اکنون به‌صورت چاپی
کتاب

خوشا به حال کسی که از او می‌ترسد

آینه‌ای عمدی برای مزمور پیش از خود. آنچه دربارهٔ پدر ما گفته شد، اکنون دربارهٔ کسی گفته می‌شود که از او می‌ترسد: نور در تاریکی بر او می‌دمد، سخاوتمندانه قرض می‌دهد، و از خبر بد نمی‌ترسد.

باب 112.

هَلِلویاه! خوشا به حال کسی که از پدر ما می‌ترسد و از فرمان‌های او بسیار لذت می‌برد. نسل او در زمین نیرومند خواهد بود؛ نسلِ راستان برکت خواهد یافت. ثروت و توانگری در خانهٔ اوست، و عدالتش تا ابد پایدار می‌ماند. برای راستان، نور در تاریکی می‌دمد؛ او فیض‌بخش، پرشفقت و عادل است. کارِ کسی که سخاوتمندانه رفتار می‌کند و قرض می‌دهد نیکو پیش می‌رود، کسی که امور خود را با انصاف اداره می‌کند. به‌یقین او هرگز جنبانده نخواهد شد؛ عادل تا ابد به یاد آورده خواهد شد. او از خبر بد نمی‌ترسد؛ دلش استوار است و بر پدر ما توکل دارد. دلش پابرجاست؛ او نخواهد ترسید، تا آنکه پیروزمندانه بر دشمنانش بنگرد. او سخاوتمندانه بخشیده و به فقیران داده است؛ عدالتش تا ابد پایدار می‌ماند؛ او با عزّت سرافراز می‌گردد. a a v9 پولس این آیه را نقل می‌کند تا بخشندگیِ شادمانه و گشاده‌دستانه‌ای را که پدر ما برکت می‌دهد توصیف کند — دوم قرنتیان ۹:۹. شریر این را می‌بیند و خشمگین می‌شود؛ دندان‌های خود را به هم می‌فشارد و می‌گدازد؛ آرزوی شریران بر باد خواهد رفت.