Korahoğulları: Bir Özlem İlahisi
Müzik şefi için: Gittit üzerine. Korahoğulları'nın mezmuru.
Bir hacı, yıl boyu Babamız'ın sunağında yuva kurabilen serçeye imrenir. Kurak vadiden geçen yolcular ardlarında pınarlar bırakır, güçten güce ilerler. O avlularda bir gün, başka her yerdeki bin günden iyidir.
84 1Ne kadar sevimli senin konutun, Ey Göksel Orduların Babası! 2Canım özlüyor, neredeyse bayılıyor, Babamız'ın avluları için; yüreğim ve bedenim yaşayan Babamız'a sevinçle haykırıyor. 3Serçe bile bir yuva buldu, kırlangıç da kendine bir yuva edindi, yavrularını büyütebileceği—senin sunaklarının yanında, Ey Göksel Orduların Babası, Kralım ve Babam. 4Ne mutlu senin evinde oturanlara; seni durmadan överler. Sela
5Ne mutlu gücünü senden alan insana, yüreğinde Siyon'a giden yollar olana. 6Baka Vadisi'nden geçerken, orayı pınarlar diyarına çevirirler; ilk yağmur da orayı bereketlerle örter. a a v6 Baka, «ağlama» anlamına gelir. Babamız'a giden yolda, gözyaşı vadisi bile bir pınarlar diyarına dönüşür. 7Güçten güce ilerlerler; her biri Siyon'da Babamız'ın önüne çıkar. 8Ey Göksel Orduların Babası, duamı işit; kulak ver, ey Yakup'un Babamız. Sela
9Kalkanımıza bak, ey Babamız, meshettiğine lütufla göz at. b b v9 «Meshettiğin», İsrail'in kralını, Tanrı'nın halkı için ayrılmış seçtiği yöneticiyi anlatır. 10Çünkü senin avlularında geçen bir gün, başka yerde geçen bin günden daha iyidir. Babam'ın evinde kapıcı olmayı, kötülük çadırlarında yaşamaya yeğlerim. 11Çünkü Babamız bir güneş ve kalkandır; Babamız lütuf ve yücelik bağışlar; hiçbir iyiliği esirgemez doğrulukla yürüyenlerden. 12Ey Göksel Orduların Babası, ne mutlu sana güvenen insana!
