Nagasaad ang Amay sa Pagpasag-uli sang Iya Panimalay

Mga pulong nga ginsulat sa libro para sa sunod nga kaliwatan. Matuod ang kahadlok kag ang samad indi mahilway sang bisan ano nga tambal sang tawo, apang ang aton Amay nga naghampak sa ila nagasaad nga siya mismo ang maghilway sa ila, magbuak sang yugo sa ila liog, kag mangin Amay nila liwat.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 2–3, 5–22

Kapitulo 30.

Ang pulong nga nag-abut kay Jeremias halin sa aton Amay:

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay sang Israel: Isulat sa isa ka libro ang tanan nga mga pulong nga akon ginhambal sa imo. Yari karon—nagaabut ang mga adlaw, nagasiling ang aton Amay, nga pasag-ulion ko ang kahimtangan sang akon katawohan nga Israel kag Juda, siling sang aton Amay, kag pabalikon ko sila sa duta nga akon ginhatag sa ila mga katigulangan, kag panag-iyahan nila ini.

Amo ini ang mga pulong nga ginhambal sang aton Amay tuhoy sa Israel kag Juda:

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay, “Nakabati kami sing tingug sang kahadluk—kakugmat, walay paghidait. Mamangkot karon kag tan-awa: makabun-ag bala ang isa ka lalaki? Ngaa gani makita ko ang tagsa ka makusug nga tawo nga nagauyat sa iya hawak subong sang babayi nga nagapasakit sa pagbun-ag, kag ang tagsa ka nawong nagapalanglus? Daw ano kakugmat sadto nga adlaw! Wala sing subong sini. Tion ini sang kalisud para kay Jacob—apang halin sini maluwas sia. Sa sadto nga adlaw, nagasiling ang Amay sang mga kasoldadohan sang langit, bukason ko ang gota sa imo liog kag pamugtuon ko ang imo mga gapus, kag ang mga dumuloong indi na magpaulipon sa iya. Sa baylo magaalagad sila sa aton Amay, kag kay David nga ila hari, nga akon pagabanhawon para sa ila. Gani dili ka magkahadluk, Jacob nga akon alagad, nagasiling ang aton Amay, kag dili ka magkaltok, Israel; kay yari karon—luwason ko ikaw halin sa malayo, kag ang imo mga anak halin sa duta sang ila pagkabihag. Magabalik si Jacob sa kalinong kag kapahuwayan, kag walay bisan sin-o nga magapahadluk sa iya. Kay kaupud mo ako sa pagluwas sa imo, nagasiling ang aton Amay. Bisan pa laglagon ko sing bug-os ang tanan nga mga pungsod nga sa tunga nila ginpaalaplaag ko ikaw, indi ko ikaw paglaglagon sing bug-os. Apang disiplinahon ko ikaw sa katarungan, kag indi ko ikaw pagpabayaan nga wala gid masiluti.”

Kay amo ini ang ginasiling sang aton Amay, “Ang imo pilas indi na mabulong, ang imo samad daku gid. Wala sing bisan sin-o nga magapangapin sa imo kaso; para sa imo samad wala sing bulong, wala sing pag-ayo para sa imo. Ang tanan mo nga mga hinigugma nagkalimot sa imo; wala sila nagasapak sa imo. Kay ginbunal ko ikaw subong sang pagbunal sang kaaway, sa disiplina sang isa ka mapintas nga tawo, tungud kay daku ang imo sala kag madamu ang imo mga paglapas. Ngaa nagatuaw ka tungud sa imo pilas? Ang imo kasakit indi na mabulong. Tungud kay daku ang imo sala kag madamu ang imo mga paglapas, ginhimo ko ini nga mga butang sa imo. Gani ang tanan nga nagalamon sa imo pagalamunon man, kag ang tanan mo nga mga kaaway—ang tagsa gid sa ila—magakadto sa pagkabihag; ang mga nagaagaw sa imo pagaagawan man, kag ang tanan nga nagatiplang sa imo itugyan ko bilang tulukbon.” Kay pasag-ulion ko ang imo panglawas kag ayuhon ko ang imo mga samad, nagasiling ang aton Amay, tungud kay gintawag ka nila nga sinikway: “Amo ini ang Sion—walay bisan sin-o nga nagasapak sa iya.”

Amo ini ang ginasiling sang aton Amay, “Yari karon—pasag-ulion ko ang kahimtangan sang mga layanglayang ni Jacob kag kaluoyan ko ang iya mga puluy-an; patindugon liwat ang siyudad sa ibabaw sang iya bungyod, kag ang palasyo magatindug sa iya nagakaigo nga lugar. Halin sa ila magagowa ang pagpasalamat kag ang mga tingug sang kasadya. Padamuon ko sila, kag indi sila magakadiutay; padunggan ko sila, kag indi sila magakakubus. Ang ila mga anak mangin subong sang una, kag ang ila katilingban pagapalig-unon sa akon atubangan, kag silutan ko ang tanan nga nagapigos sa ila. Ang ila pangulo mangin isa sa ila kaugalingon, kag ang ila manugdumala magagikan sa tunga nila. Papalapiton ko sia, kag magapalapit sia sa akon—kay sin-o pa bala ang makahangkat sa pagbutang sang iya kabuhi sa katalagman agud magpalapit sa akon? nagasiling ang aton Amay. ^a Kag mangin akon kamo nga mga anak, kag mangin inyo ako nga Amay.”

Yari karon—ang unos sang aton Amay! Naggowa na ang kaakig, isa ka nagalikop nga bagyo; magatuyok ini padulong sa ulo sang mga malaut. Ang nagadabdab nga kaakig sang aton Amay indi magabalik tubtub matuman kag mapahanabu niya ang mga katuyoan sang iya tagiposoon. Sa mga adlaw nga magaabut mahangpan ninyo ini.