ለአንተ መጠማት
የዳዊት መዝሙር፤ በይሁዳ ምድረ በዳ በነበረ ጊዜ።
ጥማት በእውነት ባለበት በይሁዳ ምድረ በዳ የተጻፈ። ዳዊት ጥማቱን ወደ ሌላ ያሻግረዋል፦ ደረቅ ምድር ውኃን እንደምትናፍቅ መላ ሰውነቱ አብን ይናፍቃል፤ የቃል ኪዳን ፍቅሩንም ከሕይወት ራሱ የተሻለ ይለዋል፤ በሌሊት ሰዓታትም ያስበዋል።
63 1አባቴ ሆይ፣ አንተ አባቴ ነህ፤ በፍጹም ልቤ እፈልግሃለሁ። ነፍሴ ለአንተ ተጠማች፤ ውሃ በሌለበት ደረቅና በተጠማ ምድር ሥጋዬ ሁሉ ናፈቀህ። 2ስለዚህ በመቅደስ ውስጥ ተመለከትሁህ፤ ኀይልህንና ክብርህንም አየሁ። 3የኪዳንህ ፍቅር ከሕይወት ይበልጣልና፣ ከንፈሮቼ ያመሰግኑሃል። 4ስለዚህ በሕይወት እስካለሁ ድረስ እባርክሃለሁ፤ እጆቼንም በስምህ አነሣለሁ። 5ነፍሴ በሰባ ምግብ እንደ ጠገበች ትጠግባለች፤ አፌም በደስተኛ ከንፈሮች ያመሰግንሃል።
6በመኝታዬ ላይ አንተን ሳስብ፤ በሌሊቱ ረጅም ሰዓታት አንተን አሰላስላለሁ። 7አንተ ረዳቴ ሆነህልኛልና፣ በክንፍህም ጥላ ሥር በደስታ እዘምራለሁ። 8ነፍሴ ተጣበቀች፤ በአንተ ተጣበቀች፤ ቀኝህም አጥብቆ ይዞኛል።
9ነገር ግን ሕይወቴን ሊያጠፉ የሚፈልጉ ወደ ምድር ጥልቅ ይወርዳሉ። 10ለሰይፍ አልፈው ይሰጣሉ፤ ለቀበሮዎችም ምግብ ይሆናሉ። 11ንጉሡ ግን በአባታችን ደስ ይለዋል፤ በአባታችን የሚምሉ ሁሉ ሐሤት ያደርጋሉ፤ የሐሰተኞች አፍ ይዘጋልና።
