مزامیر 37

37 ¹به‌سبب بدکاران دلمشغول مشو، و بر آنان که ستم می‌کنند، حسد مبر، ²زیرا همچون علف به‌زودی پژمرده خواهند شد، و مانند گیاه سبز خشک خواهند گشت.

³بر پدر ما توکل کن و نیکویی نما؛ در زمین ساکن باش و وفاداری را بپرور. ⁴در پدر ما شادمان باش، و او مرادهای دلت را به تو خواهد بخشید.

⁵راه خود را به پدر ما بسپار؛ بر او توکل کن، و او عمل خواهد کرد. ⁶او عدالت تو را همچون نور بیرون خواهد آورد، و انصاف تو را چون روشنایی نیمروز.

⁷در حضور پدر ما آرام باش و با صبر منتظر او باش؛ به‌سبب آن‌که در راه خود کامیاب می‌شود، به‌سبب مردی که نقشه‌های شریرانه به انجام می‌رساند، دلمشغول مشو.

⁸از خشم دست بردار و غضب خود را رها کن؛ دلمشغول مشو—که این تنها به بدی می‌انجامد. ⁹زیرا بدکاران منقطع خواهند شد، اما آنان که منتظر پدر ما هستند، وارث زمین خواهند گشت.

¹⁰اندک‌زمانی دیگر، و شریر دیگر نخواهد بود؛ هرچند به‌دقت در جای او بنگری، او آنجا نخواهد بود. ¹¹اما فروتنان وارث زمین خواهند شد و در فراوانی سلامتی شادمان خواهند گشت. ^a a v11 عیسی این وعده را در تعالیم خوشا به حال‌های خود می‌آورد: «خوشا به حال حلیمان، زیرا ایشان وارث زمین خواهند شد» (متی ۵:۵).

¹²شریر بر ضد پارسا نقشه می‌کشد و دندان‌های خود را بر او به هم می‌فشارد؛ ¹³اما پدرِ فرمانروا بر او می‌خندد، زیرا پدر ما می‌بیند که روز مرد شریر فرا می‌رسد.

¹⁴شریران شمشیر می‌کشند و کمان خود را می‌کشند تا مسکین و نیازمند را بر زمین اندازند، تا آنان را که راهشان راست است، بکشند. ¹⁵شمشیرشان به دل خودشان فرو خواهد رفت، و کمان‌هایشان شکسته خواهد شد.

¹⁶اندکی که پارسا دارد، بهتر است از فراوانی شریران بسیار؛ ¹⁷زیرا بازوی شریران شکسته خواهد شد، اما پدر ما پارسایان را استوار می‌دارد.

¹⁸پدر ما روزهای بی‌عیبان را می‌شناسد، و میراث ایشان تا به ابد پایدار خواهد ماند. ¹⁹در زمان‌های بد شرمنده نخواهند شد؛ در روزهای قحطی سیر خواهند گشت.

²⁰اما شریران هلاک خواهند شد، و دشمنان پدر ما ناپدید خواهند گشت همچون زیبایی چمنزارها—مانند دود محو می‌شوند.

²¹شریر قرض می‌گیرد و باز نمی‌پردازد، اما پارسا بخشنده است و می‌بخشد. ²²زیرا آنان که از او برکت یابند، وارث زمین خواهند شد، اما آنان که از او لعنت یابند، منقطع خواهند گشت.

²³گام‌های انسان به‌دست پدر ما استوار می‌گردد، و پدر ما از راه او خشنود است؛ ²⁴هرچند بلغزد، به‌سختی نخواهد افتاد، زیرا پدر ما دست او را می‌گیرد.

²⁵جوان بودم و اکنون پیر شده‌ام، اما پارسا را وانهاده ندیده‌ام، و نه فرزندانش را که برای نان گدایی کنند. ²⁶او تمام روز بخشنده است و قرض می‌دهد، و فرزندانش برکت می‌شوند.

²⁷از بدی روی بگردان و نیکویی کن، و تا به ابد ساکن خواهی بود. ²⁸زیرا پدر ما انصاف را دوست می‌دارد و وفاداران خود را وا نخواهد نهاد؛ ایشان تا به ابد محفوظ می‌مانند، اما نسل شریران منقطع خواهد شد.

²⁹پارسایان وارث زمین خواهند شد و تا به ابد بر آن ساکن خواهند بود.

³⁰دهان پارسا حکمت را بیان می‌کند، و زبانش به انصاف سخن می‌گوید. ³¹تعلیم پدرش در دل اوست؛ گام‌هایش نمی‌لغزد.

³²شریر برای پارسا در کمین می‌نشیند و می‌کوشد او را به قتل رساند؛ ³³اما پدر ما او را به دست وی رها نخواهد کرد، و نخواهد گذاشت که چون داوری شود، محکوم گردد.

³⁴منتظر پدر ما باش و راه او را نگاه دار، و او تو را سرافراز خواهد ساخت تا وارث زمین گردی؛ آنگاه که شریران منقطع شوند، خواهی دید.

³⁵مرد شریر و بی‌رحمی را دیدم که همچون درخت سبز بومی خود را می‌گسترانید؛ ³⁶اما درگذشت، و ناگهان دیگر نبود؛ او را جستم، اما یافت نشد.

³⁷مرد بی‌عیب را بنگر و راست‌کردار را ملاحظه کن، زیرا برای مرد صلح، آینده‌ای هست. ³⁸اما خطاکاران نابود خواهند شد یکسره؛ آیندهٔ شریران منقطع خواهد گشت.

³⁹نجات پارسایان از پدر ما است؛ او در زمان تنگی، پناهگاه ایشان است. ⁴⁰پدر ما ایشان را یاری می‌کند و می‌رهاند ایشان را؛ از شریران می‌رهاندشان و نجات می‌بخشد، زیرا در او پناه می‌گیرند.