Yaratılış Konuşuyor
Müzik şefi için - Davut'un mezmuru.
Birbirine bağlanmış iki tanık. Güneş ve gök, sözsüz olarak yeryüzünün uçlarına konuşur; sonra Babamız'ın öğretisi, petekten damlayan baldan daha tatlı olarak açıkça konuşur. İkisini de duyan mezmur yazarı, göremediği kusurlardan arındırılmayı ister.
19 1Gökler Babamız'ın görkemini ilan eder; gökkubbe ellerinin işini duyurur. 2Gün güne sözlerini döker, gece geceye bilgi açıklar. 3Ne söz vardır, ne kelam — sesleri hiç işitilmez. 4Yine de sesleri bütün yeryüzüne yayılır, sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır. Göklerde güneş için bir çadır kurdu, 5Gerdek odasından çıkan güveye benzer güneş, koşusunu sevinçle koşan bir yiğit gibidir. 6Göğün bir ucundan doğar, dönüp öbür ucuna varır; hiçbir şey onun sıcaklığından gizlenemez.
7Babamız'ın yasası kusursuzdur, cana can katar; Babamız'ın tanıklığı güvenilirdir, saf insanı bilge kılar. 8Babamız'ın kuralları doğrudur, yüreğe sevinç verir; Babamız'ın buyruğu ışıltılıdır, gözlere ışık saçar. 9Babamız korkusu paktır, sonsuza dek kalıcıdır; Babamız'ın hükümleri gerçektir, tümüyle doğrudur. 10Altından daha çok arzu edilir, saf altından bile; baldan tatlıdır, petekten damlayan baldan bile. 11Kulunu uyarırlar; onları tutmak büyük ödül getirir.
12Kim kendi yanılgılarını görebilir? Gizli kusurlarımdan arındır beni. 13Kulunu bile bile işlenen günahlardan da koru; üzerimde egemen olmasınlar. O zaman kusursuz olurum, büyük isyandan da temiz kalırım.
14Ağzımdan çıkan sözler ve yüreğimin düşünceleri senin önünde makbul olsun, ey Babam, kayam ve kurtarıcım.