Kayam, Susma
Davut'un mezmuru.
Davut'un korkusu sessizliktir: Babası, Kayası yanıt vermezse, o çoktan ölüler arasındadır. Kötülüğü gizlerken dostça sözler söyleyen adamlarla birlikte sürüklenip götürülmemeyi diler. Duanın ortasında işitilir ve dua şükre dönüşür.
28 1Sana sesleniyorum, Babam; Kayam, bana sağır kalma; çünkü sessiz kalırsan bana karşı, ölüm çukuruna inenlere döneceğim.
2Yalvarışlarımı işit; yardım için sana yakardığımda, ellerimi kaldırdığımda kutsal konutuna doğru.
3Beni kötülerle birlikte sürükleyip götürme, kötülük yapanlarla; onlar komşularıyla dostça konuşur, ama yüreklerinde kötülük vardır. 4Onlara yaptıklarına göre karşılık ver, işledikleri kötülüğe göre; ellerinin yaptığına göre karşılık ver; hak ettiklerini başlarına döndür. 5Babam'ın yaptıklarını, ellerinin emeğini umursamadıkları için, onları yıkacak ve bir daha ayağa kaldırmayacak.
6Babamız'a övgüler olsun, çünkü yalvarışlarımı duydu. 7Babam gücüm ve kalkanımdır; yüreğim ona güvenir ve yardım görürüm. Yüreğim sevinçle coşar, ezgimle ona şükrederim.
8Babam halkının gücüdür; meshettiği kişinin kurtaran kalesidir. 9Halkını kurtar, mirasını kutsa; onlara çobanlık et ve sonsuza dek onları taşı.
