Pragnienie ciebie
Psalm Dawida, gdy był na pustyni judzkiej.
Napisany na Pustyni Judzkiej, gdzie pragnienie jest dosłowne. Dawid je przenosi: całe jego ciało tęskni za Ojcem jak sucha ziemia za wodą, a miłość przymierza nazywa lepszą niż samo życie, wspominając Go podczas nocnych straży.
63 1Ojcze mój, ty jesteś moim Ojcem; szukam ciebie całym sercem. Moja dusza pragnie ciebie, całe moje ciało tęskni za tobą w ziemi suchej i spragnionej, gdzie nie ma wody. 2Tak wpatrywałem się w ciebie w świątyni i widziałem twoją moc i twoją chwałę. 3Ponieważ twoja wierna miłość jest lepsza niż życie, moje wargi będą cię wysławiać. 4Tak będę cię błogosławił, dopóki żyję; w twoim imieniu wzniosę swoje ręce. 5Moja dusza syci się jak najobfitszym pokarmem, a moje usta wysławiają cię radosnymi wargami.
6Gdy wspominam cię na moim łożu i rozmyślam o tobie przez długie godziny nocy. 7Bo ty byłeś moją pomocą i w cieniu twoich skrzydeł śpiewam z radości. 8Moja dusza przywiera do ciebie; twoja prawica mocno mnie trzyma.
9A ci, którzy chcą zniszczyć moje życie, zejdą w głębiny ziemi. 10Będą wydani na pastwę miecza; staną się pokarmem dla szakali. 11A król będzie się radował w naszym Ojcu; wszyscy, którzy przysięgają na naszego Ojca, będą się weselić, bo usta kłamców zostaną zamknięte.
