Naimprinta Na
Libro

Ginsugat ni Melquisedec si Abraham

Si Melquisedec nagapakita sa Genesis, saserdote sang aton Amay nga Pinakamataas, nagabendisyon kay Abraham kag nagakuha sang ikapulo, kag ang manunulat nagapatindog sa sini: isa ka pagkasaserdote nga mas una sang kay Levi kag gua sa iya. Sanglit nagabag-o ang pagkasaserdote, nagabag-o man ang kasugoan. Ining saserdote buhi sa tanan nga tion agud magpangabay para sa aton.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 17, 21

Kapitulo 7.

Ining si Melquisedec, nga hari sang Salem, saserdote sang Labing Mataas, sang aton Amay, nagsugat kay Abraham sang nagapauli sia halin sa pagdaug sa mga hari, kag ginbendisyunan niya sia. Ginhatagan sia ni Abraham sing ikapulo sang tanan. Ang kahulugan sang iya ngalan, una, hari sang pagkamatarung; kag dayon, hari man sang Salem—nga kon sayuron, hari sang paghidait. Wala sing amay, wala sing iloy, wala sing kaliwatan, wala sing ginsuguran sang mga adlaw ukon katapusan sang kabuhi, apang kaangay sang Anak sang aton Amay, nagapabilin sia nga saserdote sa walay katapusan.

Binagbinaga ninyo kon daw ano kadaku ining tawo: ginhatagan sia ni Abraham nga patriarka sing ikapulo sang mga inagaw. Ang mga kaliwat ni Levi nga nangin mga saserdote ginsugo sang kasuguan nga magkuha sing ikapulo sa katawohan—sa ila kaugalingon nga mga utod—bisan kaliwat man sila ni Abraham. Apang sia, bisan indi kaliwat nila, nagbaton sing ikapulo halin kay Abraham, kag ginbendisyunan niya ang tawo nga may mga saad. Wala sing bisan ano nga pagduhaduha nga ang kubos ginabendisyunan sang mas daku. Sa isa ka bahin, ang mga ikapulo ginabaton sang mga tawo nga nagakalamatay; sa pihak nga bahin, ginabaton sang isa nga ginapamatud-an nga buhi. Mahimo pa gid masiling nga si Levi, nga nagabaton sang ikapulo, nagbayad sini paagi kay Abraham, kay yara pa sia sa lawas sang iya katigulangan sang ginsugat ni Melquisedec si Abraham.

Kon ang pagkasaserdote nga Levinhon nagdala sing pagkahingpit—kay sa idalum sini ginbaton sang katawohan ang kasuguan—ngaa kinahanglan pa ang iban nga saserdote, isa nga suno sa han-ay ni Melquisedec, kag indi ginatawag suno sa han-ay ni Aaron? Kay kon mabaylo ang pagkasaserdote, kinahanglan nga mabaylo man ang kasuguan. Kay ang ginasilingan sining mga butang iya sang iban nga tribo, nga sa diin wala gid sing bisan isa nga nag-alagad sa halaran. Maathag gid nga ang aton Ginoo kaliwat ni Juda; wala sing ginsiling si Moises nahanungod sa mga saserdote halin sa sadto nga tribo. Kag labi pa gid ini nga nagaathag kon may magtindog nga iban nga saserdote nga kaangay ni Melquisedec, nga nangin saserdote indi suno sa kasuguan sang kaliwatan sa unod, kondi paagi sa gahum sang kabuhi nga indi malaglag.

Kay ginapamatud-an nahanungod sa iya, “Ikaw saserdote sa walay katapusan, suno sa han-ay ni Melquisedec.”

Sa isa ka bahin, ang nahauna nga sugo ginisikway tungud sa iya kaluyahon kag kawalay pulus. Wala sing ginhingpit ang kasuguan; apang ginapakilala ang mas maayo nga paglaum, nga paagi sini nagapalapit kita sa aton Amay. Wala ini mahimo nga walay panumpa, kay ang iban nangin mga saserdote nga walay panumpa,

apang sia nangin saserdote nga may panumpa, paagi sa iya nga nagsiling sa iya, “Nagpanumpa ang aton Amay kag indi magbaylo sang iya hunahuna, ‘Ikaw saserdote sa walay katapusan.’” a a v21 Ang ‘isa nga nagsiling’ sang panumpa amo ang aton Amay, nga nagtukod sang dayon nga pagkasaserdote ni Jesus. Ang Salmo 110 amo ang salmo nga pinakamadamo nga ginkutlo sa Bag-ong Katipan — ang tagsa ka kutlo nagatudlo kay Jesus.

Sa amo man nga kadakuon, nangin piador si Jesus sang mas maayo nga katipan.

Madamo ang nahauna nga mga saserdote, kay ginpunggan sila sang kamatayon sa pagpadayon sa ila katungdanan, apang ginauyatan niya ang iya pagkasaserdote sing dayon, kay nagapabilin sia sa walay katapusan. Gani sarang niya maluwas sing bug-os ang mga nagapalapit sa aton Amay paagi sa iya, kay nagakabuhi sia permi agud magpangamuyo para sa ila.

Amo ini ang mataas nga saserdote nga nagakaigo sa aton: balaan, walay sablag, walay buling, ginpain sa mga makasasala, ginbayaw labaw pa sa mga langit. Indi kaangay sadtong mga mataas nga saserdote, indi sia kinahanglan maghalad sing mga halad adlaw-adlaw—una para sa iya kaugalingon nga mga sala, dayon para sa mga sala sang katawohan—kay ginhimo niya ini sing makaisa lamang para sa tanan, sang ginhalad niya ang iya kaugalingon. Nagatangdo ang kasuguan sing maluya nga mga tawo nga mangin mataas nga mga saserdote, apang ang Anak, nga ginhingpit sa walay katapusan, amo ang ginatangdo sang pulong sang panumpa nga nag-abut sa olihi sang kasuguan.