Bir ezgi. Asaf'ın mezmuru.
Bir ittifak — Edom, Moav, Ammon, Asur ve daha fazlası — İsrail'in adını tümüyle silmekte anlaşmıştır. Asaf her birini adıyla anar, Midyan'ın başına gelen bozgunu ister, sonra da onları Babamız'ın adını aramaya sürükleyecek bir utanç diler.
83 1Ey Babamız, susma; sessiz kalma, durma, ey Babamız. 2Bak, düşmanların kargaşa içinde; senden nefret edenler baş kaldırdı. 3Halkına karşı gizlice düzen kuruyorlar; senin değer verdiklerine karşı birlikte dolap çeviriyorlar. 4Şöyle diyorlar: «Gelin, onları bir ulus olarak yok edelim; İsrail'in adı bir daha anılmasın.» 5Tek yürek olup düzen kuruyorlar; sana karşı antlaşma yapıyorlar— 6Edom'un çadırları ve İsmaililer, Moav ve Hacerliler, 7Geval, Ammon ve Amalek, Filist ve Sur'da oturanlar. 8Asur da katıldı onlara; Lut oğullarına güçlü bir kol oldular. Sela
9Onlara Midyan'a yaptığını yap, Kişon Vadisi'nde Sisera ve Yavin'e yaptığın gibi, 10Eyn-Dor'da yok olan, toprağa gübre olanlar gibi. 11Soylularını Orev ve Zeev gibi et, bütün önderlerini Zevah ve Salmunna gibi, 12Onlar demişlerdi: «Alalım kendimize Tanrı'nın otlaklarını.» 13Ey Babam, savrulan toz gibi et onları, rüzgârın önündeki saman çöpü gibi. 14Ateş ormanı nasıl yakarsa, alev dağları nasıl tutuşturursa, 15sen de onları fırtınanla kovala, kasırganla dehşete düşür. 16Yüzlerini utançla ört, öyle ki senin adını arasınlar, ey Babamız. 17Sonsuza dek utanç ve dehşet içinde kalsınlar; rezillik içinde yok olsunlar, 18Bilsinler ki, yalnız sen, adı Babamız olan sen, bütün yeryüzü üzerinde Yüce Olan'sın.
