یوحنا 8

باب 8.

8 ¹اما عیسی به کوه زیتون رفت.

²سحرگاهان بار دیگر به معبد آمد؛ همهٔ مردم نزد او آمدند، و او نشست و به آنان تعلیم داد. ³کاتبان و فَریسیان زنی را که در حال زنا گرفته شده بود آوردند و او را در میان برپا داشتند. ⁴به او گفتند: «استاد، این زن هنگام زنا کردن گرفته شد. ⁵در شریعت، موسی به ما فرمان داده است که چنین زنانی را سنگسار کنیم. پس تو چه می‌گویی؟» ⁶این را گفتند تا او را بیازمایند و بهانه‌ای برای متهم کردنش بیابند. اما عیسی خم شد و با انگشت خود بر زمین نوشت.

⁷چون به پرسیدن از او ادامه دادند، راست ایستاد و به آنان گفت: «هر یک از شما که گناهی ندارد، نخستین سنگ را به او بزند.»

⁸و بار دیگر خم شد و بر زمین نوشت.

⁹چون این را شنیدند، یکی‌یکی، از بزرگ‌تر شروع کردند و رفتند، تا آنکه عیسی تنها ماند با آن زن که همان‌جا ایستاده بود.

¹⁰عیسی راست ایستاد و به او گفت: «ای زن، آنان کجایند؟ آیا هیچ‌کس تو را محکوم نکرد؟»

¹¹گفت: «هیچ‌کس، سرورم.» عیسی گفت: «من نیز تو را محکوم نمی‌کنم. برو و از این پس دیگر گناه نکن.»

من نور جهان هستم

¹²عیسی بار دیگر به آنان گفت: «من نور جهانم. هر که مرا پیروی کند، هرگز در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور حیات خواهد داشت.»

¹³پس فَریسیان به او گفتند: «تو دربارهٔ خودت شهادت می‌دهی؛ شهادت تو راست نیست.»

¹⁴عیسی پاسخ داد: «حتی اگر دربارهٔ خودم شهادت دهم، شهادتم راست است، زیرا می‌دانم از کجا آمده‌ام و به کجا می‌روم؛ اما شما نمی‌دانید من از کجا آمده‌ام یا به کجا می‌روم. ¹⁵شما بر حسب جسم داوری می‌کنید؛ من بر هیچ‌کس داوری نمی‌کنم. ¹⁶و حتی اگر داوری کنم، داوری‌ام راست است، زیرا تنها داوری نمی‌کنم، بلکه من و پدر که مرا فرستاده است. ¹⁷در شریعت شما نوشته شده است که شهادت دو تن راست است. ¹⁸من دربارهٔ خودم شهادت می‌دهم، و پدر که مرا فرستاده است نیز دربارهٔ من شهادت می‌دهد.»

¹⁹پرسیدند: «پدرت کجاست؟» عیسی پاسخ داد: «نه مرا می‌شناسید و نه پدرم را. اگر مرا می‌شناختید، پدرم را نیز می‌شناختید.»

²⁰او این را هنگام تعلیم دادن در معبد، در خزانه، گفت؛ و هیچ‌کس او را نگرفت، زیرا ساعتش هنوز فرا نرسیده بود.

²¹پس بار دیگر به آنان گفت: «من می‌روم. شما در پی من خواهید گشت و در گناه خود خواهید مرد. آنجا که من می‌روم، شما نمی‌توانید بیایید.»

از پایین، از بالا

²²پس یهودیان گفتند: «آیا خود را خواهد کشت، که می‌گوید: ‹آنجا که من می‌روم، شما نمی‌توانید بیایید›؟»

²³به آنان گفت: «شما از پایینید؛ من از بالایم. شما از این جهانید؛ من از این جهان نیستم. ²⁴به شما گفتم که در گناهان خود خواهید مرد؛ زیرا اگر ایمان نیاورید که من هستم، در گناهان خود خواهید مرد.» ^a a v24 عیسی نام الهی را برای خود ادعا می‌کند. «من هستم» همان است که پدر ما با آن خود را در بوتهٔ سوزان به موسی معرفی کرد (خروج ۳:۱۴). جماعت این ادعا را در ادامهٔ همین باب دریافتند و کوشیدند او را به سبب کفرگویی سنگسار کنند (آیهٔ ۵۹).

²⁵پس به او گفتند: «تو خود که هستی؟» عیسی به آنان گفت: «همان که از آغاز به شما گفته‌ام.

²⁶دربارهٔ شما بسیار دارم که بگویم و داوری کنم، اما آن که مرا فرستاد راستین است؛ و آنچه از او شنیده‌ام، همان را به جهان می‌گویم.»

²⁷آنان درنیافتند که او دربارهٔ پدر با ایشان سخن می‌گفت.

²⁸پس عیسی به آنان گفت: «هنگامی که پسر انسان را بالا بردید، آنگاه خواهید دانست که من هستم، و اینکه از خود هیچ نمی‌کنم، بلکه این چیزها را همان‌گونه که پدر به من آموخت، می‌گویم.» ²⁹آن که مرا فرستاد با من است؛ او مرا تنها نگذاشته است، زیرا من همیشه آنچه او را خشنود می‌سازد، به‌جا می‌آورم.

در کلام من بمانید

³⁰چون این چیزها را می‌گفت، بسیاری به او ایمان آوردند.

³¹آنگاه عیسی به یهودیانی که به او ایمان آورده بودند گفت: «اگر در کلام من بمانید, حقیقتاً شاگردان من هستید، ³²و حقیقت را خواهید شناخت، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد.»

³³به او پاسخ دادند: «ما نسل ابراهیم هستیم و هرگز بندهٔ کسی نبوده‌ایم. چگونه می‌گویی: ‹آزاد خواهید شد›؟»

³⁴عیسی به آنان پاسخ داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم: هر که پیوسته گناه می‌کند، بندهٔ گناه است.» ³⁵بنده تا به ابد در خانه نمی‌ماند؛ اما پسر تا ابد می‌ماند. ³⁶پس اگر پسر شما را آزاد کند، به‌راستی آزاد خواهید بود. ³⁷می‌دانم که شما نسل ابراهیم هستید؛ با این حال در پی کشتن من هستید، زیرا کلام من در شما جایی ندارد. ³⁸من آنچه را نزد پدرم دیده‌ام می‌گویم، و شما آنچه را از پدر خود شنیده‌اید می‌کنید.»

³⁹پاسخ دادند: «پدر ما ابراهیم است.» عیسی گفت: «اگر فرزندان ابراهیم بودید، کارهای ابراهیم را می‌کردید، ⁴⁰اما اکنون می‌خواهید مرا بکشید—مردی که حقیقتی را که از پدرم شنیده‌ام به شما گفت. ابراهیم چنین نکرد. ⁴¹شما کارهای پدر خود را می‌کنید.» به او گفتند: «ما از زنا زاده نشده‌ایم. ما یک پدر داریم—خودِ خدا.»

⁴²عیسی به آنان گفت: «اگر خدا پدر شما بود، مرا دوست می‌داشتید، زیرا من از خدا آمده‌ام و اینجا هستم. من از پیش خود نیامده‌ام—بلکه او مرا فرستاد.» ⁴³چرا سخن مرا درنمی‌یابید؟ زیرا نمی‌توانید کلام مرا بشنوید. ⁴⁴شما از پدر خود، ابلیس، هستید و می‌خواهید خواسته‌های او را به‌جا آورید. او از آغاز قاتل بود و در حقیقت نایستاد، زیرا هیچ حقیقتی در او نیست. هرگاه دروغ می‌گوید، از سرشت خود می‌گوید، زیرا دروغگو و پدرِ دروغ است. ^b b v44 عیسی دروغ بنیادین باغ عدن را به‌روشنی برملا می‌کند. آن مار که به حوا گفت پدر ما نیکی را از او دریغ می‌دارد—همان ماری که خودِ پدر را رد کرده بود—دروغگوی نخستین است، پدرِ هر دروغی که پدر ما را دور جلوه می‌دهد. آنان که پسر را رد می‌کنند، در آن پدر شریکند، نه در ابراهیم و نه در خدا. ⁴⁵اما چون من حقیقت را می‌گویم، به من ایمان نمی‌آورید. ⁴⁶کدام‌یک از شما مرا به گناهی محکوم می‌کند؟ اگر حقیقت را می‌گویم، چرا به من ایمان نمی‌آورید؟ ⁴⁷هر که از پدر ما باشد، سخنان او را می‌شنود؛ شما نمی‌شنوید، زیرا از پدر ما نیستید.»

⁴⁸یهودیان پاسخ دادند: «آیا درست نمی‌گوییم که تو سامری‌ای هستی که دیوی در توست؟»

⁴⁹عیسی پاسخ داد: «من دیوی ندارم، بلکه پدرم را حرمت می‌نهم، و شما مرا بی‌حرمت می‌کنید. ⁵⁰اما من در پی جلال خود نیستم؛ پدر ما در پی آن است، و اوست که داوری می‌کند. ⁵¹آمین، آمین، به شما می‌گویم، اگر کسی کلام مرا نگاه دارد، هرگز مرگ را نخواهد دید.»

⁵²یهودیان به او گفتند: «حال دانستیم که دیوی در توست. ابراهیم مرد و پیامبران نیز مردند، اما تو می‌گویی: ‹هر که کلام مرا نگاه دارد، هرگز طعم مرگ را نخواهد چشید.›» ⁵³آیا تو از پدر ما ابراهیم که مرد، بزرگ‌تری؟ پیامبران نیز مردند! خود را که می‌پنداری؟

⁵⁴عیسی پاسخ داد: «اگر خود را جلال دهم، جلالم هیچ است. این پدرم است که مرا جلال می‌دهد، همان که شما دربارهٔ او می‌گویید: ‹او خدای ماست.›» ⁵⁵شما او را نمی‌شناسید، اما من او را می‌شناسم. اگر بگویم که او را نمی‌شناسم، همچون شما دروغگو خواهم بود. اما من او را می‌شناسم و کلام او را نگاه می‌دارم. ⁵⁶پدر شما ابراهیم شادمان بود که روز مرا ببیند. آن را دید و شاد شد.»

⁵⁷پس یهودیان به او گفتند: «تو هنوز پنجاه سال نداری، و ابراهیم را دیده‌ای؟»

⁵⁸عیسی به آنان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، پیش از آنکه ابراهیم باشد، من هستم.» ^c c v58 «من هستم» بازتاب نام خدا برای موسی است (خروج ۳:۱۴)—ادعایی به خدا بودن، و از همین رو بود که به‌سوی سنگ‌ها دست بردند.

⁵⁹پس سنگ‌ها برداشتند تا به او بزنند، اما عیسی خود را پنهان کرد و از معبد بیرون رفت.