የሔማን ጩኸት ከጥልቁ

መዝሙር። የቆራ ልጆች መዝሙር። ለመዘምራን አለቃ፤ እንደ መሐላት ለአኖት። የኤዝራዊው ሔማን የጥበብ መዝሙር።

ከመዝሙራት ሁሉ እጅግ የጨለመው። ሄማን ቀንና ሌሊት ይጮኻል፣ ከሙታን ጋር ተቈጥሯል፣ በቍጣ ተጨቍኗል፣ ወዳጆቹንም የሚጸልይለት አብ ከእርሱ አርቋቸዋል። መቃብር ሊያመሰግን ይችላልን ብሎ ይጠይቃል፣ መልስ አያገኝም፤ መዝሙሩም ምንም ሳይዞር በጨለማ ያበቃል።

ምዕራፍ 88።

የመዳኔ አባት ሆይ፤ በቀን እጮኻለሁ፤ በሌሊትም በፊትህ አለቅሳለሁ። ጸሎቴ ወደ ፊትህ ይምጣ፤ ጆሮህን ወደ ጩኸቴ አዘንብል። ነፍሴ በመከራ ተሞልታለችና፤ ሕይወቴም ወደ መቃብር ቀርባለች። ወደ ጕድጓድ ከሚወርዱ ጋራ ተቈጠርሁ፤ ኀይል እንደሌለው ሰውም ሆንሁ። በሙታን መካከል ተጥዬ፣ በመቃብር እንደሚተኙ እንደ ተገደሉት፣ ከእንግዲህ የማታስባቸው፣ ከእጅህ ተለይተዋልና። በጥልቅ ጕድጓድ ውስጥ አኖርኸኝ፤ በጨለማ ስፍራ፣ በጥልቁ ውስጥ። ቍጣህ በእኔ ላይ ከብዶ ዐርፏል፤ በማዕበልህም ሁሉ አስጠመቅኸኝ።

ባልንጀሮቼን ከእኔ አራቅህ፤ ለእነርሱም የሚያስጸይፍ አደረግኸኝ። ዘግተህብኛል፥ ማምለጥም አልችልም፤ ዐይኔ ከኀዘን የተነሣ ፈዝዟል። አባቴ ሆይ፤ ዕለት ዕለት እጠራሃለሁ፤ እጆቼንም ወደ አንተ እዘረጋለሁ። ለሙታን ተኣምራትን ታደርጋለህን? የሞቱትስ ተነሥተው ያመሰግኑሃልን?

ምሕረትህ በመቃብር ይነገራልን፣ ታማኝነትህስ በጥፋት ስፍራ ይነገራልን? ^a ተኣምራትህ በጨለማ ይታወቃሉን፣ ጽድቅህስ በመርሳት ምድር ይታወቃልን? እኔ ግን ለርዳታ ወደ አንተ እጮኻለሁ፤ አባቴ ሆይ፤ ጸሎቴ በማለዳ ወደ ፊትህ ትመጣለች። አባቴ ሆይ፣ ነፍሴን ለምን ትጥላለህ? ፊትህንስ ከእኔ ለምን ትሰውራለህ? ተጨንቄአለሁ፤ ለሞትም ተቃርቤአለሁ፤ ከልጅነቴ ጀምሮ ድንጋጤህን ተሸክሜአለሁ፤ ተስፋም ቈርጫለሁ። የቍጣህ ትኵሳት በላዬ ላይ ነጐደ፤ የሚያስፈሩ ጥቃቶችህ ያጠፉኛል። ቀኑን ሙሉ እንደ ጎርፍ ይከቡኛል፤ በአንድነትም ያስጨንቁኛል። ወዳጅንና ባልንጀራን ከእኔ አራቅህ፤ ባልንጀሮቼም በጨለማ ውስጥ ናቸው።