مزامیر 19

19 ¹آسمان‌ها جلال پدر ما را بیان می‌کنند؛ و فلک، کارِ دستان او را اعلام می‌دارد. ²روز به روز سخنانشان را جاری می‌سازند؛ و شب به شب معرفت را آشکار می‌کنند. ³نه گفتاری هست و نه کلامی، و آوازشان هرگز شنیده نمی‌شود. ⁴با این‌همه، آوازشان در سراسر زمین منتشر می‌شود، و سخنانشان تا به کرانِ جهان می‌رسد. او در آسمان‌ها برپا کرده است خیمه‌ای برای خورشید، ⁵که همچون دامادی است که از حجلهٔ خویش بیرون می‌آید، و مانند پهلوانی که شادمانه در میدان خود می‌دود. ⁶از یک کرانِ آسمان‌ها طلوع می‌کند، و مدارش به کرانِ دیگر می‌رسد؛ و هیچ چیز از گرمای آن پنهان نمی‌ماند.

⁷شریعتِ پدر ما کامل است و جان را تازه می‌کند؛ شهادتِ پدر ما امین است و ساده‌دلان را حکمت می‌بخشد. ⁸فرمان‌های پدر ما راست است و دل را شادمان می‌سازد؛ حکمِ پدر ما نورانی است و چشمان را روشنی می‌بخشد. ⁹ترسِ پدر ما پاک است، و تا به ابد پایدار می‌ماند؛ داوری‌های پدر ما حق است، و همگی عادلانه. ¹⁰آنها از طلا مرغوب‌ترند، حتی از زرِ ناب؛ و از عسل شیرین‌ترند، از عسلی که از شانه می‌چکد. ¹¹آنها بندهٔ تو را هشدار می‌دهند؛ و در نگاه داشتنشان پاداشی بزرگ است.

¹²کیست که خطاهای خویش را دریابد؟ مرا از تقصیرهای پنهانم پاک ساز. ¹³بندهٔ خود را نیز از گناهانِ عمدی باز دار؛ مباد که چیره شوند بر من. آنگاه بی‌عیب خواهم بود، و از نافرمانیِ بزرگ مبرا.

¹⁴باشد که سخنانِ دهانم و تأمّلِ دلم در نظرِ تو پسندیده آید، ای پدر من، ای صخره و ای نجات‌دهندهٔ من.