı, ama Baba'nın bana öğrettiği gibi konuştuğumu anlayacaksınız. ²⁹Beni gönderen benimledir; O beni yalnız bırakmadı. Çünkü ben her zaman O'nu hoşnut edeni yaparım.»

Sözümde Kalın

³⁰İsa bunları söylerken birçokları O'na iman etti.

³¹İsa, kendisine iman etmiş olan Yahudilere, «Eğer benim sözüme bağlı kalırsanız, gerçekten öğrencilerim olursunuz» dedi. ³²«Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.»

³³Onlar İsa'ya, «Biz İbrahim'in soyundanız» diye karşılık verdiler. «Hiçbir zaman kimseye kölelik etmedik. Nasıl oluyor da, ‹Özgür olacaksınız› diyorsun?»

³⁴İsa onlara şu karşılığı verdi: «Size doğrusunu söyleyeyim, günah işlemeyi sürdüren herkes günahın kölesidir.» ³⁵Köle evde sonsuza dek kalmaz, ama oğul sonsuza dek kalır. ³⁶Bunun için, Oğul sizi özgür kılarsa, gerçekten özgür olursunuz. ³⁷İbrahim'in soyundan olduğunuzu biliyorum. Yine de beni öldürmek istiyorsunuz; çünkü yüreğinizde sözüme yer yok. ³⁸Ben Babamın yanında gördüklerimi söylüyorum; siz de babanızdan duyduklarınızı yapıyorsunuz.»

³⁹Onlar, «Bizim babamız İbrahim'dir» diye karşılık verdiler. İsa, «İbrahim'in çocukları olsaydınız, İbrahim'in yaptığı işleri yapardınız» dedi. ⁴⁰«Ama şimdi beni, Babamdan işittiğim gerçeği size bildiren bir adamı öldürmek istiyorsunuz. İbrahim bunu yapmadı. ⁴¹Siz babanızın yaptığı işleri yapıyorsunuz.» Onlar O'na, «Biz zinadan doğmadık. Tek Babamız var, o da Tanrı'nın kendisidir» dediler.

⁴²İsa onlara, «Tanrı Babanız olsaydı, beni severdiniz» dedi. «Çünkü ben Tanrı'dan çıkıp geldim ve şimdi buradayım. Kendiliğimden gelmedim, beni O gönderdi. ⁴³Söylediklerimi neden anlamıyorsunuz? Sözümü dinlemeye dayanamadığınız için. ⁴⁴Siz babanız İblis'tensiniz ve babanızın arzularını yerine getirmek istiyorsunuz. O başlangıçtan beri katildi. Gerçeğe bağlı kalmadı, çünkü onda gerçek yoktur. Yalan söylemesi doğasından gelir; çünkü o yalancıdır ve yalanın babasıdır. ^b b v44 İsa, Aden'deki temel yalanı adıyla açığa çıkarıyor. Havva'ya, Babamız'ın ondan iyi olan şeyi esirgediğini söyleyen yılan —Baba'nın kendisini reddetmiş olan yılan— ilk yalancıdır; Babamız'ı uzak gösteren her yalanın babasıdır. Oğul'u reddedenler İbrahim'i ya da Tanrı'yı değil, o babayı paylaşırlar. ⁴⁵Ama ben gerçeği söylediğim için bana iman etmiyorsunuz. ⁴⁶Hanginiz bana günahlı olduğumu kanıtlayabilir? Eğer gerçeği söylüyorsam, niçin bana iman etmiyorsunuz? ⁴⁷Babamızdan olan kişi, O'nun sözlerini dinler. Siz dinlemiyorsunuz, çünkü Babamızdan değilsiniz.»

⁴⁸Yahudiler O'na şu karşılığı verdiler: «Senin, cin çarpmış bir Samiriyeli olduğunu söylemekte haklı değil miyiz?»

⁴⁹İsa, «Beni cin çarpmadı» dedi. «Ben Babamı onurlandırıyorum, ama siz beni aşağılıyorsunuz. ⁵⁰Ben kendi yüceliğimi aramıyorum; ama bunu arayan Babamız var ve O yargılar. ⁵¹Size doğrusunu söyleyeyim, bir kimse sözüme uyarsa, ölümü asla görmeyecektir.»

⁵²Yahudiler O'na, «Şimdi cin çarptığını anladık» dediler. «İbrahim öldü, peygamberler de öldü. Oysa sen, ‹Sözüme uyan ölümü asla tatmayacaktır› diyorsun. ⁵³Yoksa sen, ölmüş olan atamız İbrahim'den daha mı büyüksün? Peygamberler de öldü! Sen kendini kim sanıyorsun?»

⁵⁴İsa şu karşılığı verdi: «Eğer ben kendimi yüceltirsem, yüceliğim hiçtir. Beni yücelten Babamdır. Siz O'nun için, ‹O bizim Tanrımızdır› diyorsunuz. ⁵⁵Siz O'nu tanımıyorsunuz, ama ben tanıyorum. O'nu tanımadığımı söylesem, sizin gibi yalancı olurum. Ama ben O'nu tanıyor ve sözüne uyuyorum. ⁵⁶Babanız İbrahim, benim günümü göreceği için sevinçle coştu. O günü gördü ve sevindi.»

⁵⁷Yahudiler O'na, «Sen daha elli yaşında bile değilsin, İbrahim'i mi gördün?» dediler.

⁵⁸İsa onlara, «Size doğrusunu söyleyeyim, İbrahim doğmadan önce ben varım» dedi. ^c c v58 «Ben varım», Tanrı'nın Musa'ya bildirdiği adını yansıtır (Mısır'dan Çıkış 3:14); Tanrı olduğu iddiasıdır ve bu yüzden taşlara sarıldılar.

⁵⁹O zaman İsa'yı taşlamak için yerden taş aldılar. Ama İsa gizlenip tapınaktan çıktı.