مزامیر 47

47 ¹ای همهٔ قوم‌ها، دست بزنید! با آوای شادمانی نزد پدر ما بانگ برآورید! ²زیرا پدر متعالِ ما مَهیب است، پادشاهی بزرگ بر تمامی زمین. ³او قوم‌ها را زیر ما رام می‌سازد، و ملت‌ها را زیر پاهای ما. ⁴میراث ما را برگزید برای ما، فخرِ یعقوب را که او را دوست می‌دارد. سِلاه. ^a a v4 «فخرِ یعقوب» به معنای سرزمین موعود است — میراثی که قوم یعقوب آن را بیش از هر چیز گرامی می‌داشتند.

⁵پدر ما در میان بانگ‌های شادمانی بالا رفته است، پدر ما در میان آوای شیپورِ قوچ. ⁶بسرایید و بستایید پدر ما را، بسرایید و بستایید! پادشاه ما را بسرایید و بستایید، بسرایید و بستایید! ⁷زیرا پدر ما پادشاهِ تمامی زمین است؛ با مزموری استادانه بسرایید و بستایید. ⁸پدر ما بر ملت‌ها سلطنت می‌کند؛ پدر ما بر تختِ مقدسِ خود نشسته است. ⁹سروَرانِ قوم‌ها گرد می‌آیند، همچون قومِ خدای ابراهیم. زیرا سپرهای زمین از آنِ پدر ما هستند؛ او بی‌نهایت متعال است. ^b b v9 «سپرها» واژه‌ای شاعرانه برای فرمانروایان و پادشاهان است — آنان که قوم‌های خود را رهبری و دفاع می‌کنند.