Ginsumbong si Pablo sa Atubangan ni Festo

Ang bag-ong gobernador nagmana sang kaso kag nagbalik ang daan nga plano sang pag-ambus. Imbes nga ipadala sa Jerusalem, nagpangapin si Pablo kay Cesar kag gintugutan ni Festo. Sa pribado ginhayag ni Festo nga ang away mahanungod sa napatay nga si Jesus nga ginapilit ni Pablo nga buhi.

Kapitulo 25.

Niyan, tatlo ka adlaw sang makaabut si Festo sa probinsia, nagtaklad sia sa Jerusalem halin sa Cesarea. Didto ginpresentar sang mga pangulong pari kag sang mga pangulo sang mga Judio ang ila sumbong batok kay Pablo, kag padayon nila sia nga ginpangabay, nga nagapangayo sing kahamuut batok kay Pablo—nga ipatawag niya si Pablo pakadto sa Jerusalem. Nagahanda sila sing paghuhon agud patyon sia sa dalan. Nagsabat si Festo nga ginabantayan si Pablo sa Cesarea, kag magapanaw sia mismo sa indi madugay. “Busa,” siling niya, “ang mga makasarang sa inyo magdulhog upod sa akon kag sumbungon nila ang tawo, kon may sayop sia.”

Nagpabilin si Festo upod sa ila sing indi magsobra sa walo ukon napulo ka adlaw, dayon nagdulhog sia sa Cesarea. Sang madason nga adlaw nagpungko sia sa lingkuranan sang hukom kag ginsugo niya nga dalhon si Pablo. Sang mag-abut si Pablo, ginlibutan sia sang mga Judio nga naghalin sa Jerusalem, nga nagdala sing madamo kag mabug-at nga mga sumbong nga indi nila mapamatud-an. Nagsabat si Pablo sa pagpangapin sa iya kaugalingon, “Wala ako makahimo sing sayop batok sa kasuguan sang mga Judio, batok sa templo, ukon batok kay Cesar.”

Apang si Festo, sa iya handum nga mapahamuut ang mga Judio, nagpamangkot kay Pablo, “Luyag mo bala magtaklad sa Jerusalem kag didto hukman sa akon atubangan tungud sining mga sumbong?”

Nagsiling si Pablo, “Nagatindog ako sa atubangan sang hukmanan ni Cesar, diin kinahanglan ako hukman. Wala ako makahimo sing sayop sa mga Judio, subong nga ikaw mismo nakahibalo sing maayo. Kon nakahimo ako sing sayop, kon nakahimo ako sing butang nga takus sa kamatayon, indi ko pagbalibaran ang kamatayon. Apang kon walay basihan ang mga sumbong sining mga tawo batok sa akon, wala sing bisan sin-o nga makatugyan sa akon sa ila. Nagadangup ako kay Cesar.”

Sang makapakigsugilanon sia sa iya konseho, nagsabat si Festo, “Nagdangup ka kay Cesar; kay Cesar ka magakadto.”

Sang makalipas ang pila ka adlaw, nag-abut sa Cesarea si Hari Agripa kag si Bernice kag nagtamyaw sila kay Festo. Samtang nagpabilin sila didto sing madamo nga adlaw, ginpresentar ni Festo sa hari ang kaso ni Pablo, “May isa ka tawo nga ginbilin diri ni Felix nga bilanggo. Sang yara ako sa Jerusalem, ginsumbong sia sang mga pangulong pari kag sang mga gulang sang mga Judio, kag ginpangayo nila sa akon nga silutan sia. Ginsilingan ko sila nga indi kinabatasan sang mga Romano nga itugyan ang bisan sin-o antes makaatubang ang ginasumbong sa iya mga manugsumbong sing personal kag mahatagan sia sing higayon sa pagpangapin sang iya kaugalingon batok sa sumbong. Busa sang nagtipon sila diri, wala ako maglangan—sang madason nga adlaw nagpungko ako sa lingkuranan sang hukom kag ginsugo ko nga dalhon ang tawo. Sang nagtindog ang iya mga manugsumbong, wala sila sing ginbangon bisan isa sang mga sumbong sang krimen nga akon ginpaabut. Kondi may pila sila ka paglalis sa iya parte sa ila kaugalingon nga relihion kag parte sa isa ka patay nga tawo nga ginatawag si Jesus, nga padayon nga ginasiling ni Pablo nga buhi. Bangud nga wala ako makasigurado kon paano ini usisaon, ginpamangkot ko sia kon luyag sia magkadto sa Jerusalem kag didto hukman tungud sining mga sumbong. Apang sang nagdangup si Pablo nga bantayan sia para sa desisyon sang Emperador, ginsugo ko nga bantayan sia tubtub nga mapadala ko sia kay Cesar.”

Nagsiling si Agripa kay Festo, “Luyag ko mabatian ang tawo sa akon kaugalingon.” “Buwas,” siling ni Festo, “mabatian mo sia.”

Nagtindog si Pablo sa Atubangan ni Agripa kag ni Bernice

Sang madason nga adlaw nag-abut si Agripa kag si Bernice nga may dakung pagpasundayag, kag nagsulod sila sa hulot upod ang mga kapitan sang mga soldado kag ang mga bantug nga tawo sang siudad. Sa sugo ni Festo, gindala si Pablo. Nagsiling si Festo, “Hari Agripa, kag kamo tanan nga yari diri upod sa aton—ginakita ninyo ining tawo. Ang bug-os nga katilingban sang mga Judio nagpangabay sa akon parte sa iya, sa Jerusalem kag diri man, nga nagasinggit nga indi na sia dapat magkabuhi. Apang wala ako sing nakita nga butang nga takus sa kamatayon, kag bangud nga sia mismo nagdangup sa Emperador, gindesisyunan ko nga ipadala sia. Wala ako sing matuod nga isulat sa akon ginoo parte sa iya, busa gindala ko sia sa inyo atubangan, ilabi na sa imo atubangan, Hari Agripa, agud nga human sining pag-usisa may isulat ako. Kay daw indi makatarunganon sa akon nga magpadala sing bilanggo nga indi ginapakilala ang mga sumbong batok sa iya.”