Kon Kuhaon ang Tagsa ka Sandigan

Nawad-an ang Juda sang mga tawo nga nagapugong sang isa ka katilingban, kag wala sing may luyag sa buluhaton sang pagpanguna sa isa ka guba. Ang aton Amay nagadala sang iya kaso batok sa mga gulang nga nagpisa sang mga nawong sang imol. Ang mga bisti sang banwa ginalista, dayon ginhukas. Natapos siya nga nagapungko sa duta.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 4, 14–17

Kapitulo 3.

Kay yari karon—ang Amay sang mga kasuldadosan sang langit kuhaon niya sa Jerusalem kag sa Juda ang tagsa ka sandigan kag suplay: ang bug-os nga suplay sang tinapay kag ang bug-os nga suplay sang tubig, ang hangaway kag ang soldado, ang hukom kag ang manalagna, ang manugpakot kag ang tigulang, ang pangulo sang kalim-an kag ang dungganon nga tawo, ang manuglaygay, ang batid nga panday, kag ang maalam nga manugbabaylan.

“Himoon ko nga ila mga opisyal ang mga bata lang nga lalaki, kag ang binata nga buot magagahum sa ila.

Magapigos ang katawohan sa isa kag isa, ang tagsa ka tawo batok sa iya isigkatawo; ang mga pamatan-on magabato sa mga tigulang, kag ang mga kubos batok sa mga dungganon.” Pagadakpon sang isa ka tawo ang iya utod sa balay sang iya amay kag magasiling, “May panapton ka—ikaw ang amon pangulo; dumalaha ini nga tinumpok sang mga guba.” Apang sa sadto nga adlaw magasinggit sia, “Indi ako manug-ayo! Wala sing tinapay kag wala sing panapton sa akon balay—indi ninyo ako paghimoon nga pangulo sang katawohan.” Kay nasandad ang Jerusalem kag napukan ang Juda, kay ang ila mga pulong kag ang ila mga buhat batok sa aton Amay, nga nagasupak sa iya mahimayaon nga presensia. Ang dagway sang ila nawong nagapanaksi batok sa ila; ginapabugal nila ang ila sala subong sang Sodoma—wala nila ini ginatago. Kailo sila, kay ginpadala nila ang kalalat-an sa ila kaugalingon! Isiling sa mga matarung nga mangin maayo ini sa ila, kay magakaon sila sang bunga sang ila mga buhat. Kailo ang malaut! Mangin malain ini sa iya, kay ang ginhimo sang iya mga kamot igabalos sa iya. Ang akon katawohan—ang mga bata amo ang nagapigos sa ila, kag ang mga babayi nagagahum sa ila. Ang akon katawohan, ang inyo mga manuggiya nagapatalang sa inyo kag ginlamon nila ang dalan nga dapat ninyo laktan.

Nagatindog ang aton Amay sa pagdala sang iya kaso; nagabangon sia sa paghukom sang mga katawohan.

Nagasulod ang aton Amay sa paghukom sa mga tigulang kag mga opisyal sang iya katawohan: “Kamo amo ang naglamon sang ulubasan; ang mga inagaw sa mga imol yara sa inyo mga balay. Ano bala ang inyo buot silingon sa pagdugmok sang akon katawohan kag sa paggaling sang mga nawong sang mga imol?” nagasiling ang Amay sang mga kasuldadosan sang langit.

Nagsiling ang aton Amay: “Tungud nga bugalon ang mga anak nga babayi sang Sion—nga nagalakat nga nagaunat sang ila liog kag nagapangdaya ang ila mga mata, nga nagatikang sing hinay-hinay nga magamay nga mga tikang, nga nagatagingting ang mga pamulseras sa ila mga tiil, gani ang Soberanong Amay magahampak sang mga ulo sang mga anak nga babayi sang Sion sang mga katol-katol, kag ang aton Amay magapahublas sang ila mga agtang.”

Sa sadto nga adlaw kuhaon sang Soberanong Amay ang ila mga puni: ang mga pamulseras sa tiil, ang mga pangbugkos sa ulo, ang mga puni nga daw bulan, ang mga aritos, ang mga pulseras, ang mga tabon-tabon, ang mga purong, ang mga kadena sa tiil, ang mga wagkus, ang mga suludlan sang pahamot, ang mga anting-anting, ang mga singsing nga pangtatak, ang mga singsing sa ilong, ang mga panapton sa piesta, ang mga kapa, ang mga kunop, ang mga pitaka, ang mga espeho nga kamuton, ang mga panapton nga manipis nga lino, ang mga purong, kag ang mga panyo.

Niyan, sa baylo sang pahamot may kabaho; sa baylo sang wagkus, isa ka lubid; sa baylo sang matahum nga buhok, pagkaupaw; sa baylo sang matahum nga mga panapton, isa ka panapton nga magaspang; patik sa baylo sang katahum. Ang imo mga lalaki magakalapukan sa espada, ang imo mga hangaway sa inaway. Ang iya mga gawang magabangotan kag magapanalabiton; nga naubsan sang tanan, magapungko sia sa duta.