یوحنا 7

7 ¹پس از این، عیسی در سرتاسر جلیل می‌گشت و نمی‌خواست به یهودیه برود، زیرا رهبران یهود در آنجا در پی فرصتی بودند تا او را بکشند. ²اما عید خیمه‌های یهودیان نزدیک بود. ^a a v2 عید خیمه‌ها جشنی پاییزی به مدت یک هفته بود که در آن قوم اسرائیل در سایبان‌های موقت به سر می‌بردند تا سال‌های بیابان را به یاد آورند. ³برادرانش به او گفتند: «اینجا را ترک کن و به یهودیه برو تا شاگردانت نیز کارهایی را که می‌کنی ببینند.» ⁴هیچ‌کس که در پی توجه همگان است، آنچه را می‌کند پنهان نمی‌سازد. اگر این کارها را می‌کنی، خود را به جهان بنمایان. ⁵زیرا حتی برادرانش نیز به او ایمان نداشتند.

⁶پس عیسی به آنان گفت: «وقت من هنوز فرا نرسیده است، اما برای شما هر وقت مناسب است. ⁷جهان نمی‌تواند از شما نفرت داشته باشد، اما از من نفرت دارد، زیرا شهادت می‌دهم که کارهایش شریرانه است. ⁸شما خود به عید بروید؛ من به این عید نمی‌روم، زیرا وقت من هنوز به‌تمامی فرا نرسیده است.»

⁹پس از گفتن این سخن، در جلیل ماند. ¹⁰پس از آنکه برادرانش به عید رفتند، او نیز رفت — نه آشکارا، بلکه در نهان.

¹¹پس رهبران یهود در عید در پی او بودند و می‌پرسیدند: «او کجاست؟» ¹²دربارهٔ او همهمهٔ بسیار در میان جماعت‌ها برخاست: برخی می‌گفتند: «او نیکوست»، و دیگران: «نه، بلکه مردم را گمراه می‌کند.» ¹³با این حال، از ترس رهبران یهود، هیچ‌کس آشکارا دربارهٔ او سخن نمی‌گفت. ¹⁴حدود نیمهٔ عید، عیسی به معبد رفت و به تعلیم دادن آغاز کرد.

¹⁵رهبران یهود در شگفت شدند و پرسیدند: «این مرد چگونه بی‌آنکه تعلیم دیده باشد، این‌همه می‌داند؟»

¹⁶عیسی به آنان پاسخ داد: «تعلیم من از آنِ من نیست، بلکه از آنِ کسی است که مرا فرستاده است. ¹⁷هر که بخواهد ارادهٔ پدر ما را به‌جا آورد، خواهد دانست که آیا تعلیم من از پدرم است یا از خود سخن می‌گویم. ¹⁸هر که از خود سخن گوید، در پی جلال خویش است، اما هر که در پی جلال فرستندهٔ خود باشد، راستگوست و در او هیچ نادرستی نیست. ¹⁹آیا موسی شریعت را به شما نداد؟ با این حال، هیچ‌یک از شما شریعت را نگاه نمی‌دارد. چرا در پی کشتن من هستید؟

²⁰جماعت پاسخ داد: «تو دیو داری! چه کسی در پی کشتن توست؟»

²¹عیسی پاسخ داد: «یک کار کردم و همهٔ شما در شگفت شدید. ²²موسی ختنه را به شما داد — نه اینکه از موسی باشد، بلکه از پدران — و شما در روز شَبّات مردی را ختنه می‌کنید. ²³اگر مردی در روز شبّات ختنه می‌شود تا شریعت موسی شکسته نشود، چرا بر من خشمگین‌اید که در روز شبّات مردی را به‌تمامی شفا دادم؟ ²⁴از داوری بر ظاهر دست بکشید و به داوری راست داوری کنید.»

«او اهل کجاست؟»

²⁵آنگاه برخی از مردم اورشلیم گفتند: «آیا این همان مردی نیست که می‌خواهند بکشند؟ ²⁶با این حال، او آشکارا سخن می‌گوید و آنان چیزی به او نمی‌گویند. آیا حاکمان به‌راستی دریافته‌اند که این همان مسیح است؟ ²⁷اما ما می‌دانیم این مرد اهل کجاست. اما چون مسیح بیاید، هیچ‌کس نخواهد دانست او اهل کجاست.»

²⁸آنگاه عیسی، در حالی که در معبد تعلیم می‌داد، ندا در داد: «شما مرا می‌شناسید و می‌دانید اهل کجایم. با این حال، من از خود نیامده‌ام، بلکه کسی که مرا فرستاده، راستین است و شما او را نمی‌شناسید. ²⁹من او را می‌شناسم، زیرا از او هستم و او مرا فرستاده است.»

³⁰پس خواستند او را بگیرند، اما هیچ‌کس بر او دست نگذاشت، زیرا ساعت او هنوز فرا نرسیده بود. ³¹اما بسیاری از جماعت به او ایمان آوردند و می‌گفتند: «آیا چون مسیح بیاید، نشانه‌هایی بیش از آنچه این مرد کرد، به‌جا خواهد آورد؟» ³²فریسیان شنیدند که جماعت دربارهٔ او چنین همهمه می‌کنند، پس سران کاهنان و فریسیان نگهبانان معبد را فرستادند تا او را بگیرند.

³³پس عیسی گفت: «اندک زمانی دیگر با شما هستم و آنگاه نزد کسی که مرا فرستاده می‌روم. ³⁴مرا خواهید جُست و نخواهید یافت؛ و آنجا که من هستم، شما نمی‌توانید بیایید.»

³⁵پس رهبران یهود از یکدیگر پرسیدند: «او کجا می‌خواهد برود که ما او را نیابیم؟ آیا نزد قوم ما که در میان یونانیان پراکنده‌اند خواهد رفت و یونانیان را تعلیم خواهد داد؟

³⁶مقصودش از این سخن چیست که می‌گوید: ‹مرا خواهید جُست، اما نخواهید یافت› و ‹آنجا که من هستم، شما نمی‌توانید بیایید›؟»

³⁷در روز آخر که روز بزرگ عید بود، عیسی برخاست و ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من بیاید و بنوشد. ³⁸هر که به من ایمان آورد، چنانکه کتاب‌مقدس گفته است، از دل او نهرهای آب زنده جاری خواهد شد.»

³⁹این را دربارهٔ روح‌القدس گفت که ایمان‌آورندگان به او قرار بود بیابند؛ زیرا روح هنوز عطا نشده بود، چون عیسی هنوز جلال نیافته بود.

⁴⁰چون این سخنان را شنیدند، برخی از جماعت گفتند: «این به‌راستی همان پیامبر است.» ⁴¹دیگران گفتند: «این همان مسیح است.» اما دیگران پرسیدند: «آیا مسیح از جلیل می‌آید؟ ⁴²آیا کتاب‌مقدس نمی‌گوید که مسیح از نسل داوود و از بیت‌لحم، آبادی داوود، می‌آید؟» ⁴³پس در میان جماعت دربارهٔ او دودستگی افتاد. ⁴⁴برخی از آنان خواستند او را بگیرند، اما هیچ‌کس بر او دست نگذاشت.

⁴⁵پس نگهبانان معبد نزد سران کاهنان و فریسیان بازگشتند و آنان پرسیدند: «چرا او را نیاوردید؟»

⁴⁶نگهبانان پاسخ دادند: «هرگز کسی مانند این مرد سخن نگفته است.»

⁴⁷فریسیان پاسخ دادند: «آیا شما نیز فریب خورده‌اید؟ ⁴⁸آیا هیچ‌یک از حاکمان یا فریسیان به او ایمان آورده است؟ ⁴⁹اما این جماعت که چیزی از شریعت نمی‌دانند — آنان زیر لعنت‌اند.»

⁵⁰نیقودیموس که پیش‌تر نزد عیسی رفته بود و یکی از خودشان بود، به آنان گفت: ⁵¹آیا شریعت ما کسی را محکوم می‌کند، بی‌آنکه نخست به سخنش گوش دهد و دریابد که چه می‌کند؟

⁵²پاسخ دادند: «آیا تو نیز از جلیل هستی؟ بجوی و ببین که هیچ پیامبری از جلیل برنمی‌خیزد.»

⁵³آنگاه همه به خانه‌های خود رفتند،