ነፍሴ ትጠባበቃለች

ለመዘምራን አለቃ፤ ለኤዶታን፤ የዳዊት መዝሙር።

ሌሎች እንደ ዘመመ ግንብ ሲገፉት፣ በአፋቸው እየባረኩ በልባቸው ሲረግሙ፣ ዳዊት አብን ብቻ በዝምታ ይጠብቃል። ዝቅተኞችንም ኃያላንንም ይመዝናል፤ ከእስትንፋስ እንኳ ቀለው ያገኛቸዋል፤ ከዚያም ሌሎች ሁሉ ልባቸውን እንዲያፈስሱ ይነግራቸዋል።

ምዕራፍ 62።

ነፍሴ አባቴን ብቻ በዝምታ ትጠባበቃለች፤ ድነቴ ከእርሱ ነው። እርሱ ብቻ ዐለቴና ድነቴ ነው፤ አምባዬ ነው፤ ከቶ እጅግ አልናወጥም። እስከ መቼ ድረስ ሁላችሁ አንድን ሰው ታጠቃላችሁ? እንደ ተዳፋ ግድግዳ፣ እንደ ተነቃነቀ አጥር ታደቁሱታላችሁ። ከከፍታ ስፍራው ሊጥሉት ብቻ ያሤራሉ፤ በውሸትም ደስ ይላቸዋል። በአፋቸው ይባርካሉ፤ በልባቸው ግን ይረግማሉ።

ነፍሴ ሆይ፣ አባቴን ብቻ በዝምታ ተጠባበቂ፤ ተስፋዬ ከእርሱ ነውና። እርሱ ብቻ ዐለቴና ድነቴ ነው፤ አምባዬ ነው፤ አልናወጥም። ድነቴና ክብሬ በአባቴ ላይ ነው፤ ብርቱ ዐለቴና መጠጊያዬ በአባቴ ነው። እናንተ ሕዝብ ሆይ፣ ሁልጊዜ በእርሱ ታመኑ፤ ልባችሁን በፊቱ አፍስሱ፤ አባታችን መጠጊያችን ነውና።

ተራ ሰዎች በእርግጥ እስትንፋስ ብቻ ናቸው፤ ኀያላኑም ሐሰት ናቸው፤ በሚዛን ላይ ቢመዘኑ ይወጣሉ፤ ሁሉም በአንድነት ከእስትንፋስ ይቀላሉ። በግፍ አትታመኑ፤ በዝርፊያም ከንቱ ተስፋ አታድርጉ፤ ባለጠግነት ቢጨምር፣ ልባችሁን በእነርሱ ላይ አታድርጉ። አባታችን አንድ ጊዜ ተናግሯል፤ ይህን ሁለት ጊዜ ሰምቻለሁ፤ ኀይል የአባታችን ነው፤ ^a ሉዓላዊ አባቴ ሆይ፣ ለአንተም ምሕረት ነው። አንተ ለእያንዳንዱ ሰው እንደ ሥራው ትከፍለዋለህና።