Mezmurlar 104

104 ¹Babamız'a övgüler sun, ey canım. Babam, sen çok yücesin; görkem ve yücelik kuşanmışsın.

²Bir kaftana bürünür gibi ışığa bürünüyor; gökleri bir çadır gibi geriyor. ³Yukarı odalarının kirişlerini sular üzerine kurar; bulutları savaş arabası yapar; rüzgarın kanatları üzerinde yürür. ⁴Rüzgarları haberci yapar, ateş alevlerini hizmetkâr. ^a a v4 İbraniler kitabı bu dizeyi, Babamız'ın rüzgarı ve ateşi bile hizmetkâr yaptığını göstermek için alıntılar — Oğul ise hizmetkâr olarak değil, hükümdar olarak egemenlik sürer.

⁵Yeryüzünü temelleri üzerine kurdu, asla sarsılmasın diye. ⁶Onu bir kaftanla örter gibi enginlerle örttün; sular dağların üzerinde durdu. ⁷Azarınla kaçıştılar; gök gürlemenin sesiyle hızla uzaklaştılar. ⁸Dağlar yükseldi, vadiler çöktü, onlar için belirlediğin yere indiler. ⁹Aşamayacakları bir sınır koydun, bir daha yeryüzünü örtmesinler diye.

¹⁰Vadilerde pınarlar fışkırtırsın; tepeler arasında akarlar. ¹¹Bütün kır hayvanlarını suvarırlar; yaban eşekleri susuzluklarını giderir. ¹²Yanlarında gökyüzü kuşları yuva kurar; dallar arasında öterler. ¹³Dağları yukarı odalarından sular; yeryüzü senin işlerinin meyvesiyle doyar. ¹⁴Hayvanlar için ot bitirir, insanların yetiştirmesi için bitkiler, topraktan yiyecek çıkararak, ¹⁵insanın yüreğini sevindiren şarabı, yüzünü parlatan yağı, ve insan yüreğine güç veren ekmeği. ¹⁶Babamız'ın ağaçları, diktiği Lübnan sedirleri bol bol sulanır. ¹⁷Kuşlar orada yuvalarını yapar; leyleğin evi çam ağaçlarındadır. ¹⁸Yüksek dağlar dağ keçilerinindir; kayalar kaya tavşanları için sığınaktır.

¹⁹Ayı mevsimleri belirlesin diye yarattı; güneş batacağı zamanı bilir. ²⁰Karanlık çökertirsin, gece olur, ormanın bütün hayvanları o zaman gezinmeye başlar. ²¹Genç aslanlar avları için kükrer, yiyeceklerini Babamız'dan ararlar. ²²Güneş doğunca sıvışıp inlerine çekilir, orada yatarlar. ²³İnsanlar işlerine çıkar ve akşama dek emek verirler.

²⁴İşlerin ne çok, ey Babamız! Hepsini bilgelikle yaptın; yeryüzü yarattıklarınla dolu. ²⁵İşte, büyük ve engin deniz, sayısız canlılarla kaynaşan, küçük büyük yaratıklarla dolu. ²⁶Orada gemiler gider gelir, ve içinde oynasın diye yarattığın Livyatan da oradadır. ^b b v26 Livyatan: eski İbrani geleneğinde korkunç bir deniz canavarı; burada okyanusta oynayıp eğlenen, Tanrı'nın kendi yaratığı olarak resmedilmiştir.

²⁷Bunların hepsi sana bakar, yiyeceklerini vaktinde veresin diye. ²⁸Sen verince, onlar toplar; elini açınca, iyi şeylerle dolarlar. ²⁹Yüzünü gizleyince, dehşete kapılırlar; soluklarını alınca, ölüp toprağa dönerler. ³⁰Ruhun'u gönderince, yaratılırlar, ve yenilersin toprağın yüzünü.

³¹Babamız'ın görkemi sonsuza dek sürsün; Babamız yaptıklarıyla sevinsin, ³²Yeryüzüne bakar ve yer titrer; dağlara dokunur ve tütmeye başlarlar.

³³Yaşadığım sürece Babamız'a ezgiler söyleyeceğim; var oldukça Babamız'ı ilahilerle öveceğim. ³⁴Derin düşüncem hoş gelsin ona, çünkü ben Babamız'da seviniyorum. ³⁵Günahkârlar yeryüzünden yok olsun, kötüler bir daha olmasın. Babamız'a övgüler sun, ey canım. Haleluya!