Ang mga Apan nga Nagapadulong

Nagapadala ang aton Amay sing mga apan-apan agod kaunon ang ano man nga ginpabilin sang yelo, tubtob nga wala sing nabilin nga lunhaw; nagapamangkot kay Faraon ang iya mga opisyal kon makita bala niya nga naguba ang Egipto. Dayon ang kadudulman nga kapal kaayo nga mabatyagan nagahawid sa Egipto sa tatlo ka adlaw samtang may suga ang Israel. Natapos ang pagtawad sa pagpahamtang ni Faraon sing hadlok sa kabuhi ni Moises.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1–6, 12, 21

Kapitulo 10.

Niyan nagsiling ang aton Amay kay Moises, “Kadto ka kay Faraon, kay ginpatig-a ko ang iya tagipusoon kag ang mga tagipusoon sang iya mga alagad, agud mabutang ko ang akon mga tanda sa tunga nila. Isugid mo sa imo anak kag sa imo apo kon paano ko ginyaguta ang mga Egiptohanon kag ginbutang ang akon mga tanda sa tunga nila, agud mahibaloan ninyo nga ako ang inyo Amay.”

Nagkadto si Moises kag si Aaron kay Faraon kag nagsiling, “Amo ini ang ginasiling sang Amay sang mga Hebreohanon: ‘Hasta san-o ka indi magpaubos sa akon atubangan? Palakta ang akon katawohan agud mag-alagad sa akon.’ Kay kon indi mo pagpalakton ang akon katawohan, buas magadala ako sing mga apan sa imo teritoryo. Tabunan nila ang kadaygan sang duta, sa bagay nga indi na makita ang duta, kag kaunon nila ang nabilin sa inyo sang ulan nga yelo, kag kaunon nila ang tagsa ka kahoy nga nagatubo para sa inyo sa latagon. Pun-on nila ang imo mga balay, kag ang mga balay sang imo mga alagad, kag sang tanan nga mga Egiptohanon—nga wala pa makita sang imo mga amay kag sang imo mga katigulangan, kutob sang mga adlaw nila sa duta tubtob karon.” Niyan nagliso sia kag nagbiya kay Faraon.

Nagsiling ang mga opisyal ni Faraon, “Hasta san-o kita siloan sang sini nga tawo? Palakta ang katawohan, agud makapag-alagad sila sa ila Dios. Wala mo pa bala mahibaloi nga nagkaguba na ang Egipto?”

Gindala liwat si Moises kag si Aaron kay Faraon. Nagsiling sia, “Lakat kamo, mag-alagad kamo sa Dios. Apang sin-o ang magalakat?”

Nagsiling si Moises, “Kaupod ang amon mga bata kag mga tigulang magalakat kami; ang amon mga anak nga lalaki kag mga anak nga babayi, ang amon mga panong kag mga baka—magalakat kami, kay may piesta kami sa amon Amay.”

Nagsiling sia sa ila, “Mag-upod kuntani ang Dios sa inyo—daw subong bala nga tugutan ko kamo kag ang inyo mga kabataan nga maglakat! Tan-awa, may malaut kamo nga ginahunahuna. Indi! Kamo nga mga lalaki, lakat kamo kag mag-alagad sa Dios, kay amo ina ang inyo luyag.” Gani gintabog sila ni Faraon gikan sa iya atubangan.

Niyan nagsiling ang aton Amay kay Moises, “Untaya ang imo kamot sa ibabaw sang Egipto agud magtaklad ang mga apan sa bug-os nga Egipto kag kaunon ang tagsa ka tanom sang duta nga nabilin sang ulan nga yelo.”

Gin-untay ni Moises ang iya sungkod sa ibabaw sang Egipto, kag nagpadala ang aton Amay sing hangin halin sa sidlangan sa bug-os nga duta sa bilog nga adlaw kag bilog nga gab-i; pag-abut sang kaagahon gindala sini ang mga apan. Nagtaklad ang mga apan sa bug-os nga Egipto, kag naghunong sa tanan nga teritoryo sini—tama kabug-at, nga wala pa sing kaangay nila sang una, kag wala na gid sing kaangay pa sa palaabuton. Gintabunan nila ang bug-os nga kadaygan sang duta, sa bagay nga nagdulom ini, kag ginkaon nila ang tagsa ka tanom sang duta, kag ang tanan nga bunga sang kahoy nga nabilin sang ulan nga yelo—wala sing malunhaw nga nabilin sa kahoy ukon sa tanom sa latagon sa bug-os nga duta sang Egipto. Gani dali-dali nga gintawag ni Faraon si Moises kag si Aaron, nga nagasiling, “Nakasala ako batok sa inyo Dios kag batok sa inyo. Palihog patawara ang akon sala sa sini lamang nga tion, kag mangamuyo kamo sa inyo Dios nga kuhaon niya ini lamang nga kamatayon gikan sa akon.”

Gani naggua si Moises gikan kay Faraon kag nagpakitluoy sa aton Amay. Niyan ginhimo sang aton Amay ang hangin nga mangin tama kakusog nga hangin halin sa katundan nga nag-alsa sang mga apan kag nagtabog sa ila sa Dagat nga Mapula; wala sing bisan isa ka apan nga nabilin sa bug-os nga teritoryo sang Egipto. Apang ginpatig-a sang aton Amay ang tagipusoon ni Faraon, kag wala niya pagpalakta ang katawohan sang Israel.

Tatlo ka Adlaw nga Kadudulman

Niyan nagsiling ang aton Amay kay Moises, “Untaya ang imo kamot pakadto sa langit, agud tabunan sang kadudulman ang duta sang Egipto—kadudulman nga tama kadamol nga mabatyagan.”

Gin-untay ni Moises ang iya kamot pakadto sa langit; gintabunan sang madamol nga kadudulman ang bug-os nga duta sang Egipto sa sulod sang tatlo ka adlaw. Wala sing may makakita sa iya isigkatawo, kag wala sing may nagbiya sa iya ginatindugan sa sulod sang tatlo ka adlaw, apang ang tanan nga mga Israelinhon may kapawa sa ila mga puloy-an.

Gintawag ni Faraon si Moises kag nagsiling, “Lakat kamo, mag-alagad kamo sa inyo Dios. Bisan ang inyo mga kabataan makalakat—ibilin lamang ninyo ang inyo mga panong kag mga baka.”

Nagsiling si Moises, “Kinahanglan man nga hatagan mo kami sang mga halad kag mga halad nga sinunog agud ihalad namon sa amon Amay. Kinahanglan man nga mag-upod sa amon ang amon mga kasapatan—wala sing bisan isa ka kuko nga mabilin. Magakuha kami sing iban agud mag-alagad sa amon Amay; indi namon mahibaloan kon ano ang amon kinahanglan agud mag-alagad sa iya tubtob makaabut kami didto.”

Apang ginpatig-a sang aton Amay ang tagipusoon ni Faraon, kag indi sia luyag magpalakat sa ila. Nagsiling si Faraon sa iya, “Halin ka sa akon! Mag-andam ka—indi ka na magpakita sa akon nawong liwat, kay sa adlaw nga makita mo ang akon nawong, mapatay ka.”

Nagsiling si Moises, “Husto ang imo ginhambal. Indi ko na gid makita ang imo nawong liwat.”