ጆሮውን ወደ እኔ አዘነበለ

በሕይወት የተረፈ ሰው ለአብ ያቀረበው ምስጋና። የሞት ገመዶች ጠብቀውት በነበረ ጊዜ ጠራ፤ ተሰማም። ስለዚህ በሕይወት እስካለ ድረስ መጥራቱን ሊቀጥል ይወስናል። ምን መልሶ ሊሰጥ እንደሚችል ይጠይቃል፤ መልሱም ከፍ የተደረገ ጽዋና በሕዝብ ፊት የተፈጸመ ስእለት ነው።

ምዕራፍ 116።

አባቴን እወድደዋለሁ፤ ድምፄንና የምሕረት ጥሪዬን ይሰማልና። ጆሮውን ወደ እኔ ስላዘነበለ፣ በሕይወት እስካለሁ ድረስ እጠራዋለሁ። የሞት ገመዶች ተጠመጠሙብኝ፤ የመቃብር ጭንቀት ያዘኝ፤ በመከራና በሐዘን ተዋጥሁ። ከዚያም የአባቴን ስም ጠራሁ፤ “አባት ሆይ፣ እለምንሃለሁ፣ ነፍሴን አድን!” አባታችን ጸጋ ያለው ነው፣ ጻድቅም ነው፤ አባታችን ርኅራኄ የተሞላ ነው። አባቴ የዋሃንን ይጠብቃል፤ በተዋረድሁ ጊዜ አዳነኝ። ነፍሴ ሆይ፣ ወደ ዕረፍትሽ ተመለሽ፤ አባቴ በጎ አድርጎልሻልና። ነፍሴን ከሞት፣ ዐይኖቼን ከእንባ፣ እግሮቼን ከመሰናከል አድነሃልና። በሕያዋን ምድር በአባቴ ፊት እመላለሳለሁ። አመንሁ፤ “እጅግ ተጨንቄአለሁ” ባልሁ ጊዜም እንኳ፤ በደንጋጤዬ፣ “ሰው ሁሉ ውሸታም ነው” አልሁ። ስለ መልካምነቱ ሁሉ ለአባቴ ምን እመልስለታለሁ? የድነትን ጽዋ አነሣለሁ፤ የአባቴንም ስም እጠራለሁ። ለአባቴ የተሳልሁትን ስእለት በሕዝቡ ሁሉ ፊት እፈጽማለሁ። የታማኞቹ ሞት ለአባቴ ክቡር ነው። አባት ሆይ፣ በእውነት እኔ ባሪያህ ነኝ፤ እኔ ባሪያህ፣ የገረድህ ልጅ ነኝ። ሰንሰለቶቼን ፈትተሃል። የምስጋናን መሥዋዕት አቀርብልሃለሁ፤ የአባቴንም ስም እጠራለሁ። ለአባቴ የተሳልሁትን ስእለት በሕዝቡ ሁሉ ፊት እፈጽማለሁ፤ በአባቴ ቤት አደባባዮች ውስጥ፣ ኢየሩሳሌም ሆይ፣ በመካከልሽ። ሃሌ ሉያ!