Kötüler ve Yolları
Müzik şefi için. Babamız'ın kulu Davut'un mezmuru.
Mezmur, kendi günahını fark edemeyecek kadar kendini pohpohlayan kötü bir adamın zihninde açılır. Bu dar iç konuşmanın karşısında mezmur Babamız'a doğru açılır: bulutlara erişen sevgi, dağlar gibi doğruluk, hazlar ırmağı, ışığı onunla gördüğümüz ışık.
36 1İsyan, kötü kişiye yüreğinin derinliklerinde konuşur; gözünde Babamız korkusu yoktur.
2Çünkü kendi gözünde kendini öyle pohpohlar ki, ne günahını görebilir ne de ondan nefret edebilir. 3Ağzından çıkan sözler kötülük ve hiledir; akıllıca davranmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçti. 4Yatağında bile kötülük tasarlar; iyi olmayan bir yola koyulur; kötü olanı reddetmez.
5Babamız, vefalı sevgin göklere erişir, sadakatin bulutlara. 6Doğruluğun ulu dağlar gibidir, yargıların engin derinlikler gibi; hem insanı hem hayvanı sen kurtarırsın, Babamız. 7Vefalı sevgin ne değerlidir, Babamız! Bütün insanlar sığınır kanatlarının gölgesine. 8Evinin bolluğuyla doyarlar, onlara zevklerinin ırmağından içirirsin. 9Çünkü yaşam pınarı sendedir; senin ışığınla ışığı görürüz.
10Seni tanıyanlara vefalı sevgini sürdür, yüreği doğru olanlara doğruluğunu. 11Kibirlinin ayağı beni çiğnemesin, kötülerin eli beni kovmasın. 12İşte kötülük yapanlar oracıkta düştü; yere serildiler, bir daha kalkamazlar.
