Mezmurlar 105

105 ¹Babamız'a şükredin, O'nu adıyla çağırın, yaptıklarını halklar arasında duyurun. ²O'na ezgiler söyleyin, O'nu ilahilerle övün, bütün harikalarını anlatın. ³Kutsal adıyla övünün, Babamız'ı arayanların yürekleri sevinsin. ⁴Babamız'a ve O'nun gücüne yönelin, durmadan yüzünü arayın.

⁵Yaptığı harikaları anımsayın, mucizelerini ve verdiği yargıları, ⁶ey İbrahim'in soyu, O'nun kulu, ey O'nun seçtiği Yakup oğulları. ⁷O bizim Babamız'dır; O'nun yargıları bütün yeryüzünü kaplar.

⁸O antlaşmasını sonsuza dek anımsar, bin kuşak için buyurduğu sözü, ⁹İbrahim'le yaptığı antlaşmayı, İshak'a içtiği andı, ¹⁰Yakup'a bir kural olarak pekiştirdiği, İsrail'e sonsuz bir antlaşma olarak verdiği sözü,

¹¹«Kenan ülkesini mülkün olarak sana vereceğim» diyerek.

¹²Onlar sayıca azken, bir avuç kadarken ve orada yabancıyken, ¹³ulustan ulusa, bir krallıktan başka bir halka göçerlerken, ¹⁴kimsenin onları ezmesine izin vermedi, onların uğruna kralları azarladı:

¹⁵«Meshettiklerime dokunmayın, peygamberlerime kötülük etmeyin.»

¹⁶Ülkeye kıtlık gönderdi ve bütün yiyeceklerini kesti. ¹⁷Onlardan önce bir adam göndermişti—köle olarak satılan Yusuf'u. ¹⁸Ayaklarını zincirlerle yaraladılar, boynuna demir geçirildi, ¹⁹sözünün gerçekleştiği zamana dek, Babamız'ın sözü onu haklı çıkarana dek. ²⁰Kral onu çağırtıp saldı, halkların hükümdarı onu özgür bıraktı. ²¹Kral, Yusuf'u kendi evinin efendisi, sahip olduğu her şeyin yöneticisi yaptı, ²²öyle ki Yusuf, kralın önderlerini dilediği gibi yönlendirsin ve ileri gelenlerine bilgelik öğretsin.

²³Sonra İsrail Mısır'a geldi; Yakup, Ham ülkesinde yabancı olarak yaşadı. ^a a v23 'Ham ülkesi', Mısır için kullanılan eski bir şiirsel addır (27. ayette de geçer). ²⁴Ve Babamız halkını çok verimli kıldı, onları düşmanlarından daha güçlü yaptı. ²⁵Halkından nefret etsinler diye onların yüreklerini değiştirdi, kullarına karşı düzen kursunlar diye.

²⁶Kulu Musa'yı gönderdi, ve seçtiği Harun'u. ²⁷Onlar aralarında O'nun belirtilerini, Ham ülkesinde O'nun harikalarını gösterdiler. ²⁸Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa boğdu, Musa ile Harun O'nun sözlerine karşı gelmediler. ²⁹Sularını kana çevirdi ve balıklarını öldürdü. ³⁰Ülkeleri kurbağalarla kaynadı, krallarının yatak odalarına dek. ³¹O buyurdu ve at sinekleri sürüsü geldi, tatarcıklar bütün topraklarını kapladı. ³²Yağmur yerine onlara dolu verdi, ülkelerinin her yanına alevli ateş saldı. ³³Asmalarını ve incir ağaçlarını vurdu, ülkelerinin ağaçlarını paramparça etti. ³⁴O buyurdu ve çekirgeler geldi, sayısız genç çekirge, ³⁵ülkelerindeki bütün bitkileri yiyip bitirdiler ve tarlalarının bütün ürününü yediler. ³⁶Sonra ülkelerindeki bütün ilk doğanları vurdu, güçlerinin bütün ilk ürününü.

³⁷Sonra İsrail'i gümüş ve altınla çıkardı, oymakları arasında sendeleyen olmadı. ³⁸Onlar çıkınca Mısır sevindi, çünkü onlardan duyulan korku Mısır'ın üzerine çökmüştü. ³⁹Örtü olsun diye bir bulut yaydı, geceleyin ışık versin diye ateş. ⁴⁰İstediler ve O bıldırcın getirdi, gökten inen ekmekle onları doyurdu. ⁴¹Kayayı açtı ve su fışkırdı; ırmak gibi çölde aktı.

⁴²Çünkü kutsal sözünü anımsadı, kulu İbrahim'e verdiği. ⁴³Böylece halkını sevinçle çıkardı, seçtiklerini ezgilerle. ⁴⁴Ulusların topraklarını onlara verdi, başka halkların emek verdiğini miras aldılar, ⁴⁵öyle ki O'nun kurallarını tutsunlar ve yasalarına uysunlar. Haleluya!