ለአንድ ንጉሥ የተነገረ የእናት ትንቢት

የንጉሡ እናት የሆነች ንግሥት የወይን ጠጅ ገዢዎች የተጨቆኑትን መብት እንዲረሱ እንደሚያደርግ ልጇን ንጉሡን ታስጠነቅቀዋለች፤ ስለዚህ ድምፅ ለሌላቸው መናገር አለበት። ከዚያም የትጉህ ሚስት ምስል ይቀርባል፤ እርሻ ትገዛለች፣ በትርፍ ትነግዳለች፣ ከጨለማ በኋላም ትሠራለች፣ በከተማይቱ በሮችም ትመሰገናለች።

ምዕራፍ 31።

የንጉሥ ልሙኤል ቃላት፤ እናቱ ያስተማረችው ትንቢት፦ ምን ነው ልጄ ሆይ? ምን ነው የማኅፀኔ ልጅ ሆይ? ምን ነው የስእለቴ ልጅ ሆይ? ኀይልህን ለሴቶች አትስጥ፤ መንገድህንም ነገሥታትን ለሚያጠፉ አትስጥ። ልሙኤል ሆይ፣ ለነገሥታት አይገባም፤ ለነገሥታት የወይን ጠጅ መጠጣት፣ ለገዦችም የሚያሰክር መጠጥ መመኘት አይገባም። ቢጠጡ የተደነገገውን ይረሳሉና፤ የተጨቈኑትንም ሁሉ መብት ያጓድላሉ። ለሚጠፋ ሰው የሚያሰክር መጠጥ ስጡ፤ መራራ ኀዘን ላለባቸውም የወይን ጠጅ ስጡ። ይጠጡ፤ ድኽነታቸውንም ይርሱ፤ መከራቸውንም ከእንግዲህ አያስቡ። ድምፅ ለሌላቸው አፍህን ክፈት፤ በችግር ለተተዉ ሁሉ መብት ተከራከር። አፍህን ክፈት፤ በጽድቅ ፍረድ፤ የድኾችንና የችግረኞችን መብት አስከብር።

ጎበዝ ሴት

ጎበዝ ሴት ማን ያገኛል? ዋጋዋ ከዕንቈ እጅግ ይበልጣል። የባልዋ ልብ በእርስዋ ይታመናል፤ ጥቅም ያለውም ነገር አይጐድልበትም። ክፉ ሳይሆን መልካም ታደርግለታለች፤ በሕይወትዋም ዘመን ሁሉ። ሱፍና ተልባ ትፈልጋለች፤ በፈቃደኛ እጆችዋም ትሠራለች። እንደ ነጋዴ መርከቦች ናት፤ ምግብዋን ከሩቅ ታመጣለች። ገና ሌሊት ሳለ ትነሣለች፤ ለቤተ ሰቦችዋ ምግብ ታዘጋጃለች፤ ለገረዶችዋም ድርሻ ትሰጣለች። አንዲት እርሻ አስባ ትገዛለች፤ ከእጆችዋ ፍሬም ወይን ትተክላለች። ራስዋን በብርታት ትታጠቃለች፤ ክንዶችዋንም ታበረታለች። ንግድዋ እንደሚያተርፍ ታስተውላለች፤ መብራትዋም በሌሊት አይጠፋም። እጆችዋን በድሪ ላይ ትጭናለች፤ እጆችዋም እንዝርቱን ይይዛሉ። እጅዋን ለድኾች ትዘረጋለች፤ እጆችዋንም ለችግረኞች ትዘረጋለች። በረዶ በሚጥልበት ጊዜ ስለ ቤተ ሰቦችዋ አትፈራም፤ ቤተ ሰቦችዋ ሁሉ ቀይ ልብስ ለብሰዋልና። ለራስዋ መጐናጸፊያ ታዘጋጃለች፤ ልብስዋም ከቀጭን በፍታና ከሐምራዊ ነው። ባልዋ በከተማው ደጆች ዘንድ የታወቀ ነው፤ ከአገሪቱ ሽማግሌዎች ጋራ በሚቀመጥበት ጊዜ። የበፍታ ልብስ ሠርታ ትሸጣለች፤ መቀነትም ለነጋዴዎች ታቀርባለች። ብርታትና ክብር ልብስዋ ናቸው፤ መጪውንም ዘመን ትስቃለች። አፍዋን በጥበብ ትከፍታለች፤ የታማኝነትም ትምህርት በምላስዋ ላይ ነው። የቤተ ሰቦችዋን አካሄድ ትጠብቃለች፤ የስንፍናንም እንጀራ አትበላም። ልጆችዋ ተነሥተው ብፅዕት ይሏታል፤ ባልዋም ደግሞ እንዲህ ሲል ያመሰግናታል፦ “ብዙ ሴቶች በጎ ሥራ ሠርተዋል፤ አንቺ ግን ሁሉን ትበልጫለሽ።” ሞገስ አታላይ ነው፤ ውበትም ጠፊ ነው፤ አባታችንን የምትፈራ ሴት ግን ትመሰገናለች። ከእጆችዋ ፍሬ ስጧት፤ ሥራዎችዋም በከተማው ደጆች ዘንድ ያመስግኗት።