Isa ka Hinigugma nga Asawa nga Walay Unga sa Sabak

Ginapangayo sang Israel ang isa ka hari, kag ginhatagan sila sang Ginoo kay Saul, dayon kay David. Sa likod sang pagtaas kag pagkapukan sang mga hari, ginapakita sang libro ang isa ka Amay nga nagapamatii sa baog, nagatawag sa bata, kag nagatan-aw lampas sa dagway tubtob sa tagipusuon.

Kapitulo 1.

May isa ka tawo nga taga-Ramataim-sofim sa kabukiran sang Efraim nga ginhingalanan si Elkana nga anak ni Jeroham, nga anak ni Eliu, nga anak ni Tohu, nga anak ni Suf, isa ka Efraimnon. May duha sia ka asawa, si Ana kag si Penina. Si Penina may mga anak, apang si Ana wala. Kada tuig nagataklad sia halin sa iya banwa agud magsimba kag maghalad sa Amay sang mga kasoldadosan sang langit didto sa Shilo, nga sa diin ang duha ka anak ni Eli, si Hofni kag si Finees, mga saserdote sang aton Amay. Sang maghalad si Elkana, naghatag sia sang mga bahin sa iya asawa nga si Penina kag sa tanan niya nga mga anak nga lalaki kag babayi. Apang kay Ana naghatag sia sang doble nga bahin, kay ginahigugma niya sia, bisan pa gintakpan sang aton Amay ang iya taguangkan. Tungud nga gintakpan sang aton Amay ang iya taguangkan, ginasulsulan sia sing masakit sang iya karibal agud sia mapasubo. Tuig-tuig, kon magtaklad si Ana sa balay sang aton Amay, ginasulsulan sia ni Penina, gani naghibi sia kag indi magkaon. Nagpamangkot sa iya ang iya bana nga si Elkana, “Ana, ngaa nagahibi ka? Ngaa indi ka magkaon? Ngaa nagamasubo ang imo tagiposoon? Indi bala ako labaw pa sa imo sangsa napulo ka anak nga lalaki?”

Sang makakaon kag makainom sila sa Shilo, nagtindog si Ana. Si Eli nga saserdote nagapungko sa pulungkoan sa luyo sang hamba sang puertahan sang templo sang aton Amay. Sa iya daku nga kasubo, nagpangamuyo sia sa aton Amay kag naghibi sing masakit. Nagpanaad sia, “Amay sang mga kasoldadosan sang langit, kon imo lamang tan-awon ang kalisod sang imo ulipon, dumdumon mo ako, kag indi pagkalimti ang imo ulipon, kondi hatagi sia sang anak nga lalaki, igahatag ko sia sa aton Amay sa bug-os niya nga kabuhi, kag walay labaha nga magtandug sa iya ulo.” ^a

Samtang nagapadayon sia sa pagpangamuyo sa atubangan sang aton Amay, ginbantayan ni Eli ang iya baba. Si Ana nagapangamuyo sa iya tagiposoon; ang iya bibig nagahulag apang walay tingug nga mabatian. Gani naghunahuna si Eli nga hubog sia. Nagsiling sia sa iya, “Hasta san-o ka magpabilin nga hubog? Ibutang mo ang imo bino.”

“Indi, ginoo ko,” nagsabat si Ana. “Isa ako ka babayi nga daku gid ang kalisod sang espiritu. Wala ako makainom sang bino ukon mabaskog nga ilimnon kondi ginbubo ko ang akon kalag sa atubangan sang aton Amay. Indi pagkabiga ang imo ulipon nga isa ka walay pulos nga babayi; nagapangamuyo ako diri halin sa akon daku nga kasakit kag kasubo.”

Nagsabat si Eli, “Lakat ka sa paghidait, kag ihatag kabay sang Amay sang Israel ang imo ginpangayo sa iya.”

Nagsiling sia, “Makaagum kabay ang imo ulipon sang kahamuot sa imo mga mata.” Niyan naglakat ang babayi sa iya dalanon kag nagkaon, kag ang iya nawong wala na nagamasubo.

Aga pa gid sang madason nga adlaw nagbangon sila, nagsimba sa atubangan sang aton Amay, kag nagpauli sa Rama. Naghiusa si Elkana kay Ana nga iya asawa, kag gindumdum sia sang aton Amay.

Sang tion nga nagbusong si Ana kag nagbata sing anak nga lalaki. Ginhingalanan niya sia nga Samuel, nga nagasiling, “Kay ginpangayo ko sia sa aton Amay.” ^b

Sang magtaklad si Elkana kag ang bug-os niya nga panimalay agud maghalad sang halad sa tuig-tuig sa aton Amay kag magtuman sang iya panaad, wala magtaklad si Ana. Ginsilingan niya ang iya bana, “Kon malutas na ang bata, dalhon ko sia agud magpakita sa atubangan sang aton Amay, kag didto sia magpabilin sa gihapon.”

“Himoa ang daw maayo sa imo,” nagsiling ang iya bana nga si Elkana. “Pabilin ka tubtub nga malutas mo sia; mangin matuod lamang kabay sang aton Amay ang iya pulong.” Gani nagpabilin si Ana kag nagpatiti sang iya anak tubtub nga nalutas niya sia.

Sang malutas na niya sia, gindala niya ang bata kaupod niya, upod ang isa ka torong baka nga tatlo ka tuig ang edad, mga baynte-singko ka libra nga harina, kag isa ka talaba nga bino, kag gindala sia sa balay sang aton Amay sa Shilo; kag ang bata lapsag pa. Gin-ihaw nila ang torong baka kag gindala ang bata kay Eli. Nagsiling si Ana, “O, ginoo ko, subong nga buhi ka, ginoo ko, ako ang babayi nga nagtindog diri sa imo luyo, nga nagapangamuyo sa aton Amay. Nagpangamuyo ako para sa sini nga bata, kag ginhatag sa akon sang aton Amay ang akon ginpangayo sa iya. Gani ginahatag ko sia sa aton Amay. Sa bug-os niya nga kabuhi ginahatag sia sa iya.” Kag nagsimba sia sa aton Amay didto.