Nîşana Dilovaniyê ya Bav
Şeş zilam bi çekan ji aliyê Bavê me ve têne gazîkirin, û yek bi kincên keten li xwe kirî û bi qutiya nivîsandinê eniyên hemû kesên ku ji ber xerabiya bajêr dinalin nîşan dike. Yên mayî têne kuştin, ji perestgehê dest pê dike. Hezekiyêl bi ser rûyê xwe dikeve û dipirse ka tu kes wê bimîne.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1, 4–7, 9–10
9 1Paşê wî bi dengekî bilind çawa min bibihîze gazî kir: “Nêzîk bibin, ya serkarên bajêr, her yek bi çekê xwe yê wêrankirinê di dest de.”
2Şeş zilam ji deriyê jorîn ê ku berê xwe dide bakur hatin, her yek bi çekekî mirinê di dest de; di nav wan de zilamek bi kincên keten li xwe kiribû, qutiyeke nivîsandinê li kêleka wî. Ew hatin û li kêleka gorîgeha tûncî rawestiyan.
3Rûmeta Bavê me ji ser kerûbê ku li ser bêhna xwe vedabû, bilind bû û hat ser derbendê malê. Wî gazî zilamê ku kincên keten li xwe kiribûn û qutiya nivîsandinê li kêleka wî bû, kir.
4Û Bavê me jê re got: “Di nav bajarê Orşelîmê re derbas bibe û eniyên wan kesên ku ji ber hemû nefiretiyên ku li wir têne kirin dikişînin û dinalin, nîşan bike.” a a v4 Yên ku ji bo ewlehiyê têne nîşankirin ew kes in ku dilên wan ji ber gunehê li dora wan dişkên — Bavê me zarokên ku ji tiştê ku wî xemgîn dike xemgîn dibin, diparêze û mohr dike.
5Wî çawa min bibihîze ji yên din re got: “Li pey wî di nav bajêr re derbas bibin û lêxin. Bila çavê we nehêle û dilovanî nîşan nedin. 6Kalemêr, xortan, keçên ciwan, zarokan û jinan — hemûyan bikujin. Lê destê xwe nedin tu kesê ku nîşan li ser e. Ji perestgeha min dest pê bikin.” Loma wan bi rihspiyên ku li pêş malê bûn dest pê kir.
7Paşê wî ji wan re got: “Malê bikin nepak, hewşan bi miriyan tije bikin. Herin!” Loma ew derketin û di bajêr de mirov kuştin.
8Dema ku wan lêdixist, ez bi tenê mabûm. Ez bi ser rûyê xwe de ketim û hawar kir: “Ax, ya Bavê Serdest! Çawa ku tu hêrsa xwe li ser Orşelîmê dirijînî, tuyê hemû bermayiyên Îsraêl helak bikî?”
9Paşê wî ji min re got: “Sûcê mala Îsraêl û Cihûda pir mezin e. Welat bi xwînrijandinê, bajar jî bi neheqiyê tije ye, çimkî ew dibêjin, ‘Xwedê welat berdaye; Xwedê nabîne.’ 10Lê ez, ezê wan nehêlim û dilovaniyê nîşan nedim. Ezê kirinên wan bînim ser serê wan.”
11Paşê zilamê ku kincên keten li xwe kiribûn û qutiya nivîsandinê li kêleka wî bû, bersiv da û got: “Min çawa te li min emir kir, wusa kir.”
