Mezmurlar 35

35 ¹Benimle çekişenlerle çekiş, Babam; benimle savaşanlara karşı savaş.

²Büyük kalkanı, küçük kalkanı eline al, yardımıma kalk. ³Mızrağı ve ciridi çek, beni kovalayanlara karşı; canıma, «Ben senin kurtuluşunum» de.

⁴Canımı almak isteyenler utansın, rezil olsun; bana kötülük tasarlayanlar geri çekilsin, aşağılansın. ⁵Rüzgarın önündeki saman çöpü gibi olsunlar, Babamız'ın meleği onları önüne katsın. ⁶Yolları karanlık ve kaygan olsun, Babamız'ın meleği peşlerine düşsün.

⁷Çünkü boş yere ağlarını gizlediler bana; boş yere canım için çukur kazdılar. ⁸Umulmadık bir yıkım başına gelsin; gizlediği ağ kendini yakalasın; tam o yıkıma düşsün.

⁹O zaman canım Babam'da sevinç bulacak, O'nun kurtuluşuyla coşacak. ¹⁰Bütün kemiklerim şöyle diyecek: «Ya Babam, senin gibisi kim? Mazlumu kendinden güçlü olandan kurtaran, mazlumu ve yoksulu onu soyandan kurtaran senden başkası var mı?»

¹¹Kötü niyetli tanıklar ortaya çıkıyor, bilmediğim şeyleri bana soruyorlar. ¹²İyiliğime kötülükle karşılık veriyorlar; canım kimsesiz kalıyor. ¹³Ama ben, onlar hastayken yas giysileri giydim; oruç tutarak alçalttım kendimi, duam durmadan bağrıma geri döndü. ^a a v13 «Duam durmadan bağrıma geri döndü» ifadesinin anlamı belirsizdir; Davut'un dualarının içten olduğu ama yanıtsız kaldığı anlamına gelebilir. ¹⁴Dolaşıp durdum, dostum ya da kardeşim için yas tutuyormuş gibi; annesi için ağlayan biri gibi yas içinde eğildim. ¹⁵Ama ben tökezleyince sevindiler, bir araya toplandılar; tanımadığım saldırganlar bana karşı toplandı, durmadan beni paraladılar. ¹⁶Şölende alay eden tanrısızlar gibi, bana diş gıcırdattılar.

¹⁷Egemen Babam, ne zamana dek seyredip duracaksın? Canımı onların saldırılarından kurtar, biricik canımı aslanlardan. ¹⁸Büyük toplulukta sana şükredeceğim; kalabalık halkın arasında seni öveceğim. ¹⁹Hain düşmanlarım bana sevinmesin, boş yere benden nefret edenler göz kırpmasın. ^b b v19 İsa bu sözü kendisine uyguladı — kendisinden «boş yere» nefret edenleri — çarmıha giden yolda dünyanın ona gösterdiği nefret olarak (Yuhanna 15:25). ²⁰Çünkü barıştan söz etmiyorlar, ülkenin sessiz insanlarına karşı hileli düzenler tasarlıyorlar. ²¹Ağızlarını bana karşı ardına dek açıyorlar; şöyle diyorlar: «Oh! Oh! Kendi gözlerimizle gördük!»

²²Sen bunu gördün, Babam; susma. Egemen Babam, benden uzak durma. ²³Uyan, kalk; hakkımı savun, davama sahip çık, Egemen Babam! ²⁴Doğruluğuna göre hakkımı ver, Babam, bana sevinmelerine izin verme. ²⁵İçlerinden şöyle demesinler: «Oh, tam istediğimiz gibi!» Şöyle demesinler: «Onu yutuverdik.»

²⁶Felaketime sevinenler hep birlikte utansın, aşağılansın; utanç ve rezillikle örtünsün bana karşı büyüklük taslayanlar. ²⁷Hakkımın verilmesinden hoşnut olanlar sevinçle haykırsın, coşsun; hep şöyle desinler: «Kulunun esenliğinden hoşnut olan Babamız yücedir!»

²⁸O zaman dilim senin doğruluğunu anlatacak, gün boyu seni övecek.