Jeremias 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Nag-abut sa akon ang pulong sang aton Amay, nga nagasiling:

²Lakat ka, imantala sa pamati sang Jerusalem: ang aton Amay nagasiling: Ginadumdum ko ang imo pagkamainunungon sang imo pagkapamatan-on, ang imo gugma nga daw sa kalaslon, ang imo pagsunod sa akon latas sa kamingawan, sa duta nga wala matamni. ^a a v2 Ginadumdum sang aton Amay nga may kalulo ang nahauna nga gugma sang Israel subong sang nobyo nga nagadumdum sa iya nobya—ang amo man nga kalulo sang katipan nga ginahandum niya nga ipanumbalik. ³Ang Israel balaan sa aton Amay, ang nahauna nga bunga sang iya patubas. Ang tanan nga naglamon sa iya ginkabig nga may sala; naglambot sa ila ang kalalat-an, nagasiling ang aton Amay.

⁴Pamatii ninyo ang pulong sang aton Amay, O panimalay ni Jacob, kag tanan nga kabikahan sang panimalay sang Israel.

⁵Amo ini ang ginasiling sang aton Amay: Ano nga sayup ang nakita sang inyo mga katigulangan sa akon, nga nagpalayo sila sa akon, nga nagsunod sa walay pulos nga mga diosdios kag nangin walay pulos man?

⁶Wala sila magpamangkot, “Diin ang aton Amay, nga nagkuha sa aton paguwa sa duta sang Egipto, nga nagtuytoy sa aton latas sa kamingawan, latas sa duta sang mga desierto kag mga buho, duta sang tig-ilinit kag madalum nga kadudulman, duta nga wala sing nagalatas kag wala sing nagapuyo?” ⁷Kag gindala ko kamo sa mabungahon nga duta agud magkaon sang bunga sini kag sang kaayuhan sini. Apang nag-abut kamo kag ginhigkoan ninyo ang akon duta, kag ginhimo ninyo nga makangilil-ad ang akon palanublion. ⁸Ang mga saserdote wala magpamangkot, “Diin ang aton Amay?” Ang mga nagagamit sang kasugoan wala makakilala sa akon; ang mga manugbantay nagrebelde batok sa akon; ang mga manalagna nagpanagna paagi kay Baal kag nagsunod sa walay pulos. ⁹Busa nagadala pa ako sang akon sumbong batok sa inyo, nagasiling ang aton Amay, kag batok sa mga anak sang inyo mga anak ipilit ko ini. ¹⁰Tabok kamo sa mga baybayon sang Cipro kag tan-awa; magpadala kamo sa Kedar kag usisaa sing maayo; tan-awa kon may yara na bala nga subong sini: ¹¹May pungsod bala nga nag-ilis sang iya mga dios, bisan pa nga indi gid ina mga dios? Apang ang akon katawohan nagbaylo sang ila himaya sa walay pulos. ¹²Matingala kamo sini, O kalangitan; magkurog kamo, maghadluk sing tuman, nagasiling ang aton Amay. ¹³Kay ang akon katawohan naghimo sang duha ka kalautan: ginbayaan nila ako, ang tuburan sang buhi nga tubig, kag nagkutkot sila sang ila kaugalingon nga mga tangke—buka nga mga tangke nga indi makatipig sang tubig. ^b b v13 Ginatawag sang aton Amay ang iya kaugalingon nga tuburan sang buhi nga tubig; sa ulihi gintanyag ni Jesus ining amo man nga buhi nga tubig sa tanan nga nagakadto sa iya (Juan 4:14; 7:38).

¹⁴Ulipon bala ang Israel? Natawo bala sia nga suloguon? Ngaa nian nangin inagaw sia? ¹⁵Ang mga bataon nga leon nagngurob batok sa iya; nagngulob sila sing mabaskog. Ginhimo nila nga mamingaw ang iya duta; ang iya mga kabanwaanan ginsunog kag wala sing pumuluyo. ¹⁶Dugang pa, ang mga tawo sang Memfis kag Tahpanhes nagkiskis sang alimpulo sang imo ulo. ^c c v16 Ang pagkiskis ukon pagkaagaw sang ulo sang isa ka tawo tanda sang bug-os nga kapierdihan kag kahuluy-an sa dumaan nga kalibutan. ¹⁷Indi bala ikaw ang nagdala sini sa imo kaugalingon paagi sa pagbaya sa imo Amay, nga nagtuytoy sa imo sa dalan? ¹⁸Kag karon, ngaa magkadto ka sa Egipto sa pag-inom sang tubig sang Nilo? Ngaa magkadto ka sa Asiria sa pag-inom sang tubig sang Eufrates? ¹⁹Ang imo kaugalingon nga kalautan magadisiplina sa imo; ang imo kaugalingon nga pagtalikod magasabdong sa imo. Hibaloa nian kag tan-awa kon daw ano kalaut kag kapait ang pagbaya sa imo Amay; wala ka sing kahadluk sa akon, nagasiling ang Amay sang mga kasoldadosan sang langit. ²⁰Sang una ginbali ko ang imo gota kag gin-utod ko ang imo mga gapos, apang nagsiling ka, “Indi ako mag-alagad.” Sa pagkamatuud, sa tagsa ka mataas nga bukid kag sa idalum sang tagsa ka malabong nga kahoy naghigda ka subong isa ka makihilawason. ²¹Gintanom ko ikaw subong pinili nga ubas, halin sa bug-os nga masaligan nga binhi. Ngaa nian nagtalikod ka batok sa akon agud mangin dunot kag ilahas nga ubas? ²²Bisan maghinaw ka sang imo kaugalingon sang lihiya kag maggamit sang madamo nga habon, ang mantsa sang imo sala yara gihapon sa atubangan ko, nagasiling ang Soberano nga Amay.

²³Paano ka makasiling, “Wala ako mahigkoi; wala ako magsunod sa mga Baal”? Tan-awa ang imo dalanon sa nalupyakan; binagbinaga kon ano ang imo nahimo—isa ka indi mapahamtang nga bataon nga kamelyo nga nagadalagan diri kag didto, ²⁴isa ka ilahas nga asno nga maanad sa kamingawan, nga nagapanimaho sang hangin sa iya kailigbon—sin-o ang makapugong sa iya kon sia nagakaibog? Ang mga luyag sa iya indi na kinahanglan magbudlay sa pagpangita; kon mag-abut ang tion, makita nila sia. ²⁵Mag-untat ka antes maghubas ang imo mga tiil kag magmala ang imo tutunlan. Apang nagsiling ka, “Wala na sing paglaum! Indi, kay nagahigugma ako sa mga dumuloong, kag magasunod ako sa ila.” ²⁶Subong nga ang makawat ginapakahuy-an kon madakpan, subong man ginapakahuy-an ang panimalay sang Israel—sila, ang ila mga hari, ang ila mga opisyal, ang ila mga saserdote, kag ang ila mga manalagna, ²⁷nga nagasiling sa kahoy, “Ikaw ang akon amay,” kag sa bato, “Ginbun-ag mo ako.” Kay gintalikdan nila ako, kag wala nila ginaatubang ang ila mga nawong sa akon. Apang sa tion sang ila kagingon nagatu-aw sila, “Tindog ka kag luwasa kami!” ^d d v27 Ang pagtawag sa isa ka tinigib nga kahoy nga 'akon amay' amo ang makasubo nga huad-huad sang matuod nga relasyon—ang pagtalikod sa matuod nga Amay nga naghimo sa ila padulong sa mga butang nga wala sing kabuhi nga indi makahimo. ²⁸Apang diin ang mga dios nga ginhimo mo para sa imo kaugalingon? Patindoga sila, kon sarang nila ikaw maluwas sa tion sang imo kagingon; kay subong kadamo sang imo mga dios subong man kadamo sang imo mga kabanwaanan, O Juda. ²⁹Ngaa nagadala kamo sang sumbong batok sa akon? Kamo tanan nagrebelde batok sa akon, nagasiling ang aton Amay. ³⁰Sa wala sing pulos ginhampak ko ang inyo mga anak; wala sila magbaton sang pagtadlong. Ang inyo kaugalingon nga espada naglamon sang inyo mga manalagna subong isa ka mabangis nga leon. ³¹O kaliwatan, binagbinaga ang pulong sang aton Amay: Nangin kamingawan bala ako sa Israel, ukon duta sang madalum nga kadudulman? Ngaa nian nagasiling ang akon katawohan, “Hilway kami sa pagdalangin-dalangin; indi na kami magkadto sa imo”? ³²Malipatan bala sang bataon nga babayi ang iya alahas, ukon sang nobya ang iya paha sa kasal? Apang ang akon katawohan nagkalimot sa akon sa mga adlaw nga indi maisip. ³³Daw ano ka ka-abtik sa pagtihol sa paglagas sang gugma! Gintudloan mo pa ang imo mga pamaagi sa malaut nga mga babayi. ³⁴Sa imo mga sayal nakita ang dugo sang kabuhi sang inosente nga mga imol—bisan wala mo sila madakpi nga nagaguba sa pagsulud. Apang bisan pa sang tanan nga mga butang nga ini, ³⁵nagasiling ka, “Inosente ako; pat-ud gid nga ang iya kaakig nagbaylo halin sa akon.” Apang dal-on ko ikaw sa paghukom tungud sa pagsiling mo, “Wala ako makasala.” ³⁶Daw ano kadali ang imo pagliso-liso sang imo dalanon! Pakahuy-an ka sang Egipto subong nga ginpakahuy-an ka sang Asiria. ³⁷Halin man didto magagwa ka nga ang imo mga kamot yara sa imo ulo, kay ginsikway sang aton Amay ang mga ginasaligan mo, kag indi sila makabulig sa imo.