Para sa direktor ng musika. Ayon sa sheminith. Isang awit ni David.
Naglaho na ang mga tapat at ang bawat isa ay nambobola nang may pusong bibiyak-biyak. Hinihiling ng salmista na putulin ang mga dilang mayabang, at nakakatanggap siya ng sagot: dahil dumaraing ang mga nangangailangan, sinasabi ng ating Ama na siya ay babangon. Ang kaniyang mga salita ay pilak na dinalisay nang pitong ulit.
12 1Tumulong ka, aming Ama, sapagkat wala na ang mga tapat; naglaho na ang mga matapat mula sa mga anak ng sangkatauhan. 2Ang bawat isa ay nagsisinungaling sa kanyang kapwa; sa mga labing mapanuya at sa pusong may pagkukunwari sila'y nagsasalita. 3Nawa'y putulin ng ating Ama ang lahat ng labing mapanuya at ang bawat dilang naghahambog ng mga dakilang bagay, 4silang nagsasabi, “Sa pamamagitan ng aming dila kami'y magtatagumpay; ang aming mga labi ay amin — sino ang panginoon sa amin?”
5“Dahil sa ang mga dukha ay ninanakawan, dahil sa ang mga nangangailangan ay dumaraing, ngayo'y babangon na ako,” sabi ng ating Ama. “Ililigtas ko ang siyang nananabik dito.”
6Ang mga salita ng ating Ama ay dalisay na mga salita, pilak na dinalisay sa hurno ng lupa, nilinis nang pitong ulit. 7Ikaw, aming Ama, ang mag-iingat sa mga nangangailangan; iingatan mo kami mula sa salinlahing ito magpakailanman. 8Ang mga masasama ay palaboy-laboy sa bawat dako kapag ang kabuktutan ay itinataas sa mga anak ng sangkatauhan.
