Tobie należy się chwała
Odpowiadając na drwinę „Gdzie jest ich Bóg?”, psalm dokonuje porównania. Bożki mają usta, oczy i uszy, które nic nie robią, a ich twórcy stają się tak martwi jak to, co zrobili. Trzy grupy zostają wezwane, by zamiast tego ufać naszemu Ojcu: Izrael, dom Aarona i wszyscy, którzy się go boją.
115 1Nie nam, nasz Ojcze, nie nam, lecz twojemu imieniu daj chwałę, ze względu na twoją wierną miłość i twoją wierność.
2Dlaczego narody mają mówić: „Gdzież teraz jest ich Bóg?” 3Nasz Ojciec jest w niebiosach; czyni wszystko, co zechce. 4Ich bożki to srebro i złoto, dzieło rąk ludzkich. 5Mają usta, ale nie mogą mówić; oczy, ale nie mogą widzieć; 6mają uszy, ale nie mogą słyszeć; nosy, ale nie mogą wąchać; 7mają ręce, ale nie mogą dotykać; nogi, ale nie mogą chodzić; i żaden dźwięk nie wychodzi z ich gardła. 8Ci, którzy je robią, stają się do nich podobni, podobnie jak każdy, kto im ufa.
9Izraelu, zaufaj naszemu Ojcu! On jest ich pomocą i ich tarczą. 10Domu Aarona, zaufaj naszemu Ojcu! On jest ich pomocą i ich tarczą. 11Wy, którzy boicie się naszego Ojca, zaufajcie mu! On jest ich pomocą i ich tarczą.
12Nasz Ojciec pamiętał o nas; będzie nam błogosławił. Będzie błogosławił domowi Izraela; będzie błogosławił domowi Aarona; 13będzie błogosławił tym, którzy boją się naszego Ojca, zarówno małym, jak i wielkim.
14Niech nasz Ojciec pomnaża was coraz bardziej, was i wasze dzieci. 15Niech będziecie błogosławieni przez naszego Ojca, Stwórcę nieba i ziemi.
16Niebiosa są niebiosami naszego Ojca, ale ziemię dał ludziom. 17Umarli nie chwalą naszego Ojca ani nikt z tych, którzy zstępują w milczenie. 18Ale my będziemy błogosławić naszemu Ojcu odtąd aż na wieki. Alleluja!
