مزامیر 50

50 ¹قادرِ متعال، پدر ما، سخن گفته است؛ او زمین را فرا خوانده است، از مطلعِ آفتاب تا مغربِ آن. ²از صهیون، که در زیبایی کامل است، پدر ما می‌درخشد. ³پدر ما می‌آید و خاموش نخواهد ماند؛ پیشِ رویش آتشی می‌بلعد، و گِردِ او طوفانی سهمگین است. ⁴او آسمان‌های بالا را فرا می‌خواند، و زمین را، تا قومِ خود را داوری کند.

⁵«وفادارانِ مرا نزدِ من گِرد آورید، آنان را که با قربانی با من عهد بستند.»

⁶و آسمان‌ها عدالتِ او را اعلام می‌کنند، زیرا خودِ پدر ما داور است. سِلاه. ^a a v6 سِلاه یک نشانهٔ عبادی یا موسیقایی است که احتمالاً بر مکث یا میان‌نوازی دلالت دارد؛ معنای دقیقِ آن نامعلوم است.

⁷«ای قومِ من، بشنو تا سخن گویم؛ ای اسرائیل، بر ضدِّ تو شهادت می‌دهم: من پدرِ تو هستم.» ⁸«تو را به‌سببِ قربانی‌هایت توبیخ نمی‌کنم؛ قربانی‌های سوختنیِ تو همواره در برابرِ من است.» ⁹«نه گاوی از خانه‌ات خواهم گرفت، و نه بزهایی از آغل‌هایت.» ¹⁰«زیرا هر جانورِ جنگل از آنِ من است، و چارپایانِ بر هزاران تپه.» ¹¹«هر پرندهٔ کوه‌ها را می‌شناسم، و هرآنچه در صحرا می‌جنبد از آنِ من است.» ¹²«اگر گرسنه می‌بودم، تو را آگاه نمی‌ساختم، زیرا جهان از آنِ من است و هرآنچه در آن است.» ¹³«آیا گوشتِ گاوان می‌خورم یا خونِ بزها می‌نوشم؟»

¹⁴«برای من قربانیِ شکرگزاری تقدیم کن، و نذرهای خود را به حضرت متعال ادا نما.» ^b b v14 ‹قربانیِ شکرگزاری› قربانی‌ای داوطلبانه بود که به‌عنوانِ عملی از پرستشِ سپاسگزارانه در معبد تقدیم می‌شد. ¹⁵«و در روزِ تنگی مرا بخوان؛ تو را خواهم رهانید، و تو مرا حرمت خواهی نهاد.»

¹⁶اما پدر ما به شریران می‌گوید: «تو را چه حق است که فرایضِ مرا بازگو کنی، یا عهدِ مرا بر لبان خود جاری سازی؟» ¹⁷«تو از تأدیب بیزاری و کلامِ مرا پشتِ سر می‌افکنی.» ¹⁸«چون دزدی را می‌بینی، با او همدست می‌شوی، و با زناکاران همراه می‌گردی.» ¹⁹«دهانِ خود را به بدی می‌گشایی، و زبانت فریب می‌بافد.» ²⁰«می‌نشینی و بر ضدِّ برادرت سخن می‌گویی؛ به پسرِ مادرِ خود تهمت می‌زنی.» ²¹«این کارها را کردی و من خاموش ماندم؛ پنداشتی که من درست همانندِ تو بودم. اما اکنون تو را توبیخ می‌کنم، و اتهام را پیشِ چشمانت می‌نهم.»

²²«اکنون این را دریاب، ای تو که مرا فراموش می‌کنی، مبادا تو را بدرم و کسی برای رهانیدنت نباشد.» ²³«هر که قربانیِ شکرگزاری تقدیم کند مرا حرمت می‌نهد؛ و به آن که راهِ راست را نگاه می‌دارد، نجاتِ خود را نشان خواهم داد.»