Ang Tanda sang Kalooy sang Amay

Anum ka tawo nga may mga hinganiban ang gintawag sang aton Amay, kag isa nga nagadayon sang linen nga may sulatan nga kahon ang nagapamarka sang mga agtang sang tanan nga nagahinibi sa malain sang banwa. Ang iban ginpatay, nagasugod sa templo. Nagpa-ihaw si Ezekiel kag nagpamangkot kon may isa pa bala nga mabilin.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 1, 4–7, 9–10

Kapitulo 9.

Niyan nagsinggit sia sa akon pagpamati sa mabaskog nga tingog, “Magpalapit kamo, mga manugtatap sang siyudad, ang kada isa may dala nga hinganiban nga inughalit.”

Nag-abut ang anum ka lalaki halin sa gawang sa ibabaw nga nagaatubang sa aminhan, ang kada isa may dala nga hinganiban nga makamamatay; kaupod nila ang isa ka lalaki nga nagabayo sing lino, may dala nga suludlan sang tinta sa iya kiliran. Nag-abut sila kag nagtindog sa luyo sang halaran nga saway.

Nagtaas ang himaya sang aton Amay halin sa ibabaw sang kerubin diin ini nagpahuway, pakadto sa puertahan sang balay. Kag nagtawag sia sa lalaki nga nagabayo sing lino nga may dala nga suludlan sang tinta sa iya kiliran.

Kag nagsiling ang aton Amay sa iya, “Maglibot ka sa siyudad sang Jerusalem kag butangi sing tanda ang mga agtang sang mga nagapanghayhay kag nagaugayong tungud sa tanan nga kangil-aran nga ginahimo didto.” ^a

Sa iban nagsiling sia sa akon pagpamati, “Magsunod kamo sa iya sa bug-os nga siyudad kag magpamatay. Dili pagkaloy-i sang inyo mata, dili kamo magpakita sing kalooy. Ang mga tigulang, ang mga pamatan-on nga lalaki, ang mga dalaga, ang mga bata, ang mga babayi—pamatya ninyo sila tanan. Apang dili ninyo pagtanduga ang bisan sin-o nga may tanda. Magsugod kamo sa akon santuaryo.” Gani nagsugod sila sa mga tigulang sa atubang sang balay.

Niyan nagsiling sia sa ila, “Dagtai ninyo ang balay, pun-a ninyo ang mga lagwerta sang mga patay. Lakat kamo!” Gani nagguwa sila kag nagpamatay sang mga tawo sa siyudad.

Samtang nagapamatay sila, nabilin ako nga isahanon. Naghapa ako kag nagsinggit, “Ay, Soberano nga Amay! Laglagon mo bala ang tanan nga nabilin sang Israel samtang ginaula mo ang imo kaakig sa Jerusalem?”

Niyan nagsiling sia sa akon, “Daku katama ang kasal-anan sang panimalay sang Israel kag sang Juda. Ang kadutaan puno sang pagpamuno sang dugo, ang siyudad puno sang pagkadimatarung, kay nagasiling sila, ‘Ginbayaan sang Dios ang kadutaan; wala nagatan-aw ang Dios.’ Kon tuhoy sa akon, indi ko sila pagkaloy-an ukon pagkahanuklogan. Ipabalos ko ang ila mga binuhatan sa ila kaugalingon nga mga ulo.”

Niyan nagbalita ang lalaki nga nagabayo sing lino nga may dala nga suludlan sang tinta sa iya kiliran, “Nahimo ko na ang suno sa imo ginsugo sa akon.”