یوحنا 10

10 ¹آمین، آمین، به شما می‌گویم: هر که از در به آغل گوسفندان داخل نشود، بلکه از راهی دیگر بالا رود، دزد و راهزن است. ²اما آن که از در داخل می‌شود، شبان گوسفندان است. ³دربان در را برای او می‌گشاید و گوسفندان صدای او را می‌شنوند. او گوسفندان خود را به نام می‌خواند و آنها را بیرون می‌بَرَد. ⁴و چون همهٔ گوسفندان خود را بیرون بَرَد، پیشاپیش آنها می‌رود و گوسفندان از پی او روانه می‌شوند، زیرا صدای او را می‌شناسند. ⁵اما هرگز از پی بیگانه نخواهند رفت، بلکه از او خواهند گریخت، زیرا صدای بیگانگان را نمی‌شناسند.»

⁶عیسی این مَثَل را برای آنها آورد، اما آنها نفهمیدند مقصود او چیست.

⁷پس عیسی بار دیگر فرمود: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، من درِ گوسفندان هستم. ⁸همهٔ کسانی که پیش از من آمدند، دزد و راهزن بودند، اما گوسفندان به آنها گوش ندادند. ⁹من در هستم؛ هر که از من داخل شود، نجات خواهد یافت و به درون و بیرون خواهد رفت و چراگاه خواهد یافت. ¹⁰دزد نمی‌آید جز برای دزدیدن و کشتن و نابود کردن. من آمدم تا ایشان حیات داشته باشند، و آن را به فراوانی داشته باشند.

¹¹«من شبان نیکو هستم. شبان نیکو جان خود را در راه گوسفندان می‌نهد. ^a a v11 عیسی لقب شبان را که پدر ما بر اسرائیل بر خود داشت، از آنِ خود می‌سازد — شبانی که کاری می‌کند که هیچ مزدوری نمی‌کند: جان خود را در راه گوسفندان می‌نهد. ¹²مزدور که شبان نیست و گوسفندان از آنِ او نیستند، چون می‌بیند که گرگ می‌آید، گوسفندان را رها کرده می‌گریزد — و گرگ آنها را می‌رباید و پراکنده می‌سازد. ¹³او می‌گریزد، زیرا مزدور است و به گوسفندان هیچ اعتنایی ندارد. ¹⁴«من شبان نیکو هستم. من از آنِ خود را می‌شناسم و آنانِ من مرا می‌شناسند، ¹⁵چنانکه پدر مرا می‌شناسد و من پدر را می‌شناسم؛ و جان خود را در راه گوسفندان می‌نهم. ¹⁶گوسفندان دیگری نیز دارم که از این آغل نیستند؛ باید آنها را نیز بیاورم و آنها صدای مرا خواهند شنید. آنگاه یک گله و یک شبان خواهند شد. ¹⁷از این رو پدر مرا دوست می‌دارد، زیرا من جان خود را می‌نهم تا آن را باز بستانم. ¹⁸کسی آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من خود آن را می‌نهم. اختیار دارم که آن را بنهم و اختیار دارم که آن را باز بستانم. این حکم را از پدر خود یافتم.»

¹⁹این سخنان بار دیگر در میان یهودیان تفرقه انداخت. ²⁰بسیاری از آنها گفتند: «او دیوزده است و عقل خود را از دست داده. چرا به او گوش می‌دهید؟» ²¹اما دیگران گفتند: «این سخنان از آنِ مردی دیوزده نیست. آیا دیو می‌تواند چشمان کوران را بگشاید؟»

عید تقدیس

²²آنگاه عید تقدیس در اورشلیم فرا رسید. زمستان بود، ^b b v22 عید تقدیس (حَنوکا) یادبود تجدید تقدیس معبد بود؛ در زمستان می‌افتد و از جمله عیدهایی نیست که در شریعت موسی امر شده است. ²³و عیسی در معبد، در رواق سلیمان، قدم می‌زد. ²⁴یهودیان گِرد او جمع شدند و گفتند: «تا کی ما را در بی‌تکلیفی نگاه می‌داری؟ اگر تو مسیح هستی، آشکارا به ما بگو.»

²⁵عیسی پاسخ داد: «به شما گفتم، اما باور نمی‌کنید. کارهایی که به نام پدر خود انجام می‌دهم، بر من گواهی می‌دهند، ²⁶اما شما باور نمی‌کنید، زیرا از گوسفندان من نیستید. ²⁷گوسفندان من صدای مرا می‌شنوند؛ من آنها را می‌شناسم و آنها از پی من می‌آیند. ²⁸من به آنها حیاتِ جاودان می‌بخشم و هرگز هلاک نخواهند شد و هیچ‌کس آنها را از دست من نخواهد ربود. ²⁹پدر من که آنها را به من بخشیده، از همه بزرگ‌تر است؛ و هیچ‌کس نمی‌تواند آنها را از دست پدر برباید. ³⁰من و پدر یک هستیم.» ^c c v30 عیسی یگانگی با پدر خود را اعلام می‌کند — اشخاصی متمایز که یک ذات را در خود دارند. جماعت آن را کفر می‌شنوند و دست به سنگ می‌برند (آیهٔ ۳۳).

³¹باز یهودیان سنگ برداشتند تا او را سنگسار کنند.

³²عیسی به آنها گفت: «کارهای نیک بسیاری از جانب پدر به شما نشان داده‌ام. به‌خاطر کدام‌یک از آنها می‌خواهید مرا سنگسار کنید؟»

³³یهودیان پاسخ دادند: «تو را به‌خاطر کار نیک سنگسار نمی‌کنیم، بلکه به‌خاطر کفر؛ زیرا تو که انسانی بیش نیستی، خود را خدا می‌خوانی.»

³⁴عیسی به آنها پاسخ داد: «آیا در شریعت شما نوشته نشده است: ‹من گفتم شما خدایان هستید›؟ ^d d v34 عیسی مزمور ۸۲ را نقل می‌کند، جایی که داوران اسرائیل «خدایان» خوانده شده‌اند، زیرا کلام خدا بر آنان نازل شد — نه ادعایی که خدایان بسیاری هستند، بلکه استدلالی از کتاب‌مقدس خودشان. ³⁵اگر آنان را که کلام پدر من بر ایشان نازل شد، ‹خدایان› خواند — و کتاب‌مقدس را نمی‌توان باطل کرد — ³⁶پس دربارهٔ آن که پدر او را تقدیس کرد و به جهان فرستاد چه می‌گویید؟ چرا مرا به کفر متهم می‌کنید، از آن رو که گفتم: ‹من پسرِ پدر ما هستم›؟ ³⁷اگر کارهای پدر خود را به‌جا نمی‌آورم، به من ایمان نیاورید. ³⁸اما اگر آنها را به‌جا می‌آورم، حتی اگر به من ایمان نمی‌آورید، به آن کارها ایمان آورید، تا بدانید و پیوسته بدانید که پدر در من است و من در پدر.

³⁹باز خواستند او را بگیرند، اما از دست ایشان گریخت.

⁴⁰آنگاه عیسی بار دیگر به آن سوی رود اردن، به جایی که یحیی نخست تعمید می‌داد، رفت و در آنجا ماند. ⁴¹بسیاری نزد او آمدند و گفتند: «یحیی هیچ معجزه‌ای نکرد، اما هرآنچه یحیی دربارهٔ این مرد گفت، راست بود.» ⁴²و در آنجا بسیاری به او ایمان آوردند.