مزامیر 43

43 ¹داد مرا بستان، ای پدر من، و در برابر قومی بی‌وفا از دعوی من دفاع کن؛ مرا از مرد حیله‌گر و ظالم برهان. ²زیرا تو پدر من هستی، دژِ من. چرا مرا ترک کرده‌ای؟ چرا باید ماتم‌زده راه بروم، در زیر ستم دشمن؟ ³نور خود و راستی خود را بفرست؛ بگذار مرا هدایت کنند؛ بگذار مرا به کوه مقدّس تو بیاورند، به جایی که تو ساکن هستی. ⁴آنگاه به مذبح پدر ما خواهم رفت، به سوی او، بزرگ‌ترین شادی من؛ و پدر خود را با بربط ستایش خواهم کرد. ⁵ای جان من، چرا افسرده‌ای، و چرا در درونِ من مضطربی؟ به پدر ما امید ببند؛ زیرا او را باز هم ستایش خواهم کرد، نجات من و پدر من.