የሕዝቅያስ ስብስብ

በሕዝቅያስ ሰዎች የተገለበጠ ሲሆን፣ ባልተለመደ ሁኔታ በምሳሌዎች የተሞላ ነው፦ የወርቅ ፖም፣ በመከር ጊዜ በረዶ፣ የታመመ ጥርስ፣ በሶዳ ላይ ሆምጣጤ፣ ቅጥር የሌላት ከተማ። ምክሩ ተጨባጭ ነው፤ በንጉሥ ፊት ራስን ወደ ፊት ካለማቅረብ ጀምሮ ጎረቤትን በተደጋጋሚ ጉብኝት እስካለማሰልቸት ድረስ።

ምዕራፍ 25።

እነዚህ ደግሞ የይሁዳ ንጉሥ የሕዝቅያስ ሰዎች የገለበጧቸው የሰሎሞን ምሳሌዎች ናቸው። ነገርን መሰወር የአባታችን ክብር ነው፤ ነገርን መመርመር ግን የነገሥታት ክብር ነው። ሰማይ ከፍ እንደሆነ፣ ምድርም ጥልቅ እንደሆነች፣ የነገሥታት ልብም እንዲሁ አይመረመርም። ከብር ዝቃጩን አስወግድ፤ ለአንጥረኛውም ዕቃ ይወጣል። ክፉዎችን ከንጉሡ ፊት አስወግድ፤ ዙፋኑም በጽድቅ ጸንቶ ይቆማል። በንጉሡ ፊት ራስህን ከፍ አታድርግ፤ በታላላቆችም ስፍራ አትቁም፤ ዐይንህ ካየው መኰንን ፊት ዝቅ ወዳለ ስፍራ ከመውረድ ይልቅ፣ “ወደዚህ ውጣ” መባል ይሻላልና። ወደ ክርክር አትቸኵል፤ ጎረቤትህ ባሳፈረህ ጊዜ በመጨረሻ ምን ታደርጋለህ? ነገርህን ከጎረቤትህ ጋራ ተከራከር፤ የሌላውን ሰው ምስጢር ግን አትግለጥ፤ ያለዚያ የሚሰማው ሰው ያሳፍርህ ይሆናል፤ መጥፎ ስምህም ከቶ አይጠፋም። በተገቢው ጊዜ የተነገረ ቃል በብር ጌጥ ላይ እንዳለ የወርቅ ፖም ነው። ለሚሰማ ጆሮ ጥበበኛ ተግሣጽ የወርቅ ቀለበት ወይም የጥሩ ወርቅ ጌጥ ነው። በመከር ወቅት እንዳለ የበረዶ ቅዝቃዜ፣ ለሚልኩት ታማኝ መልእክተኛ እንዲሁ ነው፤ የጌቶቹንም ነፍስ ያድሳል። ዝናብ የሌለው ደመናና ነፋስ እንዳለ፣ ባልሰጠው ስጦታ የሚመካ ሰው እንዲሁ ነው። በትዕግሥት ገዥን ማሳመን ይቻላል፤ ለስለስ ያለ ምላስም ዐጥንትን ይሰብራል። ማር ባገኘህ ጊዜ የሚበቃህን ብቻ ብላ፤ ያለዚያ ትጠግብና ታስታውካለህ። ወደ ጎረቤትህ ቤት ተደጋግመህ አትሂድ፤ ያለዚያ ይሰለችህና ይጠላሃል። በጎረቤቱ ላይ የሐሰት ምስክር የሚሆን ሰው፣ እንደ ዱላ፣ እንደ ሰይፍና እንደ ሹል ፍላጻ ነው። በመከራ ጊዜ በማይታመን ሰው መታመን፣ እንደ ተበላሸ ጥርስ ወይም እንደ ወለም ያለ እግር ነው። በብርድ ቀን ልብሱን እንደሚያወልቅ ሰው፣ በሶዳ ላይ እንደሚፈስ ኮምጣጤ፣ ለተከዘ ልብ መዝሙር የሚዘምር ሰው እንዲሁ ነው። ጠላትህ ተርቦ እንደሆነ የሚበላውን እንጀራ ስጠው፤ ተጠምቶም እንደሆነ የሚጠጣውን ውሃ ስጠው፤ በራሱ ላይ የእሳት ፍም ትከምርበታለህና፤ አባታችንም ብድራትህን ይከፍልሃል። የሰሜን ነፋስ ዝናብን ያመጣል፤ የሚያሜ ምላስም የተቈጣ ፊትን ያስከትላል። ከተጣይ ሚስት ጋራ በአንድ ቤት ከመኖር ይልቅ፣ በሰገነት ጥግ መኖር ይሻላል። ለደከመች ነፍስ ቀዝቃዛ ውሃ እንደሆነ፣ ከሩቅ አገር የሚመጣ መልካም ዜና እንዲሁ ነው። በክፉዎች ፊት የሚንገዳገድ ጻድቅ ሰው፣ እንደ ተደፈረሰ ምንጭ ወይም እንደ ተበከለ የውሃ ጕድጓድ ነው። ብዙ ማር መብላት መልካም አይደለም፤ የገዛ ራስንም ክብር መፈለግ እንዲሁ። መንፈሱን መቈጣጠር የማይችል ሰው፣ እንደ ተደፈረና ቅጥር እንደሌለው ከተማ ነው።