ክብር ለአንተ ነው

'አምላካቸው ወዴት ነው?' ለሚለው ፌዝ ሲመልስ መዝሙሩ ያነጻጽራል። ጣዖታት አፍ፣ ዓይንና ጆሮ አላቸው፤ በእነርሱ ግን ምንም አያደርጉም። ሠሪዎቻቸውም እንደ ሠሩት ነገር ሕይወት አልባ ይሆናሉ። ሦስት ወገኖች በምትኩ በአብ እንዲታመኑ ታዘዋል፤ እነርሱም እስራኤል፣ የአሮን ቤትና እርሱን የሚፈሩ ሁሉ ናቸው።

ምዕራፍ 115።

ለእኛ አይደለም፣ አባታችን ሆይ፣ ለእኛ አይደለም፤ ነገር ግን ስለ ኪዳንህ ፍቅርና ስለ ታማኝነትህ ክብሩን ለስምህ ስጥ።

አሕዛብ፣ “አሁንስ አምላካቸው ወዴት አለ?” ለምን ይላሉ? አባታችን በሰማያት ነው፤ የወደደውን ሁሉ ያደርጋል። ጣዖቶቻቸው ብርና ወርቅ፣ የሰው እጅ ሥራ ናቸው። አፍ አላቸው፣ መናገር ግን አይችሉም፤ ዓይን አላቸው፣ ማየት ግን አይችሉም፤ ጆሮ አላቸው፣ መስማት ግን አይችሉም፤ አፍንጫ አላቸው፣ ማሽተት ግን አይችሉም፤ እጅ አላቸው፣ መዳሰስ ግን አይችሉም፤ እግር አላቸው፣ መራመድ ግን አይችሉም፤ ከጕሮሯቸውም ድምፅ አይወጣም። የሚሠሯቸው እንደ እነርሱ ይሆናሉ፤ በእነርሱ የሚታመን ሁሉ ደግሞ እንዲሁ ነው።

እስራኤል ሆይ፣ በአባታችን ታመን! እርሱ ረዳታቸውና ጋሻቸው ነው። የአሮን ቤት ሆይ፣ በአባታችን ታመን! እርሱ ረዳታቸውና ጋሻቸው ነው። አባታችንን የምትፈሩ ሆይ፣ በእርሱ ታመኑ! እርሱ ረዳታቸውና ጋሻቸው ነው።

አባታችን አሰበን፤ ይባርከናል። የእስራኤልን ቤት ይባርካል፤ የአሮንን ቤት ይባርካል፤ አባታችንን የሚፈሩትን፣ ታናናሾቹንም ታላላቆቹንም ይባርካል።

አባታችን እናንተንም ልጆቻችሁንም አብልጦ ያብዛችሁ። ሰማይንና ምድርን በፈጠረ በአባታችን ትባረኩ።

ሰማያት የአባታችን ሰማያት ናቸው፤ ምድርን ግን ለሰው ልጆች ሰጥቷል። ሙታን አባታችንን አያመሰግኑም፤ ወደ ዝምታ የሚወርዱም ሁሉ አያመሰግኑም። እኛ ግን ከዛሬ ጀምሮ እስከ ዘላለም ድረስ አባታችንን እንባርካለን። ሃሌ ሉያ!