Mezmurlar 80

80 ¹Dinle, ey İsrail'in Çobanı — Babamız — Yusuf'u bir sürü gibi güden sen; Keruvlar üzerinde taht kuran sen, ışığını saç. ²Efrayim, Benyamin ve Manaşşe'nin önünde, gücünü uyandır; bizi kurtarmaya gel! ³Bizi eski halimize döndür, Babamız; yüzünün ışığıyla parla ki kurtulalım. ⁴Ey göksel orduların Babası, daha ne kadar öfkeyle tüteceksin halkının dualarına karşı? ⁵Onlara gözyaşı ekmeği yedirdin; gözyaşlarını dolu ölçekle içirdin. ⁶Bizi komşularımıza bir çekişme konusu yaptın, düşmanlarımız aralarında bizimle alay ediyor. ⁷Bizi eski halimize döndür, göksel orduların Babası; yüzünün ışığıyla parla ki kurtulalım. ⁸Mısır'dan bir asma çıkardın; ulusları kovup onu diktin. ^a a v8 Babamız'ın Mısır'dan çıkardığı asma İsrail'dir; İsa sonradan kendisini «gerçek asma» olarak adlandırır — Baba'nın halkının sonunda meyve verdiği sadık Olan. ⁹Toprağı temizledin, onun önünde; derin kök saldı ve ülkeyi doldurdu. ¹⁰Dağlar onun gölgesiyle örtüldü, ulu sedir ağaçları onun dallarıyla. ¹¹Dallarını denize dek uzattı filizlerini Irmak'a dek. ^b b v11 Irmak: Fırat, İsrail'in kuzeydoğu sınırını belirleyen büyük ırmak. ¹²Neden onun duvarlarını yıktın, öyle ki yoldan geçen herkes meyvesini koparıyor? ¹³Ormandan gelen yaban domuzu tahrip ediyor onu, kırdaki her yaratık onunla besleniyor. ¹⁴Geri dön, göksel orduların Babası! Göklerden bak ve gör; bu asmayı gözet, ¹⁵sağ elinin diktiği kütüğü, kendin için güçlü kıldığın oğlu. ¹⁶Yakıldı ateşle, kesilip devrildi; yüzünün azarıyla yok oluyorlar. ¹⁷Elin sağ elinin adamı üzerine, kendin için güçlü kıldığın insanoğlu üzerine dursun. ^c c v17 İsrail, Babamız'ın sağında olan «insanoğlu»nun güçlendirilmesi için dua etti; İsa bu unvanı kendisine alır ve Baba'nın sağında oturur — duanın yanıtlandığı gerçek Oğul. ¹⁸O zaman senden yüz çevirmeyeceğiz; bize yaşam ver, adını çağıralım. ¹⁹Bizi eski halimize döndür, göksel orduların Babası; yüzünün ışığıyla parla ki kurtulalım.