Ingatan Mo Ako
Isang gintong awit ni David.
Walang mabuti si David bukod sa kaniyang Ama at tumatanggi siyang ibuhos ang mga handog ng ibang diyos. Tinatawag niyang kaaya-aya ang kaniyang mga hangganan at maganda ang kaniyang mana, at nagtitiwala siyang hindi siya iiwan sa libingan. Ang landas ng buhay ay nagtatapos sa walang hanggang kagalakan.
16 1Ingatan mo ako, aking Ama, sapagkat sa iyo ako kumukubli.
2Sinasabi ko sa aking Ama: Ikaw ang aking Panginoong Ama; kung wala ka, wala akong anumang mabuti. 3Tungkol sa mga banal sa lupain, sila ang mga marangal na lubos kong kinalulugdan. 4Daragdagan ang mga kalungkutan ng mga humahabol sa ibang diyos; hindi ko ibubuhos ang kanilang handog na inuming dugo, ni babanggitin ng aking mga labi ang kanilang mga pangalan.
5Ang aking Ama ang aking napiling bahagi at ang aking saro; iniingatan mong matatag ang aking kapalaran. 6Ang mga hangganan ay nahulog para sa akin sa kaaya-ayang mga dako; tunay ngang may magandang mana ako.
7Pupurihin ko ang aking Ama, na nagpapayo sa akin; maging sa gabi ay tinuturuan ako ng aking puso. 8Lagi kong pinananatili ang aking Ama sa aking harapan ; sapagkat siya ay nasa aking kanang kamay, hindi ako matitinag.
9Kaya't nagagalak ang aking puso at nagsasaya ang aking buong pagkatao; ang aking katawan man ay mananahang panatag. 10Sapagkat hindi mo iiwan ang aking kaluluwa sa libingan, ni hahayaan mong makita ng iyong banal ang pagkabulok. a a v10 Ginamit ni Pedro sa Pentecostes (Gawa 2:25-28) at ni Pablo (Gawa 13:35) ang mga salitang ito para kay Jesus — ang pagtitiwala ni David sa ating Ama ay naging pagbangon ng Anak mula sa kamatayan, na ang kanyang katawan ay hindi kailanman nakakita ng pagkabulok. 11Ipinapakita mo sa akin ang landas ng buhay; sa iyong harapan ay may kapuspusan ng kagalakan, sa iyong kanan ay may kasiyahang walang hanggan.
