مزامیر 87

87 ¹او شهرِ خود را بنا نهاده است بر کوه‌های مقدّس؛ ²پدر ما دروازه‌های صهیون را دوست می‌دارد، بیش از همهٔ مسکن‌های یعقوب. ³ای شهرِ پدر ما، سخنانِ پرشکوه دربارهٔ تو گفته می‌شود. سِلاه

⁴«مصر و بابِل را ثبت خواهم کرد در شمارِ آنان که مرا می‌شناسند ؛ بنگرید، فلسطین و صور، همراه با کوش — این یکی در آنجا زاده شد.» ^a a v4 در اینجا «رَحَب» نامی شاعرانه برای مصر است، نه آن زنِ اریحا — که ستمگرِ دیرینِ اسرائیل را در میانِ قوم‌هایی برمی‌شمارد که پدر ما آنان را همچون زادگانِ شهرِ خود به شمار می‌آورد. ⁵و دربارهٔ صهیون گفته خواهد شد: «این یکی و آن یکی زاده شدند در او»؛ و خودِ خدای متعال او را استوار خواهد ساخت. ⁶پدر ما به هنگامِ ثبتِ قوم‌ها خواهد شمرد: «این یکی در آنجا زاده شد.» سِلاه

⁷سرایندگان و رقصندگان، همه با هم می‌گویند: «همهٔ چشمه‌های من در توست.»